zaman tüneli

hayırlı cumalar...


bilmukabele hayırlı cimalar üstadım.

evde kalan son çeyrek yeşil elmayı 13 eşit parçaya bölmeyi size kazandırabilir. az önce denedim ve başardım. 13 eşit yeşil elma, 13 eşit yudum demek. o kadar eşitlikten bahsettiğimize göre şimdi söz verdiğimiz her şeyi yerine getirerek, her iki tarafa da adil davranma zamanı. teşekkürler matematik.

bir sanat sahnesi gibi.

istenmeyen sorularda kaçma taktiğim. zaten kafamda çok fazla soru var. öyleyse iyi ne güzel.

sevdim inanamayacağın kadar seni esmer kız,
kirpiklerimde çırpınan şu tuzlu gözyaşında ihanetin adı yok.
neylersin ki, çember daralmakta..

sevgili karides,
konuştuğuna eminim de ben duyamıyorum.
yani eksiklik sende değil bende.
ama merak etme, duysam da seni, ben zaten hep kendi bildiğimi okurum. o yüzden sıkma canını. yine de teşekkürler.

herkesin vardır:

-tum sosyal kimliklerin maskelerini cıkar simdi benim yanımda. cıplak ve gercek kal. senin de cok canın yanıyor mu? :(

benim oğlan, 7 yaşında.
çok kavgacı bir adam. daha ilkokul 1. sınıfa gidiyor, her gün kavga ediyor. günaşırı şikayet var. geçen gün yolda bulduğu bir ağaç dalını iki tane arkadaşının sırtına vurmuş. kağıt üzerinde haklı ama, iki kişi toplanmış onunla kavga etmeye çalışmışlar. her neyse bizimkisi ikisini de kovalamış. benim psikolog bir kuzenim var, oyun terapisi önerdi bize. iyi bir uzman buldum caddebostanda, biraz pahalı ama çok işe yaradı. 6 haftadır götürüyorum ilk başta arabada baba ben gitmem diye isyan ediyordu şimdi baba beni götür diye isyan ediyor. yaramaz çocukların anne babaları, bu sözüm size. oyun terapisi işe yarıyor. kavgacı bir çocuğunuz varsa götürün çözülür.

unutulmaz.
simdiye kadar uc canım arkadasımı kaybettim:

1-aslı: bir yaz gunu bana gelmişti. tavla oynamıstık. sohbet edip gulusmustuk. cekirdek citlemiştik. birkac ay sonra intihar etti.

2-duygu: en son bas basa aplus starbucksa gitmiştik. kahve icip sohbet etmiştik.

3-en son beylikduzunde bir bara gitmiştik. bira icmiştik. yeni bosanmıstı. dertlesmistik.

mekanları cennet olsun şekerlerimin.

doğruysa boku çıktı demektir.

yapım aşamasında denilip çekim için tarih verildi ama teknik ekipten bir arkadaşıma sorduğumda iş biraz ertelenmiş. kendisi bunu 2 nedene bağlıyor:

1- oyuncular açısından senaryo beğenilmemiş. saygı'yı andıran bir hikaye var.
2- behzat ç.'nin kemik ekibi oynayacak mı orası muamma. çünkü şule'nin flashbackleri uzun tutulacak denilmişti.

hayırlısı diyelim.

en son beraber vakit gecirmemiz 2017 yılbası. ona gittim. pilav tavuk salata yogurt hazırladık. bira aldık. dayı yigen cok keyifli bir yılbası gecirdik bas basa.

hani dostoyevski diyor ya hepimiz gogolun paltosundan çıktık, ben de diyorum ki hepimiz erol amcanın kadehinden çıktık. bizim de içtiğimiz rakı mı ulan? doktor erol amca varken?
birden aklıma geldi, rahmet istedi sanıyorum. mekanı cennet olsun. unutmadık.

behzat ç. adlı dizinin kültleşmiş müziğiydi. solosu insanı incitirdi biraz. çalarken şule'nin sesi yankılanırdı kulakta ansızın, olsun.

buradan

bir de sayende isimli parçanın akustik versiyonu vardı ama onu bir türlü bulamadım.

tabi böyle bir şey mümkünse.

iyi geceler sözlük uyku tutmadı yine
arada oluyor böyle, geliyorum eski tanımlarımı okuyorum sonra sessizce gidiyorum başlıklara bakıyorum bazen ama pek bir şey bulamıyorum neyse kendime uyku sizlere de tatlı rüyalar diliyorum.

en son beraber fenerbahceye gittik.
sahilde midpointte yemek yedik. kahve ictik.
bana dedi ki hayyatta hicbir seyden korkma.
mekanın cennet olsun canım abim.

kime nasıl davranacağını, ailesinin eğitim ve gelir durumuna göre belirleyen kötü eğitimcidir.

babam yurt dışında çalışıyordu. okulda öğretmenler babamın işini sorduğunda, ben de tam bilmediğim için yurt dışında ihalelere giriyor vs. diye söylerdim. öğretmenlerin de kafasında ne canlanıyorsa artık, ilk duyduklarında çok ilgilenirlerdi bu meseleyle. bi gün sınıfa rehber öğretmen geldi ve motivasyon konuşmasıvari bir şeyler yapıyor. konu lüks otellerde tatillere, güzel arabalara vs. geldi ve bunları elde etmek için bugün çok çalışmak gerektiği öğütleniyordu. sonra rehber öğretmen beni göstererek mesela sen, hiç jet skiye bindin mi? dedi. aklınca binmedim cevabını alıp oradan yürüyecek ki o zaman binmemiştim hiç ama yandaki hoca cevaplamama izin vermeden, rehber hocayı uyardı ve başkasına sormasını söyledi. o da anlamadı tabi ve noldu anlamında kaş göz yaptı. bizim öğretmen de zengin çocuğu hocam dedi kısık sesle ama ben anladım öyle dediğini. yani ben bindim derim falan mazallah, beyefendinin şovu zarar görür. sonra başka bi çocuğa soruldu, binmedim cevabı alındı. yaa işte, ileride binmek istiyorsanız çok çalışmalısınız falan filan mesajı içeren laflar söylendi ve bitti bu saçma şey. bugün düşündükçe kızıyorum o iki salağa. ne demek ya o zengin çocuğu, öbürü gariban. böyle mi kodluyorsunuz öğrencileri kafanızda? kaldı ki sanane ulan jet skiye bindi mi, binmedi mi. ne anlatacaksan anlat, defol git.

dedemle en son bas basa vakit gecirmem bir iki sene once.
atakoy de parle diye bir cafe restaurant vardır.
dede torun oraya yuruduk guzel bir yaz gunu. pizza yedik. kola ictik. biraz sohbet ettik, biraz gulustuk.
canım dedem.
mekanın cennet olsun.

başaran'ın, sahip olduğu taşınır-taşınmaz malların vergilerini ödeyip ödemediğini merak etmeme sebep olmuştur.

o lüks otoların vergileri toplamı ne kadardır? başaran ne kadar ödemiştir? birinin bunu sorması lazım ilgili bakanlıklara..