jess yazar profili

ne zaman şu şarkıyı dinlesem, şehir dışında üniversite okuduğum zamanlara ışınlanıyorum sanki... esenler otogarından okuduğum üniversitenin bulunduğu o hiç sevmediğim anadolu şehrine giden bir gece otobüsüne binmişim, gece yarısı otobüs izmit taraflarındaki o büyük beton santralinin yanından geçiyorken ben de gecenin o koyu karanlığında oranın ışıklarına bakıyorum gibi bir hissiyata kapılıyorum.. ilginç olan ise, bu şarkı 2015'te çıkmış, ben ise 2000'lerin başında üniversiteydim.. insan beyni ne kadar acayip, ne alaka kıvrımlarını sevdiğim ne alaka yaa..*

geçenlerde trafik kazası geçirmiş olan bir adamın karısı ile müge anlı arasında geçen diyalog aklıma geldikçe kendimi gülmekten alamıyorum. adamı, kaza sonrasında karısı iyi bakamadığı için ailesi kendi evine getirmiş, kadın da güya masumane bir şekilde "kocamı bana geri verin." hikayesini anlatırken, konuşmalarının arasında aslında kocasının geçirdiği kaza nedeniyle alacağı tazminatın 20 milyon lira civarında olacağı için eşini geri istediğini ağzından kaçırdı. müge anlı, bu pası gole çevirmez mi? elbette hiç kaçırmaz.*

günaydın sözlük,
dün itibariyle kendi adıma yepyeni bir döneme geçiş yapmış bulunmaktayım. yapay zekaya olan kızgınlığımı bir kenara bırakıp onu sömürebildiğim kadarıyla sömürmeye başladım. el alem, o, bu, şu, yapay zekayı çat pat kullanarak içerik üretip önümüze sürüp para kazanırken, ben bu dünyadan uzak kalan bir geri kafalı olamazdım. evet, girişimcilik damarım kabardı ve ben de gerek sosyal medyada gerekse medium'da yapay zeka destekli içerikler üretmeye başladım. daha bebek adımlarıyla yürüyorum. o kadar yeniyim ki daha bebek yeni yeni yürümeyi öğreniyor, öyle düşünün. daha sadece bir içerik paylaşabildim. ama umutluyum, belki bir gün paylaştığım içerikler viral olur, ben de milyonlar kazanırım. umut fakirin ekmeği işte, n'aparsın?* bugüne kadar hep sistemin dışında kaldım, memur olabilecekken kendi işimi kurdum ve yirmi küsur yıl sonra içimdeki girişimci tekrar ayağa kalktı, duramıyorum onu, imdat yardımmmm!

kolaylıkla bulabileceğiniz yöntemi söyleyeyim size. saat 09:55'te ve 23:55'te sisteme girin, randevu bulursunuz. gün içinde randevusunu iptal edenler oluyor, bunların sisteme geçişi bu zamanlarda oluyor yani günde iki kez sistemi yeniliyorlar. bu da benim size bugünkü kıyağım olsun.*

dikkatimi toparlayamıyorum. bir arkadaşımla bu konuyu konuştuğumda, kendisi de aynı durumdan muzdarip olduğunu söyleyerek "dikkat namustur. biz namusumuzu kaybettik." dedi. namussuz oldum galiba ben.*

yeni doğan 3 bebeğin her birine ellişer gram altın hediye etmiş. ikiz erkek bebek doğurup isimlerini "sedat" ve "peker" koyduğun anda, 100 gram altın garanti. ytd. *

sultan cattoman empire*

sabah sabah aklıma adını hatırlayamadığım bir dizideki sahneyi getiren başlık. şöyle ki: bir kafe ortamında şiir okuyan bir adam var, kadının biri ona hayran oluyor. birlikte terasa çıkıp bir şeyler içerlerken adam, kadına direkt yakınlaşmaya çalışıyor. kadın da bu şiir okuyan sözde romantik adamla istanbul manzaralı terasta romantik anlar yaşadığını zannederken, adamın bu tavrına çok şaşırıyor ve onu reddediyor. o anda işte o sözde hassas ruhlu romantik adamın içinden canavar çıkıyor. kadına etmediği hakaret, küfür kalmıyor. hatta kadına fiziksel şiddet bile uyguluyor. şiir okuyan erkek denilince benim zihnimde canlanan profil bu: romantizm kolpa, hassasiyet yapmacık..

