sen_arafsın yazar profili

müzik,kitaplar,yazmak,uyku

#4034032 tamamen katılıyorum ancak burada bahsettiğim içimden gelen hiç bir şiir araf’ın yerini tutmuyor,hep onu arıyorum,sonradan yazdıklarımı sevmiyorum,önceden her bir şiirim birbirinden kıymetliydi benim için çünkü her biri benden bir parça her biri benden bir bendi ama şimdi araf’tan sonra hiç biri ben gibi hissettirmiyor,orada da bunu kast ettim



ayrıca yazıda takıldığınız tek şey bu mu?

#4034038

öncelikle daha önce bu tanımı açmamam büyük kayıp,bu şiir 2022-2023 civarlarında yazıldı ve ben bugün halen araf’a ait bir kafa karışıklığı içerisindeyim,her seferinde daha da berbat oluyor,gitmiyor bu his,çözümlenmiyor bu duygular…

öncelikle kendimle gurur duyuyorum

bir çok konuda bunu kendimize söyleriz ama ben bugün buraya girdiğim tanımlardan açtığım başlıklardan bahsetmek için yazıyorum,yazdığım tanımları okudum 120 ye yakın okuduğumu tahmin ediyorum ve bir kaçı hariç hepsinde afferim kız dedim kendimle,oradaki kendime cevap verdim,bak bu böyle oldu dedim ve buraya yazdığım satırlarla,fikirlerimi ifade etmemle ve kendimle gurur duyuyorum efendim

#3691853

evet,zaman geçiyor ama ne değişiyor…
aynı noktada hissediyorum kendimi,sadece uzaklaşmış ama terk edememiş.
halen gördüğümde vücudum tepki veriyor,hislerim,ruhum,ben tepki veriyorum,sanki o benim almam gereken nefes ama benden kaçıyor ve ben nefes alamıyorum
konuşmuyor benimle,bazen bakmıyor bile bazense tam tersi tam gözümün içine bakıyor beni süzüyor,bana merhaba diyor,her seferinde bambaşka şekilde çuvallıyorum,ne yapacağım bunlarla nasıl baş edeceğim bilmiyorum ama artık bilmem gereken noktayı ertelemenin sonuna gelmiş durumdayım

neden böyle oluyor sorusuna cevap verebiliyorum şimdi galiba (hâlâ tecrübe etmedim,şükür) ama şöyle ki eğer severek ya da yarım kaldığını düşünerek ayrıldıysanız,onsuzluğa alışamıyor sürekli onu geri istiyorsunuz,yeniden iletişim kurmaya çalışıyorsunuz,kendi içinizde ona sormak istediğiniz sorular oluyor ama gözlemlerime göre erkekler dümdüz varlıklar oldukları için bırakın sizin sorularınızın cevaplarının onlarda var olmasını,bu soruyu neden sorduğunuzu anlayabilecek potansiyel bile yok onlarda (alınmaca gücenmece yok,eğri oturup doğru konuşalım)

~ araf'a itafen ~


sen arafsın,arada kalansın
bana hem uzak hem yakın olansın
hep istediğim beni istemeyensin
sen arafsın, sahra kadar ıssız
insan kadar canlısın
arzular kadar derin
yaralar kadar gizemlisin
hayat gibi yaşanan ama yaşandığı bilinmeyen
ölüm gibi her an gelen ve gelebilecek olansın
sen arafsın, siyah kadar yoğun
beyaz kadar paksın
bir günahkarın daveti
bir meleğin umudusun
sen arafsın, bakan ama göremeyen
gören ama sesini çıkarmayansın
konuşabilen ama asla konuşmayansın
ben gibi hissettiren ama benim ben olmamı istemeyensin
bir faninin rüyası
bir caninin dönüm noktası
bir hayatın ortasısın
sen arafsın,arada kalansın
beyazın içinde siyah
siyahın içinde beyazsın
uyum ve uyumsuzluksun
sen arafsın,beni sürekli arada bırakansın
gel diyen ama geldiğimde iten
kovaladığımda kaçan ama
kaçtığımda öylece duran hatta daha acısı başkasını kovalayansın
sen arafsın,asla ulaşılamayansın
ne ölüm ne yaşam
ne birliktelik,ne ayrılıksın
sen,sen bilinmeyensin
sen bir araf gibi sürekli arada olan ve arada bırakansın

onu mu özledin,onu sevmeyi mi özledin?

