30 yaşını geçmesine rağmen gelecekten umudu olan insan

romantik insandır. yarınların hayatını değiştireceğini zanneder. halbuki dünü de bugünü elinden alınmış hatta çalınmıştır. yarını da çalınacaktır.

elbette umut edeceğiz. sanki 70 yaşını devirdik. ınsan ömrü ortalama 75 i gecti. batıda 80 i gecti. 30 lu yaşlar cok genc degil ama öldük bittik yaşları da değil. ınsanda azim olunca kac yasinda neler basarabiliyor. bizzat yakın cevremden güzel ornekleri mevcut.

60 yaş şuan için erken ölüm sayılıyorsa daha bir yaşadığı kadar hayat var diye düşünebilir herkes. 80i 90ı kovalayanlara hele hiç anlatamazsın bu durumu.

hem ne demiş gazi paşam : "umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. bem hiçbir zaman umudumu yitirmedim"

öğretileriyle büyüdük...

herhangi bir üstünlüğü ya da farklılığı olmadığını düşündüğüm insandır.
30 yaşından sonra başarılı olan insanların hikayelerini örnek verebilirim ama gerek yok çünkü bir başka kişiyi ikna etmem gereken bir konu olduğunu da düşünmüyorum.
bu tarz sorgulamalar, sorular bana ömür biçmek gibi geliyor. herkes birilerine geç kaldığını ya da çok erken davrandığını söylüyor. niye? ömrü siz mi pay ettiniz? ya da biri erken davranınca ya da geç kalınca sizin ömrünüzden mi gidiyor?
bir sorum daha var, umudu olan insanın umuduna neden göz dikiyorsunuz? size ne ayol, sizinkinden mi çalıyor? o başarılı ya da başarısız olursa siz zarar mı edeceksiniz?
bi gidin allasen...

benim o. evet. umudum var. bir gün umudum var diyemeyecek duruma gelmekten de çok korkuyorum.
zaten hayat şartları belli, yeterince zehir tadı alıyoruz.
bir parmak bal çalıyorum kendi dilime ne yapayım.
yaşadığımı en net anladığım zamanlar umut ettiğim zamanlar.
umudum da olmazsa yaşayan bir ölüden ne farkım kalacak ki.

e olacak tabii. umut, 45 yaşında da olur 100 yaşında da. önemli olan neyi umutla beklediğinizdir.

30 olunca insanlar baston ile gezmiyor el insaf ,birakin insanlarin yasiyla sınır cekmeye, kim ne istiyorsa yapsin .