zaman tüneli

o iş için güğümde su ısıtma gibi bir zorunluluk kalmaması. otantiklik bitti hocam. modern zaman insanı her konuda tutkusuz, heyecansız bıraktı. aynı evde 8562 kuşak yaşamayınca da bazı şeylerin eski tadı kalmadı. bakın eski kuşağa en iyi ilişkileri onlar yaşadı. zaten organik besleniyorlar köy yerinde. hastalık, sağırlık yok. geleneksel toplumda kadının erkeğin rolü belli. ilk gece göbek deliğini zorlayan adamlar, günümüzdeki kama sutra, tantrik falan bilen erkeklerden daha mutluydu.
uzun lafın kısası bence şu mesaj önemli.
(bkz: hadi gelin köyümüze geri dönelim)
(bkz: ama 60'lı yıllarda falan)

(bkz: ismet özel)

hep "domuzlar" bozdu buraları.

lümpen "domuzlar".

ilk defa denk geldim ama başlığını sevdim.
(bkz: jelatini açılmamış erkek)
paketli gıda olduk asdahdhada.

biri hemen seks istiyor, diğeri biraz daha sonra.

insan yüzü asimetrik, belki ondandır.

ister kızıl ister kara olsun, tüm zorbaların bıyığı asimetriktir.

hüpletip ağlamaya devam edebilirsiniz. nasılsa yine akacak devridaim olsun bari.

uzun bir aradan sonra geri dönmek güzel.

her ne kadar eski günlerin tadı, neşesi, ekibi ayrılmış olsa da hala kalan ve yazdıklarını gördüğümde mutlu eden yazarları görmek güzel.

umarım güzel bir günün sonunda iyi ki yaşıyorum dediğiniz, ertesi sabaha yeni umutlarla uyanacağınız bir gece olur.

iyi geceler sözlük...

yakınlarda peçete yoksa bittik.

ağlamak için gözlerden yaş mı akmalı?
burun akarken insan ağlayamaz mı?

bilinci*ne yaptığımın yazarı

okumak için yanıma aldığım kitabı buruşturup çöpe attım. kafam götürmüyor. zaten sıkıcıydı diyerek teselli ediyorum kendimi. canım çay içmek istiyor. köşedeki çaycıyı gözüme kestiriyorum. oturmamla kalkmam bir oluyor. insanlar son zamanlarda çok gürültücü. sahile inip deniz kokusunu çekeyim diyorum ama orada da halay sekenlerin arasında kalmak mümkün. ne yapmam gerektiğini bilemeden sokağın ortasında dikilirken bir motokurye şimşek hızında yanımdan geçiyor. dizlerim boşalıyor. evden çıkmak hataydı belki de. belki de ben sadece evinde var olabilen kimsesiz biriydim. bunları düşünmek iyi gelmiyor şüphesiz. o zaman sadece yürümeli.

zaman yine mi aleyhime işleyecekti. bu sefer de aynı sonucu alırsam artık bu yolun bana uygun olmadığıba kani olacaktım. ipin ucunu tuttu mu bırakmamalı, ama çok da asılmamalı. diğer ucu gevşer veya koparsa sere serpe yerde olmak işten değil. nasip. son söz hep aynı. nasip. ötesi boşluk.

höyküre höyküre ağlarken ağzıma yüzüme sürmüşlüğüm var.

"hey şşt fıstık çıkı çıkı muck muck"

(bkz: halkların demokratik hilal bıyığı)

kılların bileceği coğrafya dır:

aha bu masa. çok yedim dünyaları yedim. allah kahretsin ki toplam 6 kilo almışım. morallerim çok bozuk.

neyse en azından uzun zaman sonra bir hayat belirtisi gösterip mutfağa girdim. yarın da diyete başlıyorum. çikolata yersem kafamı kesmem şart olacak. taaanrım ben nasıl dayanacağım.