ağlanıldığı belli olmasın diye söylenilen bahaneler

aklıma bir anı geldi.
8. sınıftayız ve her gün ağlayabilme potansiyeline sahip 5 arkadaşız. bir gün yine ağlarken hoca geldi yanımıza ve "noldu kızlar gözünüze toz mu kaçtı?" dedi.
bizim deli kız da "ne tozu hocam çakıl taşı kaçtı çakıl taşı." diyor. bir de öyle komik söylüyor ki durduk hepimiz ona gülmeye başladık.*
yanisi bundan sonra toz kaçtı bahanesi yerine bunu da kullanabilirsiniz.*

off ben genelde "migrenim tuttu ondan böyleyim" derim. zaten kimse de sorgulamıyor daha fazla, sağ olsunlar.

gözüme soğanın suyu kaçtı.

blefarit olmuşum.

ağlamayı becersek bunu düşünürdük.
bana birinin ağlamayı öğretmesi gerek.

alerjim tuttu. aynen gözlerim falan akıyor. çok fenayım çok. biliyorsun benim arada tutar böyle. gözler falan gidiyor hep.

şu başlığa girince ne duygusuz bi elemanmışım dedim ya bahaneye gerek duymadım çeyrek asırdır dünyadayım ağladığımı bir kere hatırlarım o da 2017de herkesten gizlice çoğu dostum bile bilmez ağladığımı.

yoldayım yürüyorum ya ondan öyle geliyordur sesim/o yüzden kızarmıştır yüzüm.
uykum var ya esniyorum sürekli ondandır.