insan olun biraz yazar profili

willard harrington wright 1888 1939 yılları arasında yaşamış ve farklı bir isim altında polisiye kitaplar yazmış, aynı zamanda da eleştirmenlik yapmış bir isimdir. kendisi polisiye edebiyatın yirmi kuralını belirlemiştir kendisine göre.

bir kartal tibet filmidir.

bir aziz nesin kitabıdır.

gereksiz yere umutlu olmaktır.

bir t. kakınç kitabıdır.

meyve verdiği için taşlanan bir ağacım belki. bilemiyorum belki de bir editör olarak fayans döşemeye kapının önünden başladığı için işi bittiğinde duvar kenarına sıkışıp kalan bir fayans ustasıyım.

değerli, sevgili ve sayın baş editörüm armysuzy bir noktada haklı, kitap başlığı açmadan duramıyorum. meta hazırlamak tanım girmekten daha kolay oluyor ama sanırım şan şöhret düşkünlüğüm yüzünden elim meta yapmaya gitmiyor bazen.

yine de örselendim, yıprandım, sündüm, süzüldüm bu tanımla, ki ben bu tanımda anlatmıştım tüm gerçekleri: #3481607

yarın meta hazırlayacağım. durmadan dinlenmeden. bütün kitap metaları bitecek. hatta henüz açmadığım kitap başlıkları için bile tanım gireceğim. sonra tam bu başlığa dahlvier tarzı bir fotoğraf atacağım. pozlar üzeri çalışıyorum. el parmaklarımdaki kramp sorununu çözersem muhteşem fotoğraflar gelecek.

yine de baş editörüm bir tanedir. çok severim kendisini. ve burdan ona söyleyeceğim tek şey:

hayranımsın.

bir trt programıdır.

bir aslı aktümen kitabıdır.

yetmez ama evet dediğim tekliftir.

çünkü yalnız ve güzel ülkemde bazı insanların getirdikleri tekliflere her zaman yetmez ama evet demeliyiz. zamanında birçok insan da böyle yaptı. çok da iyi oldu. çok da güzel oldu.

ama cumhurbaşkanı için iki yardımcı yetmez. yanlıştır bu. biri kürt biri alevi olursa ben bir haksızlık duygusu ile yanıp tutuşurum. ve bu yangın seni de yakar beni de yakar. ya da her zaman olduğu gibi hiçbir şey olmaz.

teklifi genişletmek gerek. bir kürt, bir alevi, bir arap, bir çerkez, bir laz, bir nijeryalı, bir boyabatlı, bir alet kullanan maymun, bir kamyon lastiği, bir japon balığı, mümkünse bir japon, japon bulmuşken bir tane de koreli (tercihen kuzey, olmazsa güney de olur) ve sayın liderlerimizin çok daha uzun sürecek gibi görünen iktidarlarına uygun olarak bir tane de tartigrad olmalı.

bir gazi üniversitesi mezunu olarak yıllarca ülkücü hareketin engellenemeyeceğini ve devletin başına devlet'in geçeceğini duydum dinledim. bence yukarıda saydıklarımın yanına cumhurbaşkanı yardımcısı olarak bir de devlet gelmeli.

bir onur ünlü filmidir.

bir lilay koradan kitabıdır.

bir osman f. seden filmidir.
mal sunal) filmidir.

bir natuk baytan filmidir.

anladım.

çok da abartılacak bir şey değilmiş. gençken aklıma gelmezdi yaşlanacağım. aslında farkındaydım tabii ki. yani bir tat bir doku oyunundan cem yılmaz'ın milenyum için söylediğini uyarlarsak yaşım her sene bir bir ilerledikçe biliyordum bir yerde kırk yaşıma varacağımı.

yolda bir kazaya uğramadığım için de düşe kalka da olsa yaşlandım. iyi de oldu. yaşlılığın bana getirdiği en büyük özgürlük ben bu yaştan sonra deme hakkı oldu. bundan da çok memnunum.

artık toplu taşımada insanlara yer vermek için taciz edilmiyorum. genelde eğer oturuyorsam ben bundan yaşlıyım, şundan da yaşlıyım, şunlar benden yaşlı diyerek saçma bir seçme ve yerleştirme yapıyorum kafamda.

yaşlandıkça sakinleştim. en azından ortalama bir karadeniz insanına göre oldukça sakinim. trafikte değilsem haftada bir iki kez çok sinirleniyorum. o da hemen geçiyor zaten. bu benim için muhteşem bir ilerleme.

bazen eve gelince koltuğa otururken dizlerimi sıvazlayıp allah la ilahe illallah buna da şükür diyorum. yaşlandıkça dedemleşiyorum sanırım. dışarıda bir yerlerde dolaşırken ya da bir yerlerde otururken zamanlı zamansız yatsı okundu mu diye sorasım geliyor.

velhasıl yaşlandım. yirmili yaşlarımın sonlarına doğru kitap okurken sağ baş parmağıma bakmaya başladım. hani kitabı tutarken sayfanın üzerinde kalan parmağa. o parmağın derisinin sıkılığı bana yaşlanmadığımı gösteriyordu. bir süre sonra bir takıntı oldu bu. sürekli baktım o parmağa.

sonra zaman geçtikçe yani, ki zaman hep geçer, artık o kadar genç olmadığımı anlattı bana baş parmak. şu an o parmağın üzerinde bir dövme var ve bu dövme bana kırk yaşımdan sonra ne kadar şanslı bir adama dönüştüğümü anlatıyor.

yaşlandım. dinginleştim. ehlileştim. ve daha bir sürü şey.

bir natuk baytan filmidir.

bir bütün ayazların ortasında ukdesidir.

bir sinan biçici filmidir.

bir aslı tohumcu kitabıdır.

bir osman f. seden filmidir.

bir ahmet ümit kitabıdır.

insanın sinirini bozan bir durumdur çoğu zaman. en azından benim için öyle.

şu sıralar içimdeki devrim ateşi harlanmış olduğu için belki de sürekli kenan doğulu'nun çok sevdiğim bir şarkısı aklıma geliyor. kenan doğulu ile harlı devrim ateşi yan yana gelmeyebilir çoğu insanın zihninde ve bu çoğu insandan biri de benim aslında ama şarkıyı bozarak söylediğim için devrimci bir hava katılıyor şarkıya.

ben cidden kenan doğulu'nun vay be isimli şarkısını çok severim ama şarkı son günlerde ne zaman aklıma gelse şöyle söylüyorum:

benmişim engels
olaylara gel

kendimi friedrich engels olarak hayal ettiğim şarkı sözünde olaylara gel diyerek de toplumsal bir uyanışa liderlik etme fikrimi öne atıyorum.

bu pop şarkı benim versiyonum ile söylendiği zaman zamanın ruhuna uygun bir haydi barikata ya da dağlara gel gibi tınılıyor dinleyen insanların zihninde. en azından ben öyle olduğunu düşünüyorum.