iliklerime kadar hissedeceğim ne çok acım varmış.
en uzun gecenin ortasında ,uykusundan uyanan bebeğin ağlaması gibi kaçmış tüm huzurum.
senden bana kalan ne de çok yaram varmış
meğerse her defasında kabuk bağlayıp kaybolmasınlar diye kanatıp durmuşum.
başı sonu belli olmayan, ne derin sevdam varmış.
gidenin arkasından günler aylar hatta yıllar geçse de hep baki kalacakmış umudum.
ne de çok içime biriken, dolup taşan yaşım varmış.
anladım ben bugüne kadar tek damla yaş dökmeden, içimdeki selin önünü açmayı, ağlamayı unutmuşum.
en acısıda yere göre sığmaz sonsuz özlemim varmış
ahh benim divane kalbim meğer her defasında yanacağını bile bile adını anan, gül yüzünün hayaline uzaklardan bakan çölde kavrulmuşum .
devamını gör...