kara kedi yazar profili

daha güneş doğmadı ve yine birden bire kendimi yine b.k gibi hissederek uyandım. babsmı kaybettiğimden beri bu böyle.
doğru düzgün banyo yapmıyorum. saçımı taramıyorum. osho nun çakma pijamaları ile işe, toplantıya gididip evde takılıyorum.

alinin vefatının acısını doğru düzgün yaşamsdan babam vefat etti. çaresizliğimi öylesine dolu dolu hissetim ki.

anne baba yaşlandı deyip evimi kiraya verip ablama taşınmıştım.anne baba evi ile ablanın ebi yakın. ben uzaktaydım.
babayı bu kadar kısa sürede kaybedince anneyi yalnız bırakmamak için annemin evindeyim çoğu zaman. mutsuz da değilim. minnoşa da bir şey olur diye çok korkuyorum. bir de yapayalnız hissetmesin istiyorum.

hayatın tek gerçeği ölüm hsyatı anlamlı kılan da ölüm tamam da bu kadar hazırlıksız yakalanamaz kimse.

hayatım son durak filmine döndü. sanki sevdiklerimi ölümden kaçırır gibiyim.

tek dileyim uzun bir süre bu acıyı tekrar yaşamam.
allah babama ve alime rahmet eylesin. ışıklar içinde uyusunlar.allah kalanlara sabır ve ömür versin.
büyük acı.

dans edemediğim devrim devrim değildir.

mavi ay dizinde aşık olmuştum. o bskışlar o çapkın gülüş.

dünyayı ele geçirmek için ittifaklar kurman gerekir. bu yüzden birlik olmaya ihtiyacın vardır.
dünyayi yok etmek için çok güçlü olman yeter.

dünyayı ele geçirdiğinde o müthiş tahta tetikte oturursun her taht gibi başka ellere geçer.
dünyayı yok ettiğinde kafan nettir. senden sonra gelen olmaz.

ele geçirmek kendin için ya da ideolojik olsun ideallerin olduğunu göstetirir.
yok ettiğinde umudun bittiği yerdesindir.

tüm deli diktatötler dünyayı ele geçirmek ister.
daha delileri birbirlerinin ağzına s.çsrken nükleer bir felaketle dünyayı yok edebilir. acaba hangi dünya be ne zaman

ölümün varlığı anlamı doğuruyor. bunun en yararlısı hayata bir anlam yüklemek. böylece kendinle birlikte hayati tüm bütün için iyileştirmek istiyorsun. sonunda iz bırakıyorsun.

ya da 80 yıllık ömrüne anlam yüklüyorsun sadece. aynalardan başını kaldıramadığın, kimseye dokunmadığın kendi cennet ve cehenneminde yaşadığın bir hayatın oluyor. hatırlanmıyorsun bile.

önce komünistleri aldılar ben komünist değildim ile başlayan bir yazı vardı. en son da beni aldılar. ama yardım edecek kimse yoktu diye bitiyordu.

çingene
engelli
psikiyatri hastası
eşcinsel
komünist
sosyal demokrat
yahudi

herkesi katletti.
cehennemin dip odunu.

tek geçerim

bunu da arkadaş programla yapmış



bu yalan dünyada böyle böyle takılıyoruz

toplum olarak delirmedik çürümeye başladık. delilik özgürlüktür. deliller ve çocuklar birbirine çok benzer.

(bkz: deliliğe övgü)

ızmır egekent 2 de çok tatlı bir kitap klübü olan kafe. sahibi nergis hanım o kadar tatlı bir kadın ki orada her türlü fikrimi aykırı olup olmammasına bakmadan ifade etmemde sakınca görmüyor. evim gibi. teşekkür ederım.
iim.

ıxmirde foça koylarinda ixleyeceksiniz. perfect

gülmek.

günaydin sözlük biraz biraz hayata katılmaya başladım. her sabah buruk uyanıyorum. ona rağmen direniyorum..devam ke

tüm saçmaliklari adalrtsizlikleri yolsuzluk ve baskıları tek tipleştirmeleri yok etmek istiyorum. yanımda yoldaşlaşlarım dostalarım olsun. bıktım artık sıkıldım artik neoliberalizmden.

gençlik tam 47 sene kaderimin minnoş bir aile standart sade bir yaşam olması ümidiyle yaşadim. bir sürü sevgili ile evlilik noktasina geldik. bir sürü terslik gitti ya ben istemedim ya hapse girdiler ( siyasi) ya öldüler.

babam hasta iken yalvardım bir sürü büyük insana babami kurtarsınlar diye o zaman sadece babam ve ailemle zaman geçirecektim. olmadı.

bana farkli bir kader çizilmiş. bütün için yapmam gerekenler için birgün biri ile imzali ya da imzasiz yolumu birleştirsem o kişinin cook güçlü olmasıni istoyorum. ben yoldaâlarimla birlikte bütün için savasirken buzim sirtimizi koruyacak biri.
beni ailemi yoldaşlarimi koriyacak biri.

biroleceğim o insan.

gölcük ödemiş

memleket

halkın çocuklarini
namuslu insanlari
onurlu bir halki

sirtlanlara yem ettiniz. ödeteceğiz.

şiddetsiz toplum siddet siyaset siddetsiz okul

günaydin tanri tanimazlar
günaydin tanriyi yar edenler
günaydin köseye sıkosanlar
gunaydin kabina siğmayanlar
günaydın babam

birkaç saat uyudum kalktım yine düşündüm. yine gecenin bilmem kaçı, bizden büyük büyük insanlar ve onların sistemi adini da koyalim neoliberalizm ve onların siyasi aygitlari türkiyede bunun en işe yarar partisi akp

önce gelmeyen randuvu sıraları ve paran kadar sunulan hizmetle sağlıği aldi

sonra onca insan iş kazasinda ya da serbest bırakalan örgütlü bir suç makinesi tarafından öldürülürken yani bu topraklarda pisi pisine ölürken ses cıkarma duyarliğimizi ve sonucu eylemliliklrrimizi ortadan kaldırarak dayanışma ruhumuzu aldı,

sonra bilmem kaç saat otobüslerde veya zor zar alabildiğimiz arabalarımizla gittiğimiz işyelerinde insalik dışı çalışma koşullarında ruhumuzu aldi.

sonra iktidarım doğa talanınina, yolsuzluğuna ve adaletsizligine sesini çıkaran namuslu insanlar içeri atilirken susmamiz istendi cesaretimizi ve onurumuzu aldılar

vergilerle, çocuklarımızın okul tsksitleriyle ve ihtiyacimiz olmadigi halde tüketmelerimizle özgürlüğümüz alındı

hepimize ait herkesin herkes için çektiği seks kasetlerimiz ve performans kaygisı ile dokunduğumuz bedenlerle sevisirken bizden aşk aldılar

herkese herşeyi kolaylikla gösterdiğimiz narsisiteştiğimiz ve sürekli görünür olmak için kiçimizi yirtiğimiz bu çağda bizden mahremiyet aldılar.

bir tek elimizde anlam kaldı. onu da almak istiyorlar. o da giderse bir taştan farkimiz kalmayacak. biline.