annelerin evlat ayırmaması

görseldeki boyutlara varabilen tutumdur. *

ayırmıyor diyen kayrılıyordur.

benim annem ayırdığı gibi bunu açıkça söylüyor da. objektif baktığımda hak vermiyor da değilim. ben de olsam kardeşimi daha çok severdim valla yalan yok. yine de bunu bu kadar belli etmezdim tabii.

tanım yapayım bari: yok öyle bi şey.*

bizim ailede sadece ben ayrılırım o da sevilmeyen , başarılı bulunmayan , her zaman her işe koşması gereken ve asla konuşmaması gereken kişi. neyse attık bunu takmayacak kadar büyüdüm ve attık beni ayırmadan sevecek birine sahibim.

bunu çok bilemedim ya. benim annem direkt “benci”. ben de “oncu”yum. ablalarım ve abim denen şahıs adına üzgünüm. annem en çok beni seviyor. insan olun sizi de sevsin.

çocuklarını eşit derecede sevmeleri, birinden birine herhangi bir konuda ayrıcalık tanımamalarıdır. ancak her insanın ihtiyaç duyduğu sevgi düzeyi farklı olduğu gibi hissettikleri de değişkenlik gösterir. çoğu zaman sözünden çıkmayanı daha az sever, sayarlar. başına buyruk hareket edip her şeyi kılıfına uyduran çocuklar en sevilen ve saygı duyulan çocuklardır.