ali farka toure

mali'den ve hatta belki de afrika'dan çıkaran en büyük gitarist, blues gitaristi. kendisi ile tanışmam pek değerli kraliçemiz, canımız, izlanda'lı leydimiz, bebek yüzlü müzik dehamız björk'ün volta albümünde yer alan hope şarkısında kora çalan toumani diabaté sayesinde olmuştu. afrika müziğine öyle çok hakim değilim ancak duyduğum zaman da kulak kesilirim. bu kora neeemiş, bu emice kimmiş deyu internette aradığımda bu büyük gitarist ile tanıştım. karşıma beraber yaptıkları şu mükemmel albüm çıktı.

ali and toumani blues müzik sevenlerin, etnik şeylerden hoşlananların mali'den esen şu sıcak rüzgara kulak vermesini salık veririm.

talking timbuktu ise abd'li blues müzisyeni ry cooder ile yaptıkları bir başka şahane albüm.

onun üzerinde albüm çıkarıp pek çok ödül kazanan bu abimizi ne yazık ki 2010 senesinde kemik kanserinden kaybettik. böyle dünya vatandaşı, müziği ile ülkeleri/kültürleri/kıtaları bir araya getiren abileri/ablaları çok seviyor saygı duyuyorum lan. en sevdiğim şarkısı ile entrymizi bitirirken kendisinin ruhuna bir fatiha'yı çok görmeyelim.

bırakın blues'u sahipleri yapsın diyor adeta.
"farka" aslında lakabıymış ve eşek demekmiş.

ali tekin türe değil miydi o?

ben bu ağabeyin ismini bir zamanlar hayatıma giren bir fransız kadından duydum. bu fransız kadın bir süre afrika'da yaşarken kendisiyle sevgiliymişler. hatta farka toure kanser olmuş ve hastalık dönülmez bir aşamaya geldiğinde bu hanımefendiden artık ülkesine dönmesini istemiş. biz beraberken ilkokula giden ve kuzey afrikalı bir sporcudan olan ali isminde bir oğlu vardı. yani bu yarım kalan aşkın anısını sonradan doğan çocuğunda yaşatmış. müziklerini dinlediğimde sağlam bir sanatçı olduğu gerçeğine de hak verdim. bu arada esas merak ettiğim salif keita'dan kafadan biraz arızalı olduğunu da öğrenmiştim.