taro yazar profili

psikoterapi diye sürekli başkalarını suçlamanızı onaylayan, hatta başkaları hakkında suçlayıcı çıkarımlarınızı destekleyen, devam ettiren yetkinliği tartışmalı bir psikolog ile yaptığınız bir iki düzensiz ve devamlılığı olmayan görüşme seansına diyorsanız, mümkün. o daha çok günah çıkarma gibi bir şey oluyor lol.

aşık olunan oyun karakterleri listeme verso dessendre'yi ekleten oyun.

"taktik maktik yok bam bam" oyun değildir, o yüzden o tür oyun isteyen oyuncuya hitap etmez. build'inizi stratejik kurmanız gerekir, çeşitli savaşlarda farklı taktikler denemeniz gerekir, gizlilik gerektiren bölümleri vardır, tam bir rol yapma oyunu değilse de rol yapma ögeleri çoktur ve daha çok hikaye tabanlı bir oyundur.

oyunun kendisinden ayrı sonlar da getiren phantom liberty adlı bir dlc'si de bulunur, ana oyun kadar geniş içeriği vardır ve ana oyundan farklı bir hikaye ilerlemesi barındırır.

oyunu kadın v ile oynamak, kadın v'nin seslendirmeni sayesinde bence çok daha iyi, kadın v çok karizmatik bir protagonist, bence johnny silverhand ile de daha iyi bir dinamiği var, river hakkında "bence bu polis seni yatağa atmak istiyor" muhabbeti yaparlarken johnny'nin geyiği kadın v ile çok süper oturuyordu. oyundaki en bebek gibi romans karakterinin romansı da kadın v'ye kilitli zaten, erkekler bile kadın v ile oynamayı sırf bu yüzden tercih ediyor bildiğim kadarıyla. (judy!)

dlc'deki fransız ikizler, takemura, panam, jackie, unutulmayacak kadar güzel tasarlanmış, yazılmış, detaylı karakterler. judy zaten oyunun incisi gibi. river bence çok boş karakter idi, ben bir de onun romansıyla oynadım, rezil bir romans rotasıydı. misty, dlc'nin sonunda elde ettiğim sonda çok şekerdi neredeyse ağlatıyordu beni. solomon reed olsun, alex olsun, so mi olsun her karakteri çok güçlü karakterler ya oyunun. rol yapma unsurları olan oyunda önemli olan iyi karakter yazımı zaten, ben oyuna bu sebeple geçer not vermiştim oynarken.

araba mekaniği çok kötü ama, motordan şaşmamak lazım. hele arabayla çatışmak cehennem gibi.

hack işi çatışma işinden daha zevkli. hack güçlendikçe düşmanlara kendi kafalarına falan sıktırabiliyorsunuz, kendi kendine ölen düşman en iyi düşmandır.

oyunun kendi sonları zayıf sayılır, kesinlikle oyun sonuna dlc sonlarıyla ulaşmayı öneririm. bu arada johnny silverhand, keanu reeves iken dlc'de de solomon reed olarak idris elba geliyor, bildiğim kadarıyla iki aktörü gerçek hayatta hiç beraber oynarken izlemedik ama bir oyunda karşılıklı olmasa da aynı karede göründükleri sahneler bol, bu da ilginç bir deneyim. solomon reed ve takemura'nın romansı olmamasına çok bozulmuştum ama, keko river'a kalmıştım çünkü.

baldur's gate 3 olduğuna eminim. oyunu hem tav, hem dark urge, hem astarion orijini olarak defalarca oynadım. solo olarak yanlış hatırlamıyorsam iki kez bard, bir kez cleric, bir kez druid, bir kez monk, bir kez sorcerer, bir kez wizard ve bir kez warlock oynadım. eşimle ve bir arkadaşımla 2 ayrı 2 kişilik co-op, eşim ve bir arkadaşımız ile 3 kişilik bir co-op, bir kere de eşim ve başka bir çift arkadaşımızla 4 kişilik co-op campaignler oynadık ama çoğu yarım kaldı. bir kere honour mode denedim, goblin kampında öldüm o da yarım kaldı. çoğu oyunu taktisyen modda ve vanilla tav ve durge olarak oynadım ama modlar konsolda desteklenmeye başladığında modlu oyunlar da oynadım. galiba 7 kere falan baştan sona tam olarak bitirdim, yarım kalan co-op campaignler ve honour mode oyununu da sayarsak 10'dan fazla oynamışım. görebileceğim neredeyse her sonu gördüm, çoğu oyunda astarion romansını seçtim ama bir kere gale ile oyun sonuna gittim, bir kere de astarion romansına halsin'i de sıkıştırdım. wood elf, high elf, insan, half elf, half drow, tiefling ve duergar olarak oynadım, diğer ırkları hiç deneyemedim, kozmetik olarak hoş gelmediler ama featleri hep içimde kaldı. en son bir oathbreaker paladin ile oynuyordum ki modlarım yamuldu diye oyundan sonunda soğuyabilip cyberpunk ve mass effect semalarına gitmiştim, fantastik kusacağım bana bilim kurgu verin diye, belki bir gün modlarımı düzenleyip o paladinciği de sonuna ulaştırırım.