sehven-emir can iğrek

berbat bir şey,uyusan uyuyamıyorsun,uyansan uyanamıyorsun,kolay kolay da düzelmiyor,baya baya berbat bir şey

saygısız
laubali
kaba
narsist
egoist
her şeyi ben bilirimciler
… liste uzayıp gidiyor ama kısaca ahlaktan ve ahlaki sorumluluklardan yoksun insan

az önce bir yazı yazmak istedim,uzun zamandır istediğim gibi bir şiir yazamıyorum,hep araf’tan daha iyisini arıyorum ama ben hâlâ araf’ı atlatmış hissetmiyorum… her neyse yazmaya başladım ve az önce hiç var olmayan sevgilime doğum günü mesajı yazdım:

hani insan sevmeyi sever ya,ben her daim seni sevmeyi seveceğim
sen benim sonsuz bir umutla beklediğim açmasını dilediğim gönül çiçeğim,sen benim dualarım,sen benim diğer yarim,beni anlayan beni tamamlayanım,seni her daim sevdim,uzun süre bekledim,ve şimdi buradasın ve ben her daim varlığına şükür ediyorum,doğum günün kutlu olsun sevgilim,iyi ki benimlesin,iyi ki benimsin



işte biz,biz bazen de saçmalayan şairleriz

halamın evindeyiz,oturup nesi var oynuyoruz

ankarayı çok ezikliyorlar ya,üzülüyorum
bir kere ankarayı bir turist olarak gezmek var bir öğrenci olarak yaşamak,bir öğrenci olarak yaşamak,bir de ankaralı olmak var


ben öğrenci olarak yaşayan kategorisindeydim bu yıl,gölbaşındaki göl böceklerini,şehirde var olan su problemini,asla çalışmayan yürüyen merdivenleri,keçiören metrosunun yerin dört beş -belki daha fazla- kat aşağısında olmasını,metronun eryaman tarafında japonya gibi hissettirmesini,kimsenin bilmediği başkentray/banliyo hattının oradan her gün geçmeyi,acilin tam karşısında yurdu olup oradaki hastaneye asla gidilmemesi gerektiğini,yurt yemeklerinden zehirlenip enfeksiyon geçirmeyi,ankamall ün önünde bayılıp gazi acile kaldırılmayı,ankaray duraklarını ezbere bilmeyi ve her durakta inmiş olmayı ve daha nicelerini tecrübe ettim ve tüm bu çıkarımların sonunda ne ankara’yla ne ankarasız olmuyor,seviyorum be

tipleme

bir tiyatrocu için kilit bir noktadır,doğaçlamanın tuzu biberidir ama bazen öyle bir yerde kitlenip kalırsın ki…
günlerdir zihnimde tipleme düşünüyorum,ne yapsam,nasıl bir şey olsa diye

yulaf sütlü ıce karamel macchiato

genel olarak erkek zihniyetine her geçen gün şaşırmaktayım yani,bir insan nasıl bu kadar salak olabilir,cinsellik dışında bir şeye kafası basmayabilir



söylenecek o kadar fazla söz var ama o kadar sinirli ve şaşkınım ki bir şey diyemiyorum

buradan sevgili sözlük yetkililerine ya da möderatörlere,hangisi bu görevi üstlenmek isterse,sesleniyorum

benim açtığım başlığa yazı yazan yazarların yazıları bildirim olarak düşmüyor,insanların ne yazdığını merak ediyorum (öyle ki neredeyse bugüne kadar hiç denk gelip de okumamıştım) ama bir türlü okuyamıyordum

rica ediyorum bildirim şeklinde bizlere iletilsin

her dinlediğimde üzerine düşündüğüm,sevginin dile getirilişinin her dinleyişimde daha da güzel geldiği o şarkı