1.
karşımda güzel bir manzara, yanımda single malt bir viski ve tercihen maduro bir puro var ise arka planda çalacak muhtemel parçalardan biridir.
johnny cash'in yazmadığı ama sanki hayatı boyunca bu parçayı söylemek için yaşamış gibi duran şarkı. kökeni eski bir gospel'a dayanıyor. şarkıyla özdeşleşen claude ely'nin, henüz 12 yaşındayken tüberkülozla mücadele ettiği dönemde söylemeye başladığı anlatılır. ama johnny cash'in yorumunda iş biraz değişiyor. çünkü bunu söyleyen adam artık genç değil. hasta, yorgun ve hayatının sonuna oldukça yaklaşmış durumda. o güçlü, tok johnny cash sesinden geriye daha çatlak, daha zor nefes alan bir ses kalmış. ve garip şekilde şarkıya en çok da bu yakışıyor. çünkü “ain't no grave” aslında “ben ölmeyeceğim” demiyor; “öleceğim, ama mezar beni tutamayacak” diyor. aradaki fark bayağı büyük.
cash hayatının son döneminde bu kayıtlar üzerinde çalışırken sağlığı giderek kötüleşiyor. 2003'te, 35 yıllık eşi june carter cash'i kaybediyor. kendisi de june'dan yalnızca birkaç ay sonra hayatını kaybediyor. o yüzden parçayı dinlerken insan ister istemez şunu düşünüyor: karşımızda ölüm hakkında fikir yürüten bir adam yok. ölümün geldiğini gayet iyi bilen bir adam var. ama korkudan bağırmak yerine mezarın karşısına geçip, “tamam, bedenimi alırsın. ama hikayeyi burada bitiremezsin” diyor. belki parçanın en güzel tarafı da bu. ölümle kavga etmiyor, ölümsüz olduğunu iddia etmiyor. sadece ölümün son söz olduğuna inanmıyor.
ve sonra johnny cash gerçekten ölüyor. “ain't no grave” ise ölümünden yıllar sonra yayınlanıyor. plağı açıyorsun, mezarın tutamayacağını söyleyen o yaşlı adamın sesi yeniden odanın içine doluyor. insan da ister istemez hafifçe gülümsüyor.
ışıklar içinde uyu cash...
johnny cash'in yazmadığı ama sanki hayatı boyunca bu parçayı söylemek için yaşamış gibi duran şarkı. kökeni eski bir gospel'a dayanıyor. şarkıyla özdeşleşen claude ely'nin, henüz 12 yaşındayken tüberkülozla mücadele ettiği dönemde söylemeye başladığı anlatılır. ama johnny cash'in yorumunda iş biraz değişiyor. çünkü bunu söyleyen adam artık genç değil. hasta, yorgun ve hayatının sonuna oldukça yaklaşmış durumda. o güçlü, tok johnny cash sesinden geriye daha çatlak, daha zor nefes alan bir ses kalmış. ve garip şekilde şarkıya en çok da bu yakışıyor. çünkü “ain't no grave” aslında “ben ölmeyeceğim” demiyor; “öleceğim, ama mezar beni tutamayacak” diyor. aradaki fark bayağı büyük.
cash hayatının son döneminde bu kayıtlar üzerinde çalışırken sağlığı giderek kötüleşiyor. 2003'te, 35 yıllık eşi june carter cash'i kaybediyor. kendisi de june'dan yalnızca birkaç ay sonra hayatını kaybediyor. o yüzden parçayı dinlerken insan ister istemez şunu düşünüyor: karşımızda ölüm hakkında fikir yürüten bir adam yok. ölümün geldiğini gayet iyi bilen bir adam var. ama korkudan bağırmak yerine mezarın karşısına geçip, “tamam, bedenimi alırsın. ama hikayeyi burada bitiremezsin” diyor. belki parçanın en güzel tarafı da bu. ölümle kavga etmiyor, ölümsüz olduğunu iddia etmiyor. sadece ölümün son söz olduğuna inanmıyor.
ve sonra johnny cash gerçekten ölüyor. “ain't no grave” ise ölümünden yıllar sonra yayınlanıyor. plağı açıyorsun, mezarın tutamayacağını söyleyen o yaşlı adamın sesi yeniden odanın içine doluyor. insan da ister istemez hafifçe gülümsüyor.
ışıklar içinde uyu cash...
devamını gör...
2.
viskiye oldugu kadar kaliteli, buz gibi bir kraft biraya da yakisan, johnny cash usta ile anilan ballad.
devamını gör...