asosyal biri olduğunu kabullenmek

çok şükür küçük yaşlarda fark etmemle birlikte hemen kabullendim. bu gözler neler gördü... nice asosyalin, kendini sosyal olmaya zorladığı yazık ömürlere az tanık olmadık ve nice sözde sosyalin sosyallikle alakasız beyhude hareketleri zulüm gibiydi. çeşit çeşit rezillik. kah onlar için utandık, kah yas tuttuk. oysa insan ne ise odur ve olduğu şeyi keşfedip bununla gurur duymakla mükelleftir. zira yok yere öyle değilsindir illa. ne diyor türküde? "bak içime gör beni..." neyse... nice ibretler barındırır aynadaki aksin. yoksa siz hala akıl etmeyenlerden mi olacaksınız?

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

asosyal değilim de çevremde beni anlayan insanlar bulamıyorum.

(bkz: bana böyle bir bilgi gelmedi)

sosyallıkten uzak anlamında ise; evet sosyal ortamları daha dogrusu kalabalığı cok sevmıyorum. herkesın bır enerjısı var ve bırının ki gelıp benımkıne yapısıyor gibi geliyor. kimsenin negatif enerjisini sahiplenmek istemiyorum.

goruseceksem çekirdek bir grup yada tek tek hazmedebılecegım kadarını tercıh edıyorum. asosyal degılım. bilakis insanlarla cok cabuk iletişim kurar, sohbet açabılırım ama istemıyorum. çabuk arkadaşta edınırdım ama uzun zamandır bu skilli kullanmıyorum çünkü kontenjanım dolu. kontenjan dedıgım de 10 kişi var yok.

benimkisi samimiyetsizliğe tahammül edememek ziyadesiyle. sırf “tanıyorum” demek adına yapış yapış ilişkilere gelemiyorum.yapmacık cümleler, içi boş sohbetler, gereksiz övünmelere doydum. iyi günümde canla gülen, hasta oldugumda kapımda biten,hatalıysam yüzüme söyleyebilen, sevincime benden çok sevinenlerle yoluma devam ediyorum. ayrıca bazı insanların 2 kez görüşünce bana özel hayatlarını anlatmalarından da rahatsızım. dedikodu yapmalarından da. banane yahu.
hatta öyleymiş gibi davranarak insanların bana mesafesini korumam gerektiğine inanıyorum. çok insan tanımak bence başarı değil, düzgün insanları tanımak bir başarı.

(bkz: böyle buyurdu zerdüşt)ü 20 den önce okumuş insan. insana ihtiyaç duymayan, bağımsız birey. tek başınalıktan zevk alan kişi. asosyal olmak size üzücü geliyorsa asosyal değilsinizdir. zevk almanız da gerekmez, asosyalliğinizin verdiği biriciklik sizin için eşsizdir ve mantığınız için en doğru seçimdir. kimseyi umursamadan yaşamak, bir başka deyişle üst insan olmak. hissediyorum az kaldı.* * *

sosyal olmak isteyen bir asosyal değilim.
sosyal olmak isteyen asosyaller olabilir. onları bu durumları üzüyor olabilir. kafaya takıyorlarsa üzülmeleri mümkün.

sosyalleşmek isteği çok baskın bir asosyal de vardır muhtemelen.. kimse kimseye benzemiyor. tanılar ortak olsa da dünyalar, karakterler, arzular başka başka.

evet öyleyim,öyleyiz. millet geçim derdinde ay sonunu zor getiriyoruz ne sosyalleşmesi. hayatımızdaki en büyük sosyalleşme cenaze ve evlilik.

kabulleniyorum
artı çok mutluyum
sizler insanların ne kadar aşağlık olduğunu anladığınız da
sizler de asosyal olmak isteyeceksiniz.

asosyal bir sosyalim.

asosyallik de gayet yerinde bir tercihtir. bu yozlaşmış toplumun unsurlarından kaçmak ve onun olumsuz etkilerinden korunmak için doğru bir başvurudur bence. tamamen benimsedim bu durumu.

eğer sorunsa, sorunu kabullenmek çözüm yolunda atılmış bir adımdır.

kendi çapımda sosyalim. kendi çapımdan çıktığımda asosyal, hayatsız bir yıkığa dönüşüyorum.

keko olduğunu da ekle ona

ben ömrüm boyunca asosyal olmaya çalıştım ama insanlar yakamı bırakmıyorlar. ille de bende pek sevimli özellikler buluyorlar kendilerince. öyle olunca da al sana işte. sosyal ilişkilerin gerektirdiği o ahlaki zırvalıklara dair imaj çalışmaları, aha, işte o sahtekarlıklar beni bunaltıyor. düşün yakamdan be kardeşim.

bu aralar bir miktar asosyalleşebildim ama yine de daha fazlası fena olmazdı. olduğu kadar artık.

insanların sosyal potansiyellerini ve ilişkilerini bonzai gibi budayıp oyuncak ettikleri şu dünyada ne zoruna gider insanın asosyal damgası.

namümkündür. kabullenmeyin yoldaşlar yok öyle bir şey..