zaman tüneli

var olan huzurdur, abi o soğuk, yüzünü yıkayıp dönünce o mis gibi sucuklu tostu gömmek, dinleme tesisinde otobüsü yıkıyorlar foş foş, etrafta millet sigara içiyor. ortamda garip bir terminal kokusu var. sanırım insanlar ikiye ayrılıyor. terminali huzurlu bulanlar ve bulamayanlar.

bence aşk matematikseldir. 1-2 güzel hatunla konustugum zamanlarda bir tanesine bağlanasım geliyor illaki. ama 10-20 hatunla konuştuğum bolluk dönemlerinde aşkın a'sı aklıma gelmez.

nicelik önemsiz. nitelikli üç beş kişiden öğrenilecek daha çok şey var.

hafif yamulmuş olursunuz.
telefonunuzun şarjı yüzde 50'ye düşmüştür.
boynunuz tutulmuş olur
ama simit ve çay kokusu sizi tekrar hayata döndürür.

hayattaki tüm pişmanlıkları yaşayabilecek kadar uzun yaşayamayacağız maalesef. o yüzden benden size "ailesinin büyütemediği bir kadını hayatına alıp büyütmeye çalışma" pişmanlığı çalışır.

sizden bize ne çalışır?

kainatın dört bir yanını gezebilme yeteneğine sahip olup düğün mekanı olarak yine anadolu kırsalını seçen varlıkların hikayesi.

normal sohbetlerde otomatik pilotta gidersin, kalıp cümleler, beklenen tepkiler. ama zeki biriyle konuşurken o otomatik pilot devre dışı kalıyor. dikkat kesiliyorsun, çünkü ne geleceğini bilmiyorsun.
bir de şu yan etkisi var: kendini sorgulamaya başlıyorsun. _ben bunu nasıl düşünmedim_ dediğin anlar oluyor. ego biraz zedeleniyor ama o zedelenme öğretici bir zedelenme.
bu yüzden insan zeki insanlarla vakit geçirmek istiyorsunuz. sıkıcı değil, yorucu ama güzel bir yorgunluk.

dağların kıyıya paralel uzanmasının çok etkili olduğu olaydır. bu yüzden akdeniz iklimi kuzey yamaclara tamamen sokulamıyor.

şey vardı bir de. sürekli istenilen bir şey elde edilmeyince bir süre sonra ihtiyaç olmaktan çıkıyor. ya da bunun gibi bir söz işte. kızlarsoruyor'da okudum geçen, çok etkilendim.

30+ diye belirtilseymiş dediğim başlık. ulan 40'a yaklaşıyoruz şaka maka...

çok zeki adam idealist değil kapitalist olur. o da gider listedeki diğer erkeklerin elinden pıt diye çeker alır kızı.

(bkz: normal sözlük)

mesela hiç gidilmemiş bir şehir, hiç öpülmemiş bir alın, hiç sevişilmemiş bir ev, hiç söylenmemiş bir "kal" kelimesi, hiç yaşanmamış bir pazar sabahı gibi... insan bazen bir kişiyi değil, o kişiyle olabileceği insanı özlüyor. ve zihnin en acımasız tarafı burada devreye giriyor. yaşanmamış olanı güzelleştiriyor. eksik kalan hikayenin sonunu kendi yazıyor. belki gerçekten güzel olacaktı, belki de cehennem olacaktı; bilemiyorsun. ama insan bilmediği şeyin içinde sonsuz ihtimal buluyor. sonra bir gün fark ediyorsun ki özlediğin şey aslında "olan" değilmiş, "olabilen"miş. di'mi?

ez cümle; sen yaşayamadığın hayatı dramatize etmeye devam edeceksin. ama unutma; seni sen yapan şeyler yaşadığın şeylerdi, yaşayamadıkların değil.

dört özellik bir erkekte bulunur mu?
evet, bulunur.
o da nerede?
genelde ya tarih kitaplarında ya da romantik komedi senaryolarında.

her yerde dövüş olacağı buydu ama artık ekşiye bile yazmayı bıraktım insan bi zaman sonra sistem eleştirisi bile yapmıyor.

ekonovich yanımda, sandviç yapıyom onu şu an. elinizden kaçırdınız sözlüğün en işveli kızını, ben kaptım.

solda görülen akışların alayına tanım girmişimdir. şurayı idare eden 5-6 kişi var zaten. okan'ın troll troll başlıkları olmasa daha iyi olabilirdi.

edit: benim anlamadığım şey de şu; hadi birisiyle tartıştın ettin, hesabını neden dondurursun? ya da kafa izni falan. eğer sebep bunlarsa aşırı komik ya. ulan engelle, geç. sözlüğe katkı vermeye devam et...

tanımı yazdıktan beş dakika sonra amma da güzel yazmışım demesi insanın kendi kendine verdiği en ucuz ödül. yazarın, hem yazarı hem de hayranı olduğu nadir anlardan biri.

sevimlihortlakkespır ve sinir baba kafa iznine çıkmış, ekonovich ise kayıp.

örnek vatandaş harici başlık açan yahut tanım giren yok, okan’ın başlıkları hariç tutuyorum.