noir yazar profili

hapis istemiyle yargılanmakta olan kıymetli sanatçımız. kendisini çok ama çok severim.

düşünsenize bilirkişiler bir araya gelip perperişan şarkısında geçen “kuş” kelimesi üzerinden bir metafora ulaşmaya çalışacaklar. mabel, şarkısını bir erkeğe mi yazdı? bunu da tartışacaklar. oysa mabel bu ülkedeki en cesur ve en duyarlı insandır. onun o güzel kalbi yeter. elbette desteğiz kendisine.

hep söylerim; perperişan şarkısından rahatsız olan insanlar neden mabel’in filistinli çocuklar için söylediği şarkılarını konu edinmediler bu zamana dek? dünyayı sevgi kurtarmalı, saygı kurtarmalı oysa.

mükemmel bir the beatles şarkısı. sololar da adeta gitar ağlamışçasına çalınmıştır.
(bkz: eric clapton) ayrıcalığı.

bir diğer hayali, roma’yı fethetmek olan padişahımız. italya işgal edildiği zaman papa paniğe kapılır. eğer fatih ölmeseydi bugün roma’da osmanlı bayrağı çok gerçekçi bir ihtimaldi. bazı kaynaklar ise bu denli zehirlenerek öldürüldüğünü söyler.

en sevmediğim banka olabilir. bizim kurumun burada hesabı var, para meseleleri hassas bir konu. her ne kadar bu konuda bana güvenilse de tedirgin olurum benim olmayan maddi işlerle uğraşmaktan. işin özeti pazartesi ve cuma günü asla gidilmemelidir buraya. bu yoğunluğu çözebilecek potansiyelleri de yok. harıl harıl çalışsınlar falan demiyorum ama diğer bankalarla karşılaştırdığımda bir memnuniyetsizlik tezahür ediyor bende.

mükemmel uyum yakalayabileceğiniz pratik tatlı serisidir. efenim şöyle bir tarifim var meraklıları için:

milföyü aç, çilek + karadut püresi + çikolata koyup kapatıyoruz.
üzerine yumurta sarısı + 1 çay kaşığı süt...
180°c fırında 15–20 dk pişiriniz.
üzerine biraz soğuyunca pudra şekeri serpip servis ediniz.

böyle kasvetli havalarda tatlı bir şeyler hazırlamayı inanılmaz seviyorum, az evvel yaptım:

hayatta hiçbir şeyi yadırgamamaya çalışırım. yani bunun için emek veririm. mesela apartmanda diş hekimi bir arkadaşım var, benim yaşlarımda. kışa kadar evli değildi kendisi, aşırı bir samimiyetimiz yok. sadece apartmanla ilgili ilginç şeyler olursa özelden haberleşiyoruz falan. swh çok akıllı ve efendi birisidir. neyse bu kız evlendi yakın zamanlarda. kış olduğundan mı bilinmez, düğün de yapmadılar ama şaşırdım. tebrik ettim kendisini. neyse benim başka sağlık personeli olan arkadaşlarım da “ya bir diş hekimi var, güvenlikçiyle evlendi” diye anlatıp duruyorlardı bir süredir. ben de meraksızca “kim bu ya, ne olacak yani sevmiş evlenmiş!” falan diyorum. bir öğrendim ki bu arkadaşımmış meğerse. böylesine hakkında konuşanlara da kızdım, ha sosyokültürel seviyeye önem veririm. ama insan önce kendisini yetiştirebilmeli. bazen çok art niyetli olabiliyor insanoğlu, keşke yapmasak-yadırgamasak. güzel kalpli arkadaşım da eşiyle ömür boyu mutlu olur inşallah.

yıldızları seyretmeyi çok sevdiğim yatak odamda şimdi kar yağışını takip ediyorum. öyle büyülüyor ki beni, okullar da tatil olmuş. tam dişlerimi fırçaladım, hazırlanacaktım. gruptan yazı gelince rahatladım. şimdiyse sıcak çikolata yapacağım. ardından kitabımı okurum, kış filmlerinden birini izlerim, sevdiğim çikolata-çilekli muffinlerden de yapabilirim. hemen kafamda planlar yaptım bile.

insanlarsa muhtemelen bu saatte uyuyordur. böyle sessiz zamanları seviyorum.

araba alım satım ilanlarına bakmayı çok seviyorum. sanayiye gidip arabaya bir şeyler yaptırmak falan çok hoşuma gider, ilginç huylarım var bazen. şimdi de bir arkadaşıma araba almak için arayıştayız, bunlarla uğraşmaktan sebepsizce keyif alıyorum. *

semicenk yorumu ile yine ilk kez dinlediğim şarkılardandır. tahmin edersiniz ki cover bir çalışma. linç yememek için arabada gizlice dinliyorum bu ara. swh

gücünü yumruğundan değil, vicdanından alan nadir roman karakterlerindendir.

sefiller romanında şöyle demiştir:

“gerçek dünya onun için yok gibiydi. jean valjean'in hayatında güneşe, güzel yaz günlerine, serin nisan sabahlarına yer yok denebilirdi. ruhunu hangi hava deliğinden sızan ışığın aydınlattığını bilemiyorum.”

insanın doğası gereği en saf duygulardandır bu. ama uzun zamandır birini özlemiyorum sanırım. birini özlemekten kavrulduğunuz zamanlar olur ya hani, onu kastediyorum tabii.

yazan var mı sahiden bilemiyorum ama bana çok ayıp geliyor bunu belirtmek bile.

babaannemin çok başarılı olduğu konu. sevimliliği beni hep güldürür. “geliverim gari, tee oradan gitcen” falan. hayır yani diğer insanlar gibi köyümüz de yok bizim. nereden öğrenmiş böyle derin şiveyi, hiç anlamıyorum kendisini. swh

hızlı geçen kavram. kendi adıma anlayamıyorum bazen.

bir de birhan keskin şiiri vardır böyle:

“şimdi, bir de buradan baktım sana
senden kaçırdığım
kedere boğduğum anlara....

beni içine al artık
seni mutsuz kılan duyguyu
kırmak istiyorum....

bir yerden aşağı,
çok aşağı düştüm
zaman:
solgun ve gri bir koridordu
orada çok üşüdüm.”

ne zaman okusam hüzünlenirim içten içe.

haruki murakami bu kitabında şöyle demiştir:
“acı kaçınılmazdır, acı çekmek size bağlıdır.”

pek tabii altını çizemem kitapların, kıyamıyorum nedense.

britanyalı yazar andrew o’hagan’ın çağdaş romanı.

ya ehliyet sınavlarında bu arabada görevliysem sevmiyorum. içi inanılmaz dar, keyifsiz, ön tarafı konforsuz.

genel anlamda çok sabırlı biriyimdir, cinnet geçirecek kadar sinir harbi yaşadığımı hiç anımsamıyorum. * önermem.

melankolisinde boğulduğum ama çok da sevdiğim (bkz: flunk) şarkısı.

çok seviyorum. yağarken izlemek kadar da keyifli bir ses bu; su sonatı. şu an öyle güzel yankılanıyor ki kulaklarımda, izlemeye de ayrı doyamıyorum. sadece yıldızları göremediğim için biraz üzülüyor olabilirim. ardından, içimde kalan çocuksu yanlarım yüzeye çıkarcasına hayaller kuruyorum.