aynı zamanda pek güzel bir faun şarkısıdır da:

yazar olmasaydı cult lideri olabileceğini düşündüğüm yazar.

köpek ırkları literatüründe anatolian shepherd diye bilinen, ülkedeki en yaygın türde olan köpeklerdir aslında köylerde sık bulunan köpekler. kangal, akbaş, zerdava falan da bu türün akrabası, alt ırkları gibi bir şey, av köpeği, çoban köpeği, sokak köpeği diye birçok yaygın adlandırılışına da rastlıyoruz. hani ona da "cins olmayan köpek" demek yanlış, onun da cinsi var elbette, hem de yurt dışında meraklıları da çok, sadık, koruyucu, görev köpeği çünkü o sıradan köpekler de.

ev dışındaki tuvalet.

ben de zamanında dark academia akımı yüzünden indirip sonra bir de baldur's gate 3 ve özellikle de astarion editleri için epeyce bir kullanmıştım, algoritmayı da güzel besledim, critical role ve özellikle matthew mercer editleri, bilumum geek içerik, biraz booktok, biraz anime derken fıstık gibi ana sayfa yaptım ama bir noktadan sonra yine de bu uygulamayı unutup yine her doom scroll seansında twitter ve reddit'e götürdüm elimi. bende de büyük bir bağımlılık yapmadı ama açıkçası cringe ve rezil içerikle de karşılaşmadım. neyi arıyorsak oyuz neticede.

netflix'te yayınlanmaya başlayan, potansiyel vadeden güzel bir korku/gerilim anime serisi.

ne zaman bir bilim kurgu filminde uzay boşluğunda süzülen bir insan görüntüsü görsem kendimi evimde gibi hissederim. aynı şekilde orta çağ ilahileri, lavta tonu, orta çağ görselleri gördüğümde de. bazen bana da olur ama uzun sürmez.

andrus kivirakh romanı, estonya yapımı orta çağ fantastiği.

robert capa'nın otobiyografik anlatısı slightly out of focus'un ülkemizde çıkan basımının adı.

evliliğin de aşık olmanın da manasını kavrayamamış olmak demektir.

(bkz: even in arcadia)

assassin's creed serisine de ilham vermiş, hatta ve hatta assassin kelimesinin de kökeni olan grup.

aynı zamanda d&d'de bir sınıf. dexterity'si yüksek olur, dövüş sanatlarında uzmandır, ancak irfanı da yüksektir ve diyaloglarda da irfanını kullanarak karşısındakini etkileyebildiği için partinin diyalog yüzü de olabilir. zekaya ihtiyaç duyan bir sınıf olmadığı için zekası genelde düşük olarak kullanılır. zırh giymeye ihtiyaç duymaz, silah olarak da tercihen sopa taşır ama çıplak elle de dövüşe girebilir. kullanışlı, eğlenceli ve güzel bir d&d sınıfı.

dragon age ve mass effect serileri, pillars of eternity, baldur's gate 3 ve divinity original sin 2. ilk ikisinde verdiğiniz kararlar ve yaptığınız rol, save tanıma sistemiyle bir sonraki oyunu bile etkiliyor, o yüzden efsane. pillars of eternity'nin rol yapma özgürlüğü harika, divinity de pillars'ın daha olmuş hali zaten. bg3 de ortalığı kasıp kavurdu, tüm ödülleri ve övgüleri de hak ediyordu. bg serisinin önceki oyunlarını oynamadım ama game pass'e gelmişler onları da bir tur döneceğim, mutlaka onlar da çok iyidir. pillars of eternity'nin de devamı da var.

aynı adlı albümün bence en güzel şarkısıdır da aynı zamanda.

rpg özellikleri de taşıyan hikayeli aksiyon oyunudur. her ne kadar oyuncu karakteri yaratmaya ve tüm kararlarda geniş çapta bir rol yapma imkanına izin vermeyen bir dinamiğe sahip olsa da majör kararlarda oyuncu rol yapma hissiyatını yaşayabilir, geralt'ın diyaloglarda nasıl bir geralt olacağına yön vererek isterse efendi bir geralt, isterse kaba bir geralt olarak oynayabilir, geralt'ı yine belli sınırlar dahilinde kişiselleştirebilir ve geliştirebilir. oyunda, daha önce hiç rpg oynamamış oyuncuya bile rpg sevdirecek kadar rpg özellikleri vardır yani.

yine de gerçek rpg hissiyatı isteyenleri bu açıdan tatmin etmez. hikayeli, güzel, geniş, uzun bir aksiyon oyunudur.