bir zamanlar kiralamak suretiyle nikahımda* giydiğim elbise. ayrıca, ek bir bilgi olarak söyleyeyim: kiraladığınız gelinliğin ikinci el olup olmamasını da tercih edebiliyorsunuz. sizin bedeninize göre dikilmiş veya ayarlanmış bir gelinliği birkaç günlüğüne kiralayıp iade ettiğinizde onu başka birileri de kiralayabiliyor. yani bence böylesi çok makul bir seçenekti. ömür boyu gelinliğin sandıkta çürümesine gerek yok diye düşünüyorum.*

herkese anlayacağı dilden konuşun. özellikle nezaket göstereceğiniz insanlar konusunda seçici olun. çünkü bazı insanlara nazik davranmanız, onların sizi kullanmaya hazır biri olarak görmesine neden olur.

her 10 senede bir 30 kg alıp sonrasında yaklaşık 2 sene spor, diyet vs yaparak aldığım kiloları verebiliyorum. duygusal yiyicinin önde gideniyim. bir süre kendimi salıp sonra dizginlemeye başlıyorum. hayatım, böyle döngüler halinde ilerliyor, bu konuda inanılmaz yetenekliyim. hiç kimse bana nasıl kilo alınır, verilir gibi konularda tavsiye vermeye kalkmasın, kalbini kırarım baştan söyleyeyim.*

günaydın sözlük,
bu sabah uzun zaman sonra ilk defa çok dinç bir şekilde uyandım. içimde inanılmaz bir enerji vardı. ben de hemen kendimi mutfağa attım, bir baktım hamur yoğuruyorum. bu aralar poğaça tariflerine sardım. bu hafta çocukların sınav haftası, en azından anne poğaçası yiyerek bu haftaya başlarlarsa, belki sınavlarında daha başarılı olurlar diye düşündüm. fi tarihinde bir yerlerde okumuştum: "çocuklar, nice annenin hayatını kurtarmıştır." minvalinde bir cümleydi. bazen aşırı melankolik mi oluyorum bilmiyorum ama gerçekten beni hayata bağlayan tek dayanağın çocuklarım olduğunu düşünmeden edemiyorum. aman neyse ne... iyi dilek ve dualarla çocukları okula yolladım. kahvemi yaptım, yeni hafta güzellikle başlayabilir mesela ben buna hazırım.*

ölümcül bir hata yapmıştır.* erkeklerin neredeyse iki katı konuşma kabiliyetine sahip olan birine sus denmez, ne kadar ayıp. akıllı kadınlar, zaten erkeklerin dinleme eşiğinin çok kısa olduğunu bildiğinden, en önemli şeyleri baştan söylerler, devamında söylenme moduna geçerler.o moda geçtiklerini anladığınızda siz de dinlemezsiniz olur biter. boşuna dememişler: "erkekler sır saklar… çünkü çoğunu zaten duymamıştır."* benim en iyi sırdaşım eşimdir mesela.*

esasen serbest çalıştığım için kendi işimin* patronuyum* ama arada iş pasladığım meslektaşlarım oluyor elbette. biraz kuralcıyımdır. öyle herkesle çalışmam, çalıştığım insan sayısı, bir elin parmaklarını geçmez. işini iyi yapan, zamanında teslim eden, her zaman ulaşılabilir olan* ve işbirliğine açık* kişiler başımın tacıdır. sadece onlarla çalışırım, kafam ağrımaz. iş teslimi sonrasında da hemen ödemeyi yaparım. yani işini hakkıyla yapan kişiler tarafından her zaman takdir ediliyorum ama kaytarmayı sevenler için kıl patron modum açıktır.*

