alfa iskender ile denyo diyojen arasındaki efso diyalog

alfaların alfası iskender'in ve alfalığın yerle bir edildiği o müthiş diyalogdur.

büyük iskender, ününü duyduğu filozof diyojen'i görmek ister. onu, güneşin altında uzanırken bulur. yanına yaklaşır ve,
"ben büyük iskender'im. dile benden ne dilersen." der.
diyojen ise hiç çekinmeden:
"gölge etme, başka ihsan istemem." diye cevap verir.
bu söz karşısında iskender şaşkınlık duyar. oradan ayrılırken yanındakilere şöyle dediği rivayet edilir:
"eğer iskender olmasaydım, diyojen olmak isterdim."
bu hikâye tarihsel bir belge gibi değil, antik çağın ahlak ve felsefe anlayışını yansıtan güçlü bir anekdot olarak değerlendirilir. ilk iki cümlenin gerçekten söylenmiş olma ihtimali daha yüksek görülür; son cümle ("iskender olmasaydım, diyojen olmak isterdim.") ise birçok tarihçi tarafından rivayet olarak kabul edilir. yani kesin olarak söylendiğini kanıtlayan bir kayıt yoktur.
bu kısa diyalog, kinik felsefenin özünü anlatır, gerçek özgürlük, makamda veya servette değil; hiçbir şeye muhtaç olmamaktadır. diyojen'in, dünyanın en güçlü hükümdarından tek isteğinin "güneşimi kesme." olması da bu düşüncenin en çarpıcı ifadesidir.

diyojen, bu özelliği ile meşhur bir yamyamdı ve muhtemelen iskender diyogenes'in tepesini attırsaydı diogenes onu öğlen afiyetle yer, akşama da... (kaynak: roubineau, jean-manuel (2023). the dangerous life and ideas of diogenes the cynic . oxford university press. ısbn 978-0-19-766635-7. ).

gerçi iskender de az değildir. eziyetle öldürülmesini emrettiği bir mahkuma acıyıp dümdüz öldürdüğü için lysimachus'a -aslana atılma- cezası vermiş, aslanı elleriyle öldüren lysimachus'u gözü tutunca kendisine koruma yapmıştır. manyağa bak..

yav diyojen elinde kandil ortalıkta 31 çekip gezen bir delidir günün sonunda. hadi bakalım götü yiyorsa şimdi yapsın da görelim.

31 ile yetindiğini sanmıyorum. o kitapta ensest ilişkiye olan bakış açısı da mevcut.

bence -nasıl ifade edilir bilemiyorum- yiyebildiğini yemiş, yiyemediğini sevmiş.