lakarpuzye yazar profili

yanında görüntülenen hatuna magazin gastecilerinin "çıtır" demesiyle taştaş geçen ve bu yüzden linç edilmeye çalışılan komedyen, sinemacı ve daha bir sürü şey.
derdini anlatmak konusunda ülkede ilk beşte rahatça yer alabilir o yüzden yazmama bile gerek yoktur ama malum sözlük ortamında yazabilme kabiliyetine sahip üj-bej mağdure vardır.
kaldı ki kendisine uygulanmaya çalışılan linci de evde kahkahalarla okuduğunu düşünmüyorsak, biz de haçan-çan izlemeye geçebiliriz.

yani, herif çıtayı öyle bir yere koymuş ki, kendini bile geçmekte zorlanıyor.
ayrıca er gazinosundaki saint joseph'li esprisi > kendine sitendapçı diyen kim varsa yaptıkları.

hizmetleri karşılığı ömür boyu ağırlanacak olan ülkesini satan korkak.
sahi tavşan korktuğu için mi kaçıyordu yoksa kaçtığı için mi korkuyordu nazım abi?
(bkz: nazım hikmet ran)

dünyanın en zengin petrol , en zengin dokuzuncu doğal gaz yataklarına sahip olup yakacak gaz, aracına akaryakıt koyamayan halkın liderinin dış güçlerce indirilmesi olayıdır.
venezuela insanı şimdilik sevinmiştir belki bilmiyorum. teoride belki ama pratikte artık venezuela diye bir ülke kalmayacağı açık.
akıllı insanlar hatalarından ders alır ama daha akıllı insanlar başkalarının hatalarından ders alır şeklinde bir klişe var ya hani;
umarım çok daha akıllı oluruz.

"...hangi istiklal vardır ki ecnebilerin nasihatiyle, ecnebilerin planlarıyla yükseltilebilsin? "
mustafa kemal atatürk

(bkz: instagram)

eskidiğimi hatırlatan başlıktır.
müdavimi olduğumuz "dostlar" adında bir meyhane vardı. özellikle finallerden sonra daha da lezzetli gelen edirne ciğerini gömüp mekana girer, "abileri en güzel masaya alalım" direktifiyle camekandan sonraki ikinci masaya kurulurduk.
daha oturmadan "her zamankiler" masaya gelir, muhabbet demini alır illa ki kutusu kırmızı içecekle cila çekilir bir öğrencinin çok rahat ödeyebildiği mütevazı miktar + bahşiş bırakılır, bir dahaki cuma akşamı olmazsa bir sonraki cuma akşamı tekrar ederdik.
şimdiki sabiler bilmez, o zamanlar bir öğrenci istediği meyhanede kafa çekebiliyordu.
yukarıda yazanları sadece içki merkezli algılayabilenler sağdan sağdan yol alsın, beni yormasın...

o rahatlığı bir daha bulabilir mi bu güzel ülkenin güzel çocukları?
bulurlar be.
neden bulmasınlar.
yeter ki istesinler...

herhangi bir mekana veya dükkana girdiğimde sözde hizmet verenlerin profiline bakmakta ne kadar haklı olduğumu ortaya çıkaranlardan sadece biri.
aynı mantıkla namı "bir milyoncu" olan dükkana da girmem. sanırım anlaşılmıştır.
yok çorba fiyatı şu kadarmış, kebap fiyatı bu kadarmış...
geçiniz.
bu kadar fahiş fiyat uygulayanlar illa ki denetlenmeli ve neye bulaşıp bulaşmadığı kanunlara uygun şekilde kontrol edilmelidir.
bunlar ise ayda en az iki kere denetlenmelidir:

uuu beybi faşşoların bastığı başlık olmuş burası.

anlamayan teresler için not: hafif ironi içerir.

acaba hikmetinden sual olunmaz, yere göğe konulmaz, hepimizden akıllı, zeki, tecrübeli ve öğreten az sayıdaki hukukçularımız ne yorum getirir dedirtendir.
olayı roma hukukundan alıp günümüz türk hukuk sistemine(?) kadar getirip orada gerçekten entelektüel ve über yorumlarını adeta bir mikelancelo heykel yapıyormuş gibi, hatta rafael sanziyo bina inşa ediyormuş gibi ve dahi konfiçyüs felsefenin dibini ekmekle sıyırıyormuş gibi pozlanarak atan tutanlardan bahsediyorum?
pisi pisine yitip giden bir can sizin klavyenizden dökülen kaç taraflı cümle ediyor sahi?

