1.
ailesi tarım işçisi olan küçük cumali 6 gün önce evden oyun oynamak için çıkmış. adana'daki kaybolan çocuğun terlikleri sulama kanalının yanında bulununca ekipler oraya yoğunlaşmış ve bugün acı haber gelmiş. çok üzüldüm. kim bilir ailesi ne haldedir, melek olmuş.
haber
haber
devamını gör...
2.
küçücük bir çocuğun daha ölüm haberidir. yine sulama kanalına düşüp de ölen bir çocuk haberi.
elbetteki araştırılması gerek. kendi mi düştü yoksa çocuğa kötülük yapıp sonra da oraya mı attılar?
habere göre yakınları sinir krizleri geçirmiş. teyzesi, “çıkarın, ayağını öpeyim. cumali, yavrum bize acımadın mı? annene de mi acımadın?” diye feryat etmiş. yanlış bir şey de yazmak istemiyorum ama böyle de pişkin bir ağıt hiç duymamıştım.
tüm ailenin başı sağolsun ancak sokakta da oynasa 7 yaşındaki bir çocuğun sürekli aile tarafından gözetilmesi gerekir. nihayetinde çocuk 7 yaşında. küçücük daha. hem evin yakınlarında sulama kanalı gibi çok tehlikeli ve resmen sürekli çocuk yutan bir şey var ve de üstelik sürekli çocukların kaçırılıp, zarar verildiği bir dönemde yaşıyoruz. siz 7 yaşındaki bir çocuğu sokağa salıp, rahat rahat nasıl evde oturuyorsunuz? kimse bana 'annenin bir sürü ev işi vardır, kim bilir daha nelerle uğraşıyor, hayat şartları şöyledir, geçim derdi böyledir, köylük yerdir vs' diye ahkam kesmesin. anne-babaların en önemli işi çocuklarıdır. o küçük bedenin içindeki can'dan anne baba sorumludur. eline kıymık batsa anne babanın ihmalidir. hamile kalmak da, doğurmak da kolay işler. tüm canlılar yapıyor zaten. bu el kadar çocuk da evde sandalyeden düşmüyor, sulama kanalına düşüyor.
7 yaşındaki bir çocuk yanında ebeveyni olmadan evin önünden 1 metreden uzağa gitmemeli, gidemez. benim çocuğum gözümün önünden ayrılıp, evin içinde yan odaya gitse, 'aman sesi gelmiyor, üstüne bir şey devrilir, bir yerden düşer' diye evham yapıyorum. 7 yaşındaki çocuğun sulama kanalının etrafında ne işi var? gitti giden. sonra da 'bize acımadın mı da öldün? ' diye çocuğun arkasından ağıt yak. ben daha da diyecek bir şey bulamıyorum. aslında buluyorum da neyse.
edit: mevsimlik tarım işçisi bir aileymiş. çadırda kalıyorlarmış. ailesi geçim sebebiyle bu işi yaptığından okula da gidemiyormuş. evde bile yaşamıyormuş çocuk. çadırda yaşıyormuş. ben bıktım usandım artık çocuk ölümü haberlerinden, bu hayat düzeninden, bu adaletsizlikten, sefalet içinde yitip giden çocukların yaşadığı kısacık ömürlere üzülmekten.
elbetteki araştırılması gerek. kendi mi düştü yoksa çocuğa kötülük yapıp sonra da oraya mı attılar?
habere göre yakınları sinir krizleri geçirmiş. teyzesi, “çıkarın, ayağını öpeyim. cumali, yavrum bize acımadın mı? annene de mi acımadın?” diye feryat etmiş. yanlış bir şey de yazmak istemiyorum ama böyle de pişkin bir ağıt hiç duymamıştım.
tüm ailenin başı sağolsun ancak sokakta da oynasa 7 yaşındaki bir çocuğun sürekli aile tarafından gözetilmesi gerekir. nihayetinde çocuk 7 yaşında. küçücük daha. hem evin yakınlarında sulama kanalı gibi çok tehlikeli ve resmen sürekli çocuk yutan bir şey var ve de üstelik sürekli çocukların kaçırılıp, zarar verildiği bir dönemde yaşıyoruz. siz 7 yaşındaki bir çocuğu sokağa salıp, rahat rahat nasıl evde oturuyorsunuz? kimse bana 'annenin bir sürü ev işi vardır, kim bilir daha nelerle uğraşıyor, hayat şartları şöyledir, geçim derdi böyledir, köylük yerdir vs' diye ahkam kesmesin. anne-babaların en önemli işi çocuklarıdır. o küçük bedenin içindeki can'dan anne baba sorumludur. eline kıymık batsa anne babanın ihmalidir. hamile kalmak da, doğurmak da kolay işler. tüm canlılar yapıyor zaten. bu el kadar çocuk da evde sandalyeden düşmüyor, sulama kanalına düşüyor.
7 yaşındaki bir çocuk yanında ebeveyni olmadan evin önünden 1 metreden uzağa gitmemeli, gidemez. benim çocuğum gözümün önünden ayrılıp, evin içinde yan odaya gitse, 'aman sesi gelmiyor, üstüne bir şey devrilir, bir yerden düşer' diye evham yapıyorum. 7 yaşındaki çocuğun sulama kanalının etrafında ne işi var? gitti giden. sonra da 'bize acımadın mı da öldün? ' diye çocuğun arkasından ağıt yak. ben daha da diyecek bir şey bulamıyorum. aslında buluyorum da neyse.
edit: mevsimlik tarım işçisi bir aileymiş. çadırda kalıyorlarmış. ailesi geçim sebebiyle bu işi yaptığından okula da gidemiyormuş. evde bile yaşamıyormuş çocuk. çadırda yaşıyormuş. ben bıktım usandım artık çocuk ölümü haberlerinden, bu hayat düzeninden, bu adaletsizlikten, sefalet içinde yitip giden çocukların yaşadığı kısacık ömürlere üzülmekten.
devamını gör...
3.
7 yaşında bir çocuk.. kör parmağım kör gözüne, nedeni besbelli bir ölüm. ve 6 gün arayarak çocuğun cesedini bulmakla vicdanını rahatlatan bir toplum.. bir ülke.. biz...
tüm bunlar, bir sonrakine kadar insan utancımızı yok etmiyor.. peki ya daha sonra.. ya yarın..
hadi biz kusurlu aciz insanlarız, ikiyüzlülüğümüz ve utancımızı tekrarlar dururuz.. iyi ama ya güya sonsuz güç ve kudretteki o kusursuz, eksiksiz, müşfik tanrı, o niye suskun..!
yoksa...?!
tüm bunlar, bir sonrakine kadar insan utancımızı yok etmiyor.. peki ya daha sonra.. ya yarın..
hadi biz kusurlu aciz insanlarız, ikiyüzlülüğümüz ve utancımızı tekrarlar dururuz.. iyi ama ya güya sonsuz güç ve kudretteki o kusursuz, eksiksiz, müşfik tanrı, o niye suskun..!
yoksa...?!
devamını gör...