zaman tüneli

buzhane balığı bakışı, genç türk kızı bakışı ya da aleyna tilki bakışı olarak da adlandırabileceğimiz bakıştır.

birisi *sesini duyurmaya çalışıyor ama sanırım pek sallayan olmuyor gibi bir izlenim verdi bana.

bir ılıma görüyorum bugün, erkek erkeğe kombin tartışan yazarlara rastlıyorum. utanmasalar oje rengi soracaklar birbirlerine...

kimisinde kalıtsal bir özellik gibi geldiği için gömmeyeceğim.
çünkü bakışlarda hiç anlam, duygu olmuyor.

başka bir yerde, böyle bir konu beni şu şarkıyla tanıştırmıştı.
ben de tanımayanları burda tanıştırayım.
bir kadeh viski alın, hepsini için, tek seferde. beceremiyorsanız koklayın, ama derin bir nefesle çekin, lambaları söndürün, kafanızı koltuğun kafalık kısmına yatırın, gözlerinizi kapatın. işte ordasınız. kısa şortla arkadaşlarınızla oyun oynadığınız o mahallede. sessizce izleyin, rahatsız etmeyin. 6 yaşındaki sen birazdan dönüp sana bakacak ve arkadaşlarıyla oynamaya devam edecek. korkma o seni görmüyor. ama sen onu görüyorsun. harika değil mi?

birbirini pohpohlama seansı başlamış.

bence gül kurusu rengi gömlek(pembe) ve kot pantolon var. ayakkabı olarak beyaz topuklu spor hehe...

tahminen evde don atlet takılıyordur.

baklava desenli süveter hala kaldı mı yav. benim bildiğim 70'ler sonu 80'ler başında giyiliyordu o.

bazen acaba lan bunu mu okusaydım yemekle ilgili şeyleri severim güzel de yemek yaparım diyorum ama sonra aklıma mutfakta tek çalışmayı sevdiğimi, oldukça yavaş ve dağınık çalıştığım gerçeği geliyor. hani patatesleri doğrar suya koyar salonda 10 dakika uzanırım, öyle 2-3 işi asla bir arada yapamam sakince yaparım. sevmediğim bir yemeği asla yapmam. ekip çalışmasına asla yatkın değilim, emir almaktan nefret ederim, alt üst ilişkisinden nefret ederim. işte bu yüzden mesleki açıdan asla uymuyorum. lakin zengin falan olsaydım özel konsept bir restoran açardım, rezervasyonla çalışırdı, menü falan olmazdı, ben o gün neyi yapmak istiyorsam onu yerlerdi. çalışmak istemediğim zaman dükkan kapalı olurdu. öyle keyif pezevenki olurdum. dükkan açmasam bile teknik öğrenirdim hobi olarak yine işime yarardı. bir gün param olursa vaktimde olursa okuyacağım şu gastronomiyi. yoksa içimde kalır.

güzel ama ingiliççe. erzuruma hiç gitmedim. sıcağı da soğuğu da sevmem. kutıp ayısına hiç girmeyim. durduk yere bedeviliğe gerek yok bence. are you kola alttaki yazar.

edit: var.

tahmin ediyorum hardal rengi pantolon ile ayağında sarı çızma var. üstünde de baklava desenli süveter.

foncu fatma'nın yerine gelen hülya terzioğlu'nun kuran tilavetini ön safta erkeklerle beraber dinlemesi, fon olayan sesini çıkarmayan veya dıj güçlere bağlayan iktidar yanlısı muhafazakar kesime dert olmuş!

şimdi alttaki yazara soralım. yokluğunda çok özlediğin biri var mı? varsa bize onu isim vermeden anlat. istediğin kadar cümle kurabilirsin.

en çk da sn etme bşaln.s

ben misafiliğe geldim giderim birazdan.

sure, iam. cuz iam from erzurum. winter is my darling. but we are not a polar bear. we are only human. ıf you hear from someone, all people from erzurum are polar bears, please do not believe. its a lie. we can get cold, too. but we love winter.

hayat tahterevalli gibiydi. hiç yukarıyı göremedik ama. ondan belki ayaklarımız hep sağlam bastı yere.

aforizmana sokayım rbf, git oyna işte.

patates bilimsel açıdan ne meyve ne sebzedir. toprak altında besin (nişasta) depolayan kalınlaşmış bir dal/yumrudur. bitkinin depo kaynağını yiyoruz yani. meyve olarak adlandırılan şeyde esasen bitkilerin üreme organları diyebiliriz. sebze zaten bilimsel karşılığı yok. gastronomik açıdan kök sebzelerde yer alır. soğan, sarımsak, havuçta kök sebzelerdendir.

o kadar alakadar etmiyor ki adam başlığını açıyor. bu şey gibi adam osurur ilk kokuyu kendisi alır sonra kim osurdu be diye şikayet eder.