ufak bir çocuğun öyküsünü kore'nin öyküsünü anlatmak için kullanan bu yüzden de yelpazeyi geniş tutarken çoğu zaman da elde olmayan sınırları gözümüze sokan inanılmaz dizi.
potansiyeli çok yüksek kahramanımız 'oh ae sun' anavatan, annesi 'jeon gwang rye' anavatanın deli bozuk geçmişi benim için.
'yang gwan-sik' oh ae sun'a kendini adayacak kadar aşık bir eş ve halkı sembolize ediyor.
çocuklar ise gelecek nesilleri. buradan sonra metaforlara devam etmemeyi tercih ediyorum. sebebini izleyenler anlayacaktır.
dizi gerçek bir hayat hikayesinden esinlenerek çekilmiş.
ayrıca bir zamanlar bize olan benzerlikleri ve kore'nin daha sonra nasıl bizden ayrıştığını ve kendi yolunu nasıl güzel çizdiğini de sorgulama şansı sunuyor.
her bölümde sade, gösterişsiz bir hayat dersini izleyenin kafasına çakmadan da rahat etmiyor. ancak bunu o kadar usulca ve hissettirmeden yapıyor ki...
o sahneler, diyaloglar, senaryo...
su gibi akıyor ama aynı su gibi insanın en kılcal yerlerine de ağır ağır işliyor.
çünkü o kadar insanca yerlere dokunuyor ki ağlarken gülümsemeye başladığınızı yakalıyorsunuz.
ağlamak demişken, dizideki kore erkekleriyle ota samana ağladıkları için dalga geçmeyin derim.
pişman olursunuz.
aklımda kalanlar ve notunu aldıklarımdan örneklerle bitireyim;

"ceza suçu engellemez kiii, cukkiii" diye sağda solda atıp tutan gizli ajandalı, keyfe keder tavanı boyalı çıtır hasarlı hümanist kasalara da gelsin bu haber.
sahi neydi hukuk, nasıl bir şeydi adalet?
hıhı evet...

öncelikle kaktüs balının diyarı albuquerque'den selamlar.
diziyi sevmeyenlere minik bir tavsiye: izlemeyin, sonra da kafa ütülemek zorunda kalmayın...
baştan söylemekte fayda var vince keloğlan çekse oturur dokuz bölüm izlerim, bb'de bir çocuğun vurduğu şişko satış elemanı ile pinkman'ın muhabbet edecekleri dokuz bölümü oturur izlerim, yatar izlerim, biramı mısırımı alır gene izlerim.
herkes kendisi gibi olsun isteyenlerin yüzüne tersli düzlü şamar çaktığı için kimileri "tiskinerek" izliyor bu diziyi.
kimileri de çakılan şamarların nitelik ve niceliğini görmek için izliyor.
ikinci cümleyi bunlara tekrar etmekte fayda var:
diziyi sevmeyenlere minik bir tavsiye: izlemeyin, sonra da kafa ütülemek zorunda kalmayın...

sarı civcivlerin pardon kuşların getirdiği habere göre, sitivın'ın en sevdiği yemek şuymuş

adı lazım değil bir belediye başkanına "falanca yerde okulun çevresi yol çok bozuk. çoluk çocuk kullanıyor bir el atsanız" demiştim.
el cevap: "biz yapıyoruz iski kazıyor, biz yapıyoruz ptt* kazıyor, yapıyoruz yapıyoruz gene kazıyorlar."
işinin ne kadar zor olduğu konusunda ortak bir zemin yakalayıp güzelce vedalaşmıştık kendileri ile.
oyun zekası olanlar falsonun nereye gittiğini çözdü bile...

