zaman tüneli

ben de zaman tünelinde bazı yazarların nickini görünce ekranı ışık hızıyla yukarıya fıyırttırıyorum. evet önce nicke bakarım nick mi diye swh.

şahsen kültürlenmek istesem gider ansiklopedi okurum. burada ne işim var. bildiklerimi de buraya çarşaf çarşaf aktarmak zorunda değilim, çünkü okuyacak bir hedef kitle yok.

burada fikirlerini önemsediğim 3-5 kişi var. yazmaktan ziyade okumayı daha çok seviyorum. onun haricinde normal hayatım yeterince resmi olduğu için burada eğlenmeyi tercih ediyorum.

ve elbette burası kusursuz bir yer değil ama sürekli kötüleyip buna rağmen ısrarla gitmeyenleri de anlamakta güçlük çekiyorum. um um um swh

çok büyük bir seks organizasyonunu yönetmek isterdim. sısıs

dudak önemli. her yere sürmeyin öyle sarı bez gibi.

kadın pavyonu var ankara’da kaçıncı yüzyıldayız yahu!

gün aşırı ne yapıyor merak ediyorum. s

keçi derisinden yapılan yayık

kızımın piyanosu.. evde her şey orta direk, bir o iğreti duruyor aramızda.. sesini duyunca evde hava değişiyor aniden. sahip olmadığımız bir sınıfa ait hayaller dolduruyor içimizi..

beni de götürsünler yanlarında.

bayılana kadar içer, normal sözlük'ün nasıl daha ileri gidebileceği hususlarında fikir alışverişi yaparısfsdfs

çoğu şarkısını severim ama çoğu gitti azı kaldı parçası bir başka be.

duygusuz herifim. kalbim, berbat.

üstüme yarım kilo meme atınfdsfsdf

#zurna server 1996 filan

-slm nbr?

+iiii asl?

-mahmut güngören, sen?

+€#%<+$}>} mahmut yürü git lan!

el de neymiş, boydan dillerim o'nu. bu böyle biline.. ssıısıs

götünü ısırır, tokatlarım. asla elimden kurtulamaz...

bazı şeylerin şakası olmaz, bu mesele de bu şekilde.

af yok.. s

ulan biz yıllarca ömer seyfettin okuyarak büyüdük, bu ülkede bitane pedagog yok muydu ki olmaz efenim bu sakıncalı desin!

içine düştüğün duygunun derinliğine göre mümkün olabilir

şöyle ki, bir daha gelmeyeceğini bildiğin, dilinle açıkça ifade etmesen bile onun varlığından güç alarak yaşadığın insanın yokluğu çok koyuyor. ve çektiğin acı hiç geçmiyor.

ilk kez kendisine yoğun bakımdayken itiraf edebildiğim bu gerçeğin karşısında onun verdiği tepki aklıma düştükçe ağlamadan edemiyorum. çok garipleniyorum. ben böyle biri değildim. çünkü o vardı. şimdi çok zor geliyor. hiçbir tesellim kalmadı. çok zor.

gönül ister daha kalitelisi olsun ama hobisel aldım.

ben neyim:

saat ikibuçuk üçç oldu git yat.

belirli günlerde kız gecesi olan yeni nesil meyhaneler var çok sarıyor. tavsiye ederim, erkoların mal bakışları olmadan rahat rahata göbek atabiliyorsunuz.

kuyumcuya gidince maddi hayatın geçiciliğine dair bir aydınlanma geldi ve gündüz düşleri görmeye başladım, artık alkolü ve sigarayı bırakmamı söyleyen yaşlı bir doktorun hayaletini görüyordum ama şansıma tüküreyim stajyer doktora denk gelmiştim, konuşup konuşup, nasıl bırakabileceğime dair taktikler vermeye gelince tıkanıyordu. ben de yeterli yönlendirmeleri alamadığım için efkarlanıp daha çok düştüm alkole, günden güne kilo alıyordum. bir yandan hanımın dırdırı ve bitmeyen maddi istekleri, bir yandan çalışma hayatının verdiği bıkkınlık.

şu an ne mi yapıyorum? emekli oldum ve hanımla antalya'ya yerleştik, alkolü bıraktım ama şeker, tansiyon benim peşimi bırakmadı. 120 kilodan sevgilerle..

üzücü bir durum, ben japonla yapıştırıyorum...