dinlenme tesisi huzuru

hava alıyorsun yüzünü yıkıyorsun tuvalet ihtiyacını karşıladıktan sonra para ödeyip kolonya kullanıyorsun restoranda yemek yiyiorsun tesisin içi ayrı eşsiz ve bu deneyimin her bir parçası ayrı huzur veriyor

tek başıma otogara gidip ilk gel gel yapan falanca turizmin otobüsüne atlayıp..random bir şehre gidip 1-2 gece, şehir merkezinde 2-3 yıldızlı bir esnaf otelinde konaklayıp etrafta boş beleş gezip geri dönmeyi özledim.

sanırım güzel hobilerimden birisi de..bu

özellikle gece yolculuklarında tuvaleti kullandıktan sonra ellerinizi yüzünü yıkayıp dışarı çıkarsınız. o soğuk ne kadar güzel gelir insan vücuduna...

yok öyle bir huzur.
götü uyuşmuş insan huzurluysa cindir.
saatlerdir yolculukta otur otur, öf.
he yolculuk kısmı huzur bak, o ayrı.
çok özledim otobüsle bir yerlere gidip gelmeyi, ondan huzur diyorum.

yoktur... kolaylı dinlenme tesislerinde ararsın da bulamazsın, afyon denince akla gelenlerden bilirsiniz..

tam bir kaos ortamı, bir sürü otobüsten bir sürü inen ve indiği gibi sigarasını yakanlar yüzünden açık havada boğulacak gibi olursunuz.. tuvalet sırası tuvalet kaosu abdest almaya çalışanlar çocuklar teyzeler vs.. ellerini yıkamak için de beklersin bazı bazı.. sonra döndüğünde neredeydi otobüs acabası...

ay bir de düşüp bayılması var ki bu uşak da anadolunun kendi dinlenme tesisinde olmuştu.. anlatmıştım hatırlarsınız.

çok güzel bir isimlendirme:"dinlenme tesisi".

kim buldu acaba.

dinlenme motivasyonu veriyor. ama zaten yolcu dinlenmekten yorulmuş insan. bekleyerek geldi, az hareket edip bedeni kendine getirmeye çalışacak kimse.

insanların sersem halleri hoştur o tesislerde. biribiriyle ilgiieri yok denecek kadar az. tüm ilgileri kendilerine yönelmiş.

aslında her zaman olması gereken, özlenen toplu yaşam formudur. insanı bu dinlendirir. başkalarının "yargılayıcı bakışlarını" "irdeleyen frekanslarını" üstünde duymayınca oluşan "ferahlama" dır o dinlenmenin aslı.

bu nedenle sevilir yerlerden biridir dinlenme tesisi.

huzur mu? la bilsem ki dünyayı zombiler basmış, güründe ultra güvenlikli sığınak var, haysiyetimle boynumu hortlağa emdiririm gene durmam! durmammmmmm!

saatlerce aracın hafif sıcak, kapalı ve uykulu havasında bulunduktan sonra dışarı çıkıp o soğuk hava ile soğuk suyla yüzleşmek, vücudu resetliyor. kontrast ne derece keskinse rahatlama da o derece yoğun geliyor. gündüzün telaşı yok, ortalık daha sessiz, insanlar daha yavaş. gece havanın kokusu, florasan ışıkları, uzaktan gelen kamyonun motor sesi, hatta tesisteki çay makinesinin sesi bile gündüz farkına varılmayacak kadar sıradan iken, gece vakti daha bir hissedilir hale geliyor.

siz cidden kafayı yemişsiniz adamım. ne huzurundan bahsediyorsunuz? dinlenme tesisindeki huzuru hisseden sadece size 3 günlük çorbayı normalin 5 katı fiyatına kökleyen işletmeciye aittir. ayakkabının içinde kala kala michelin lastiğine dönmüş parmakları 2 gram soğuk havaya huzur buluyorsanız ben gidip nepaldeki rahipleri ayıktırayım bu durumu, gelsinler sizden feyz alsınlar.

dinlenme tesisindeki tek huzurum otobüsten iner inmez kör karanlıklara doğru yani ıssızlığa doğru yürüyen rakiplerimi ekarte edip onlardan önce osurmanın verdiği huzurdur.

var olan huzurdur, abi o soğuk, yüzünü yıkayıp dönünce o mis gibi sucuklu tostu gömmek, dinleme tesisinde otobüsü yıkıyorlar foş foş, etrafta millet sigara içiyor. ortamda garip bir terminal kokusu var. sanırım insanlar ikiye ayrılıyor. terminali huzurlu bulanlar ve bulamayanlar.