ağlama duvarı

duvara bakıp ağlıyor muyuz? bu kalıbı oldum olası mantıksız bulmuşumdur. o duvarın dibine çök ve ağla, böyle mi? *

öyle duvara tapar gibi ağlanmaz. yersiz ve zamansız gelen ağlamaların esiriydim eskiden. çalışırken, konsantrem bozulduğunda özel hayatıma dalardı düşüncelerim, direkt süzülürdü gözyaşı. sonra tutamaz hüngür şakır ağlardım. dolu, dolu. iç çekerek, nefes almadan. mideye kramp girince sakinleşirdi ağlamam. usulca akardı. aklıma ahmak ıslatanlarım geldi. *
şimdilerde ağlayamıyorum mu, bir bozulma var çözemiyorum. gözyaşı süzülüyor ama maskara yüzünden. yastık ıslanıyor, bilerek değil bu sefer. neys, kendi düşen n’apmazdı?

ısrail 'in kudüs şehrinde bulunan ünlü "wailing wall". ısrail ' i ziyarete giden her önemli şahsiyeti götürüp orada poz verdirirler, bizim için anıtkabir neyse yahudiler için de wailing wall o' dur. gitmek, fotoğraf vermek istemeyene iyi gözle bakmazlar. fotoğraf verene de özellikle bu türklerin takıldıkları sosyal medyada bizim türkler "yahudi kuklası" derler.

frau merkel anıtkabir ' i ziyaret etmişti, şimdi frau merkel "türk kuklası" mı oldu, japon prensesi de anıtkabir ' i ziyaret etmişti, o da mı "türk kuklası" oldu, diye sorarsın, çok kızarlar sana...

olayları değerlendirme yetenekleri çok gelişmiş değildir, türklerin, bundan onu anlarsın...

gözlemlerime göre komple sözlük bu.
herkes bir konuda ağlıyor, çok ilginç.