kıvanç tatlıtuğ'da bile yok böyle karizma*

gece gece yaptığım eylem.* sözlüğe girmeyeli hayatımda neler neler oldu bi' bilseniz? mesela; bir keresinde yoğun stresten ve tabii ki dişlerimi aşırı sıkmamdan dolayı çenem kilitlendi, acillik oldum. bir sonraki gün acilen masseter botox denilen zımbırtıyı* yaptırmak zorunda kaldım ki dayanılmaz ağrılarım ancak öylelikle durdu. diş hekimimin önerisiyle tekrardan gece plağımı takmaya ve psikolog tedavisine başladım ve psikiyatriden ilaçlarımın dozlarını düzenlettirmem için randevu aldım. (bkz: düzeleceğiz inşallah be)*

günaydın sözlük,
birkaç gündür balkonumuzun kenarlarına kuşlar için birkaç şey koyuyorum: ekmek kırıntısı, bulgur pilavı, pirinç pilavı vs. artık bir önceki günden artakalan ne varsa... uzaktan da kuşları gözlemliyorum. kargasından sığırcığına, saksağanın martısına kadar çeşit çeşit kuş geliyor.. biri geldiği zaman, diğerlerinin oraya gelmesine izin vermiyor. "buralar benim gibi." davranıyor, sonradan gelen kuşlar da bunu kabul etmiyor tabii ki.. aralarında bir çekişme başlıyor ki görmeniz lazım. "hepinize yetecek kadar var sakin sakinnn!" diyorum ama beni dinleyen yok. yani, "ekmek kavgası" sadece biz insanoğluna özgü değilmiş meğersem.*

yeminli tercüman olmamdan mütevellit, mesleğimi duyanlar, "entel" olduğuma kanaat getiriyor.* entellik, dış görünüşten ziyade aura meselesi biraz da, hani öyle fularla, kitap, kahve ile olacak iş değil bence. entel görünme çabaları bazılarında öyle sakil duruyor ki, ben hep buradan görüyorum.*

günaydın sözlük,
geçen gün annem kan tahlillerini bana attı, "sen anlarsın, birkaç tane kırmızı var." dedi. kırmızı dediği, yani normal dışı sonuçlar oluyor. neyse baktım, ufak tefek şeyler. sıkıntı yok dedim ama bu arada annemin, benim hayatım boyunca asla sahip olamadığım kadar iyi hemoglobin, demir, demir bağlama kapasitesi değerlerine sahip olduğunu görünce çok şaşırdım. benim değerlerim sürekli yerlerde sürünür ve ne yapsam düzeltemedim. elbette annem adına çok sevindim ama ben, ondan farklıyım, dünyaya çok zayıf gelmiş ve ölecek bu bebek denilip 40 küsur yaşlarına kadar gelebilmiş biriyim. bu da benim ne kadar mücadeleci biri olduğumu gösterir ama değil mi? ne büyük başarı ama..* iyi ve nice mücadeleli haftalara diyelim o zaman.

günaydın sözlük,
bu sabah anneliğimi sorgulayarak güne başladım desem yeridir. bitmek bilmeyen ergen sarmalına girmiş gibiyim. bir oğlum 20 yaşında. o artık nerede ne zaman ne yapacağını biliyor da şimdi de benim ufaklığın* tripleriyle uğraşıyorum. dün gece yarın okul var yatma saatin geldi dediğimde, bana "oğluşun artık büyüdü, oğluşuna güven, yatıyorum birazdan." dedi ama yatmamış, bilgisayarını da kapatmamış tabii ki, o ara 2 kere elektrik kesintisi olmuş. en sonunda pes etmiş, yatmış. bir de bu sabah marifetmiş gibi bana bunları anlatıyor. o elektrik kesintileri de benim gazabımdan kaynaklanmış olabilir bu arada.* anneliğin insana kattığı böyle süper güçler var dermişim.* aman neyse, bugün herkes için huzurlu bir gün olur umarım.