dahlvier yazar profili

tdk:

(bkz: yalın vs yalınç)

bence hepsi zor.

forvetsen, yeteri sayıda gol atamadığın sürece...
kanatsan, iyi bindirmeler yapamadığın ve/ya rakip kanadı iyi durduramadığın sürece...
oyun kurucuysan, iyi oyun kuramadığın sürece...
stopersen, rakip hücumcuları iyi "stop" edemediğin sürece...
beksen, takımın "arkasını" iyi kollayamadığın sürece...
ileriye dönük orta saha isen forvetleri iyi besleyemediğin sürece...
kaleciysen de hatalı goller yediğin sürece... ve büyük takım kalecisiysen mucize kurtarışlar yapamadığın sürece...

hep diken üstündesin.

ama "karakter" önemli işte. büyük takım futbolcusu tüm bu psikolojik etkilerden kendini arındırıp kendisini her zaman formda tutmalı.

kalecilik, fiziksel efor olarak en basiti olsa da aslında mental olarak en çok sağlamlık gerektiren mevki bence. yani bir forvet basit bir gol kaçırırsa unutulabilir veya telafi edebilir, sonra bir gol atarak. ama "rezil" bir gol yiyen kalecinin durumu çok daha zor...

kalecilik diyeyim madem. ama mentali kuvvetli bir kaleciysen de bu tür psikolojileri aşabilirsin.

bugün yine, yeni, yeniden olan gündür. bize uğur, düşmanlarımıza uğursuzluk getirmesi temennisiyle. bunu okuyanlar arasında düşmanım varsa ona da uğursuzluk getirsin. şaka şaka. *

bugün 13. cuma yalnız; dikkatli olmakta fayda var, demek istediğim başlıktır. *

(bkz: bugün cuma enseyi kapa)

tdk:
(bkz: ece erken) *

öncelikle ben spor yapmayı hiç sevmem. esneme hareketleri yapıyorum sadece, bel fıtığım olduğu için. çocukluktan lise 2'ye kadar falan öyle maç falan yapıyordum; futbol, basket, masa tenisi falan oynuyordum elbette ama öyle manyak gibi sürekli de oynamıyordum bunları. haha.

izleyici olarak ise sporu çok severim: futbol, tenis, masa tenisi, basketbol, voleybol, hentbol, atletizm, kış sporları, yüzme, tekli ve senkronize atlama/dalma, sutopu, buz hokeyi... envaitürlü spor müsabakasını/organizasyonunu izlemeye bayılırım. olimpik spor dallarının tümünü de çok severim bu arada.

en sevmediğim spor dalı sanırım beyzbol. denemiştim de bir dönem takip etmeyi ama sıkıntıdan patladım ve bir daha hiç takip etmedim.

düşünüyorum da... başka da yok galiba ya, net olarak sevmediğim bir spor dalı. mesela formula 1'i çeyrek asırdır falan takip etmiyorum ama etsem gene severek izlerdim bu yarışları bence.

ha, bir de boks olabilir. ya da işte öyle birbirine vurmalı diğer sporlar. öyle ekrana bakamayacak kadar kötü olmuyorum bu sporları izlerken ama bir yaştan sonra hoşuma gitmemeye başladı bu tarz müsabakalar. kırk yılda bir çok önemli bazı boks maçlarını izlerim ama gene de.

formula 1'i çoooooooook eskiden takip ederdim ve bir takım/pilot sempatizanı olup izlenince gayet zevkli bir şey bence formula takip etmek. spor değil argümanına asla katılmıyorum. pilotluğunun yetenek gerektirmediği iddiası zaten tümden absürt. hiç, bir formula 1 pilotunun araç içi kamerasından gösterilmesi vasıtasıyla nasıl zorlu bir şey yaptığını seyrettiniz mi? ayrıca inanılmaz efor sarf ediyorlar ve enerji harcıyorlar. yani 3 gün falan ceset gibi oluyorlar yarıştan sonra, akılalmaz bir efor sarf ettikleri için. gelişen teknolojiyle birlikte sarf edilen efor azalmış mıdır bilmesem de eskiden durum buydu.

yani artık takip etmesem de bunları söylemek istediğim başlıktır. ismail bıradırım ve oytun umarım alınmazlar ama işte tablo da bu bence. haha.

ben de beyzbolu aşırı saçma bir spor olarak görüyorum da işte seven de seviyor demek ki izlemeyi...

