1.
*aforizmalar adında başka kitaplar olduğu için yazarın adı belirtilmiştir.
özgün adı maximen und reflexionen olan; johann wolfgang von goethe imzalı eser olup kendisinin toplamda 1390 aforizması yer alıyor.
türkçe'ye gülru bayraktar tarafından çevrilmiştir.
tanrı ve doğa- din ve hıristiyanlık - toplum ve tarih - düşünmek ve yapmak - idrak ve bilim- sanat ve sanatçı - edebiyat ve dil - tecrübe ve hayat gibi alan ve konularda yazılmış.
aforizmaların altyapısında derin bir analizin, tecrübenin, felsefenin ve sosyolojinin hüküm sürdüğü açıkça görülmektedir.
aforizmaları biraz montaigne'in denemeler adlı eserindeki konulara benzettim ama monteigne'in denemelerinin bu kadar edebî ve keskin olduğunu sanmıyorum.
kitapta en çok tecrübe ve hayat adlı son bölümdeki aforizmaları beğendim, diğer bölümlere nazaran daha sade ve daha düşündürücü buldum.
kitabın felsefik olmasını sevdim, yazarın konuyu ele alış biçimi ve irdelediği konuları kendine has bir bakış açısıyla yansıtmasını iyi ve keskin buldum.
sorduğu sorular, fark ettiği detaylar, az düşünülene yoğunlaşmak, hayata dair duygu ve düşünceler, tanrı ve zaman, doğa ve edebiyat, insan ve ölüm gibi konuları etkileyici yazmasını beğendim.
kitaptan iyi bulduğum birkaç söz bırakıp burada bitiriyorum.
doğadan, hangi yöne bakarsanız bakın, sonsuzluk fışkırır.
zamanın kendisi bir elementtir.
hepimiz geçmiştekinden yaşar ve geçmiştekinden helak oluruz.
mezardakileri kıskanmak durumunda kaldığımız nasıl bir çağdır bu böyle?
atlatması en zor olan iki duygu vardır: halihazırda keşfedilmişi keşfetmek ve keşfetmeniz gerekeni bulamamış olmak.
onlar herhalde ciddidir, ancak bu ciddiyetle ne yapacaklarını bilmezler.
özgün adı maximen und reflexionen olan; johann wolfgang von goethe imzalı eser olup kendisinin toplamda 1390 aforizması yer alıyor.
türkçe'ye gülru bayraktar tarafından çevrilmiştir.
tanrı ve doğa- din ve hıristiyanlık - toplum ve tarih - düşünmek ve yapmak - idrak ve bilim- sanat ve sanatçı - edebiyat ve dil - tecrübe ve hayat gibi alan ve konularda yazılmış.
aforizmaların altyapısında derin bir analizin, tecrübenin, felsefenin ve sosyolojinin hüküm sürdüğü açıkça görülmektedir.
aforizmaları biraz montaigne'in denemeler adlı eserindeki konulara benzettim ama monteigne'in denemelerinin bu kadar edebî ve keskin olduğunu sanmıyorum.
kitapta en çok tecrübe ve hayat adlı son bölümdeki aforizmaları beğendim, diğer bölümlere nazaran daha sade ve daha düşündürücü buldum.
kitabın felsefik olmasını sevdim, yazarın konuyu ele alış biçimi ve irdelediği konuları kendine has bir bakış açısıyla yansıtmasını iyi ve keskin buldum.
sorduğu sorular, fark ettiği detaylar, az düşünülene yoğunlaşmak, hayata dair duygu ve düşünceler, tanrı ve zaman, doğa ve edebiyat, insan ve ölüm gibi konuları etkileyici yazmasını beğendim.
kitaptan iyi bulduğum birkaç söz bırakıp burada bitiriyorum.
doğadan, hangi yöne bakarsanız bakın, sonsuzluk fışkırır.
zamanın kendisi bir elementtir.
hepimiz geçmiştekinden yaşar ve geçmiştekinden helak oluruz.
mezardakileri kıskanmak durumunda kaldığımız nasıl bir çağdır bu böyle?
atlatması en zor olan iki duygu vardır: halihazırda keşfedilmişi keşfetmek ve keşfetmeniz gerekeni bulamamış olmak.
onlar herhalde ciddidir, ancak bu ciddiyetle ne yapacaklarını bilmezler.
devamını gör...