görüldüğü üzere her şeyi yapmak serbest ama sonuçlarına katlanmak koşuluyla.
o sonuçlar illa ki bir gün gelir seni bulur.
bak bunun daha değiştiği görülmedi.
kendisiyle ilgili çok net hatırladığım bir kaç şey var, birileri ile bir araya gelmeyeceğini büyük büyük iddia ederken rahmetli sı**ı abesini programına çıkarmıştı...
tam bir gazetecilik müç-edelesiydi, gerrçek...*
deprem bölgesinde iken "ses çıkarmayalım enkaz altındakiler ümitlenmesin" benzeri kurduğu bir cümle de vardır ki kanım çekilmişti.
sırası gelecek hepsinin, ayrı ayrı gelecek.
sosyal medyada ilginç yorumlar da vardı kendisiyle ilgili; yok efendim iktidar içindeki odaklar, vay efendim d*rin d*vlet vb...
* bu yüzden bu iddialar benim için sadece komik. belki de komik değil... *
kendisi, malum kesimin kendini sekülere terfi etmiş zannedenlerinden sadece biridir.
üzerine atılı bugün için güncel suçlamalar kanıtlandığında benim nazarımda suç olacaktır, burası net.
belki de güncel konular sadece iftiradır, zannetmiyorum ama belki diyerek bir yanılma payı koymuş olalım.
daha önce yaptıkları ile ise çoktan mahkum olmuştur. burası ise çok net.
ne diyelim makif... allah kurtarsın kardeş...

minik bir sekansa denk geldim bir çocuk ile bir sokak köpeğini bir tutmaya debeleniyordu.
zaten sevmezdim, iyice tiksindim.
çocuğu olmadığına eminim.

dağlar seni delik delik delerim, tabii ki efsane ses belkıs akkale'den gelsin.

gaziantep'te meşhur bir lokanta. esnaf lokantası gibi ama bira cafcaflı. ilk göze çarpan o.
gittiğimiz saatte kalabalıktı ama garsonlar ķırmadı ve tadına bakmak istediğim ne varsa hepsinden istanbul jargonuna göre az, antep jargonu öyleymiş 'yarım' getirdiler.
hayatımda ilk defa kuzu akciğer yedim, gayet lezizdi.
şiş kebap ateşte biraz fazla kalmıştı ama bir daha gidersem şöyle yapacağım; menüde en hazır ve kolay ne varsa arka arkaya söyleyeceğim.
o kadar lezzetli.
yapılan ikramlar ankara'nın güdük aspavasına, fiyatlar istanbul'un aşırı balon fiyatlarına rahmet okutur.
masalar temiz, çalışanlar gayretli, yemekler leziz, fiyatlar makul-ucuz.
daha ne olsun.

ırkçı nedir, neye ırkçılık, kime ırkçı denir görmek isteyenlerin bakmasi gereken tehdit.

kendisine laf edenlerin milyon tanesi bir araya gelse 23 yaşındaki bu delikanlının milyonda biri kadar tanıtım yapmayacağı halde "aha böyle içilir" dediği rakıya kafayı takmışlar şimdi de.
çocuk gelip istanbul'u ve türk yemeklerini, türk kahvesini tanıttı.
adı güzel kendi güzel alperen, steak denen bonfilenin anavatanı abd'ye türk işi steak tanıttı.*
kontranın güzelliğine bak.
ancak içinde türk olan her şeye alerjisi olanlar tabii olarak kafayı takacak bir konu bulmuşlar.
bulmasalar şaşardım ve hatta sorardım "hayırdır la nooluyo?" diye..
her zamanki gibi girmişler kolkola millete onu iç bunu içme yazan mı ararsın, yoksa içmesine karışmam diyen mi...
karış tabi paşam ona da karış.
ne de olsa yaranız var;
bakınız görsel, ve alperen'den triple double:
enes denen underpants sniffer houston'dan kovulunca yaptığı paylaşım şuydu bak;

ahzahzhahzhzhahzhahz

edit: yapmayacağı, yap-a-mayacağı değil, yapmayacağı...
sebebini de anlatalım mı?*

an itibari ile yukarıdan sarkan reklamlardır.
bilmemne gold ile de ilgilenmiyorum, tren-yolla da..
elimi ayağımı kesti sinirden iki dakikada.
yoldaj, hallet bunları...