social_user_699ffd5a16a07 yazar profili

okumadıysanız okumanızı tavsiye ederim. çünkü nedense klasik eserler listesinde bıkmadan sürekli olarak karşınıza çıkacaktır. çocuk kitapları içinde sayılsa da nedense daha çok büyüklerin listesinde yer almaktadır.
ben hakkında söylenilenlerin biraz abartıldığına inanıyorum. kızım doğduğunda masal kitabı aramış ve baya da çaresiz kalmıştık. fakat bugün için her çeşit ve yelpazenin her tarafında istediğiniz kadar çocuk kitabı ve masal kitabı bulmak mümkün görüyorum.
türkiyede tercümesi yayınlanırken içinde türkler hakkında bulunan bazı ifadelerin kaldırıldığını duyduğumdan beri de biraz mesafeli durduğumu kabul edebilirim.

hayatının başındaki bir miçonun başından geçenleri okurken bir balina avcısı gemiye misafir olduğunuzu fark ediyorsunuz. gece nöbetleri, yaşanan tuhaflıklar, kişilik analizleri hepsi değerli bir hayat tecrübesi olarak olayın içinde hatta bizzat başınızdan geçmiş gibi hissediyorsunuz.
bir arkadaşım yazar olmak isteyenlerin mutlaka okuması gereken kitaptır diye övmüştü. ama mutlaka kısaltılmış olanları değil de orijinalinden tercüme olanları bulun pişman olmayacaksınız.

kişilik inşa etmek isteyenlerin mutlaka başvurduğu çok eski bir reçete gibi kenarda duruyor. köy enstitüsü mezunu olan kayınpederim bizde o kitabı okumak zorunluydu demesiyle hemen edindim ve içindekileri içer gibi okudum.
bir subay emeklisi arkadaşım bize istihbarat kursunda bu kitabı okuttular deyince tekrar okuduğum hazine oldu. öğretmenlerin ve hayata başka gözle bakmak isteyenlerin başucu kitabı yapması boşuna değilmiş.

hala okumadıysanız mutlaka okumanızı tavsiye ederim. ancak bu gün gençlerin hala beyaz zambaklar ülkesinde gibi fantaziler peşinde koşması da bana tuhaf geliyor. neden derseniz cumhuriyet kurulduğundan beri cahillik karanlığını aşmak için çok yoğun denemeler yapmış ve iyi sonuçlar da almıştır.
sadece önceki tecrübelerden faydalanmak için okumak ve araştırmak yeterli olacaktır diye düşünüyorum. çok güzel ve takdir toplayıcı sonuçlar almış milletlerin elindeki değerlerin farkına varması da gerekiyor.

laiklik elden gidiyor sözü çok alışılmış bayat bir sunum yapıyor. insanları bırakın nasıl yaşarsa yaşasınlar diyemiyorsun sonra kızını dövmeyen baba konumuna düşeriz diye bir korku mu oluyor dersiniz? etrafınızda yaşanan olayları dikkatle izlemek sonrada laikliğe uymuyorsunuz diye şikayette bulunmak bana modası geçmiş gibi geliyor. bu şekilde davranmak ne şiş yansın ne de kebap anlayışını devam ettirmek oluyor.
bunun yerine çok da ısrarcı olmadan daha belirleyici ve daha açık konuşma yapılabilir diye düşünüyorum.

sahada galatasarayı tanıyamadım. oyuncular ne yapacağını bilemez haldeydi.seyrederken bile yaşadıkları korkuyu görebiliyordum. seyretmek acı veriyordu.geçmiş olsun diyelim