nastenkaolsam yazar profili

türkiye’nin en eski yabancı okulu. ve türkiye’de gidilebilecek nadir güzel liselerden biri.

aslında kuruluş tarihi olarak 1783 verilse de yapımına çok daha önceden 1300’lerde bir italyan kurumu olarak başlanmıştır. pera sarnıcı manastırı olarak cenova’lı rahibeler tarafından kurulmuştur, okulda bulunan çan kulesi de bu döneme aittir.

1400’lerde adı san benedetto olarak değiştirilir daha sonra da fransızların yönetimine geçer ve saint-benoit olur. 1600'lerde bir de hastaneleri oluyor ve bu hizmet 1800lere kadar devam ediyor.

1783'te de fransa'daki karışıklıklardan dolayı başta cizvitlerin elinde olan kurum lazarist din adamlarına devrediliyor. cizvitler kurumu terk ediyor. bu tarih bu yüzden lisenin kuruluş tarihi kabul edilmekte.

başlangıcında sadece fransız öğrencileri kabul eden kurum 1831 yılında türkleri de almaya başlamış. 1839 yılında okula gelen rahibeler kızların da eğitim görmesi için kız bölümünü açıyor. okul belirli bir dönemde türk hristiyanların artmasını sağlamıştır. herhalde bu artışlardan sonra zaten tek tük çocuklarını gönderen müslümanlar daha çekinerek göndermeye başlamışlardır ve azalmıştır. tabi benimki de bir tahmin. bir de okul fransızca öğrettiği ve fransız okulu olduğu için zamanında aydın bir kesimin oluşmasına ve osmanlı'nın avrupa'yla etkileşimlerinin biraz bile olsa artmasına yol açmış. sonra bir ara yıkılmış okul, yeniden yapılmış eski mezunlarından olan bir mimar tasarlamış şu anki binayı.

1. dünya savaşı varken bir dönem kapatılmış okul, fransızlar da yurt dışına gitmişler. bir ara hastane olmuş. bir süre sonra da binalarına istanbul erkek lisesi geçmiş (hak etmiyorlar o güzel binayı pis iel :( ) 1919 yılında da rahip ve rahibelerin dönüşüyle eğitime devam edilmiş.

türkiye cumhuriyeti kurulduktan sonra da okulda bazı değişiklikler yapılmış (dini çoğu şey kalkmış mesela) yeni kuralları benimsemeyen görevliler aynı dönemde türkiye'den ayrılmış ayrıca. bir ara çok disiplinli bir okulmuş, öyle böyle olmayan cezaları varmış ama sonra normal cezalara inebilmişler. 1987 yılında kız ve erkek bölümü birleştirilip karma eğitime geçmişler. ayrıca galatasaray üniversitesi'nde özel bir kontenjana sahipler.

bir aralar, çok da uzun bir zaman önce değil, şu habire adı değiştirilen liseye geçerken yapılan sınavlarda %2 gibi bir dilime girmek gerekiyordu. güzel okuldur. ama öğrencilerinde tuhaf bir tikilik vardı, mezunlarında hala o tuhaf tikilik var. sevmezdim burada okuyan tanıdıklarımı.

güneşin kelimeleri yuvarlayarak konuştuğu bir
sabah. manzara kesat. radyoda eski bir
şarkı eski ve tuhaf. kedilerin hasılatı
topladıkları bir çöplük. kavga, kıyamet
şimdi fotoğraf çekilsek gözlerimiz
bulutlu çıkar. baharın en hırpani
kadrosu arkamızda; uçurtmalar, kediler ve aşk.
şimdi her fotoğrafta defolu bir kelebek
uçar. şimdi her fotoğraf bizi dışlar,
nisansız ve insansız bir sabah. ne yapsa,
anlamaz insanın dilinden yağmur. ne yapar
açamaz kilitlenen aşkları bu zavallı çilingir,
ücra günler büyük harfle başlar.
insan ıslansa biraz aklından kuş sürüleri mi
taşar? bıraksak biz, belki bir fesleğen anlar.
marifetli bir şişenin dibi bizi yedi renge
boyar. tenimiz sefil. oysa aklımız ağrır
bir çocuk balkondan sarksa, ölüm pejmurde
elbiseyle ayaklansa... otobüsler suskun
yüzümüz gaste kağıdından bu sabah
zam, kira, kaza, yakıt, umut. gözlerimiz
denizler altında yirmi bin fersahta.
güneş kimbilir hangi uzaklarda?
kimbilir nerde şimdi o rezil, polikarya?