bir ara olmuştum, dediğimdir. ama çakma dayılık tabii. haha.

bana ufakken iki yeğenim "dayı" diyordu. bunların da biri benden 3-4 yaş, diğeri 5-6 yaş küçük. yani mesela ben 13 yaşındayım ve 9 yaşındaki yeğenim bana "dayı" diyordu. "x (ismim) dayı" diyorlardı yani. anneannem zorluyordu yeğenlerimi, öyle diyeceksiniz diye. aklım ermeye başladıktan sonra ben engelledim artık öyle demelerini çünkü çok absürttü lan. aasdashdkjahkdjhakjshd.

şu anda da sözlük dayısıyım gerçi. yani öyle diyenler var. *

konserlerde ve işte müzik festivallerinde maalesef uykum geldiği için 20'li yaşlarımın hemen başlarından sonra, birkaç istisna dışında hiçbir konsere dinleyici olarak katılmadım. o istisnalarda da gitmem gerekiyordu gibi bir şey; uzun hikaye, şimdi tek tek açıklamaya üşendim.

sahnedeki sanatçı(lar)/grup(lar) mükemmelse bile esnemekten bir hal oluyorum öyle ortamlarda. üniversiteye başladığımda ne de hevesliydim halbuki. ancak 1-2 sene konserlere/festivallere gittikten sonra işte bu ortamlarda uykumun gelmesine engel olamadığımı anladım ve böyle organizasyonlara gitmemeye başladım. kendim çeşitli rock ve metal gruplarında vokalisttim uzun senelerce ve kendi sahne aldığım konserlere elbette gidiyordum. hahaha. sahne aldığım organizasyon bir festivalse bizden önceki ve sonraki grupları da izlemişliğim vardır, ama sonrakileri genelde kısa bir süre izleyebilip/dinleyebilip sonra salondan ayrılırdım.

ufak barlarda bir nebze tolere edebiliyordum aslında canlı performanslara, ama oralarda bile genelde canlı müzik yokken barlarda takılırdım. cd'lerden falan çalınan albüm kaydı müziklerinde öyle uykum gelmiyordu ama işte canlı performanslar mevzubahisse cidden fena uykum gelirdi.

yani, bilemiyorum. o kadar yoğun ses bana gürültü gibi geliyor ve gürültülü ortamlarda hep uykum gelir. düğünlerde de öyle mesela. hatta çocukken, kendi sünnet düğünümde akşam 9'a kadar falan dayanabilip, sonra gidip uyumuştum ve millet sünnet çocuğu yokken gece yarılarına kadar düğünümde oynamış. aalksdalshdkjashdkjhaskjdhkajshd.

uygun yanıtı ektedir:

tdk:

bazen gerekli olan şeydir. kişisel olarak 30'lu yaşlarımla birlikte rutin hayatı yeğleyen birine dönüştüm ama bazen de canım sıkılıyor, rutin dışına çıkıyorum ve bu can sıkıntıma iyi geliyor. hep rutin hep rutin de olmuyor yani. haha.

(bkz: rutin dışına çıkmak) - ben rutin hayatı çok severim ama bu nadiren de olsa can sıkıntısına neden oluyor. öyle durumlarda rutinimin dışına çıkarak can sıkıntımı giderme yoluna giderim.

(bkz: sorun salı mı sorunsalı)

görselde güzel örneklendirilendir:

ikinci sezonunun bir yerlerinde izlemeyi bıraktığımdan aklımda çok şey de kalamadı bu diziyle ilgili, demek istediğim başlık.

işte numaralar vardı, uçak kazası, sal sahneleri falan...

troll başlık sanıp fast food yapmış işte, diye espri yapacaktım da hoş bir şey değilmiş.

tdk:

alakalı olarak: (bkz: musanna)

tdk:

alakalı olarak: (bkz: musanna)

tdk:

(bkz: yapıntı)

örnek cümle: fantastik edebiyat; ismiyle müsemma, musanna kurgular ihtiva eden bir yazın çeşididir.

tdk:

son anlamını beğendiğim kelimedir. bundan sonra beğenmediğim, değersiz bulduğum filmlere, albümlere falan uydurma film/albüm diyeceğim. * - gerçi zaten bu anlamını da biliyordum ama işte bu şekilde kullanmıyordum en azından. haha.