alice cooper

poison adlı müthiş şarkıyı varlığına borçlu olduğumuz,en az şarkıları kadar başarılı olan yılanlarla güreşmeli bilumum sahne şovuyla sevilen ve sayılan 77 yaşında* hard rock ve glam metal ustası halka mal olmuş kişidir.vakti zamanında (bkz: kiss) grubuna makyaj ve sahne şovu önerilerinde bulunmuş birine saygı duymamak elde değil,keza kiss de metal'in ilk örneklerinden ve bayrak taşıyıcılarından olup topluma metali tanıtırken sahne şovu ve kostümleri oldukça ön planda olan bir gruptu.

poison şarkısındaki hayran kaldığım şu sözleriyle bitireyim;

bu amca için çocuk doktoru derlerdi ama maşallah o tipiyle sağlıklı çocuğa da korkudan yeşil safra getirtirdi. o yüzden mesleğini yapmaması iyi olmuş. the who'nun fenomen davulcusu keith moon hakkında da ''yürüyen akıl hastanesi'' diyerek nokta atış tespit yapmıştır.

feed my frankenstein
favori cooper şarkım. şarkının gerçekte canavar metaforları kullanarak neyi anlattığını buraya yazamasam da*, başarılı bir cover olduğunu yazabilirim.)
"feed my frankenstein" ilk olarak 1991'de zodiac mindwarp ve love reaction tarafından hoodlum thunder albümü için yayınlandı. 1992'de ise alice cooper şarkıyı yeniden yorumlayarak piyasaya sürdü. ingiltere müzik listelerinde 27. sıraya kadar yükselen feed my frankestein, günümüzde de en çok dinlenen cooper şarkılarından biri olmaya devam ediyor.

bu dede hakkında bir şey söylemek istiyorum. dinlediğim bütün önemli şarkılarında ''ben bu riffleri başka yerde duydum '' hissine kapılıyorsun. işitilmiş gibi ama nerede duyduğunu hatırlamıyorsun. klişe gibi geliyor. alice cooper bu klişe rifften bir melodi, bir büyük hit çıkartıyor. eski zamanlarda aynı duyguyu necip fazıl'ın şiilerinde de yaşardım. ''toprak post, allah dost '' diye okuduğunda '' bunu ben de yazarım.'' diyorsun ama yazamıyorsun işte. yalın olanı çok kolay gösteriyordu. nedenini ve nasılını rockçı arkadaşlar söylesin.