aydede

günün trt2 filmiydi. film iç anadolu ve ege karışımı bir coğrafyada geçiyor , türk sanat filmi durağanlığında. ezgi mola yine kendi gibi oynuyor oyunculuk başarılı . sonu iyi bağlanamamış olsa da çocuk oyuncular çok çok iyi performans sergiledikleri için pek göze batmıyor. filmin içinde birçok ızdırap sahne olsa da kendini izletebiliyor. loş ışıklı anadolu filmi izlemek isteyenler için birebir.

bir abdurrahman öner filmidir.

filmin senaryosunu da yönetmen abdurrahman öner yazmıştır. filmin başrollerinde benim çok beğendiğim ve canlı performansını da izleme şansı yakaladığım ezgi mola, çocuk oyuncu bilal zeynel çelik, mehmet özgür, reha özcan, nazan kesal, emirhan ateş ve banu fotocan oynamıştır.

film çeşitli film festivallerinde ödüller ve adaylıklar kazanmıştır. ezgi mola bu filmdeki performansı ile cannes film festivalinde altın palmiye adaylığı elde etmiştir.

çok iyi bir film izledim. öncelikle bu film için sözlükte en sevdiğim yazarlardan biri olan the matrix isn't real arkadaşıma teşekkür ederim. her zaman muhteşem filmler öneriyor bana.

küçük erkek çocuklarının olduğu kitapları ve filmleri çok seviyorum. bu filmin baş kahramanı olan bekir'i de çok sevdim.

dedesinin ölümü ile annesiyle yalnız kalan bekir bu ölümü kabullenemeyecek gibidir. annesi de bunun üzerine dedesinin ölmediğini aya gittiğini söyler. o sırada televizyonda reklamı dönen e.t. filminin yeniden çekimi olan badi'yi gören bekir bir bisiklet ile aya çıkma fikrini edinir.

dedemi çok kısa bir zaman önce kaybettim. üzücü bir dönem oldu benim için. ama şu an yapabileceğim bir şey yok. ne ay var gökyüzünde ne de bisikletim.

siz de izleyin bence.

senaryosu abdurrahman öner tarafından yazılan ve yönetmen koltuğunda da aynı ismin oturduğu 2018 yapımlı türk filmi;



başrolde ezgi mola ve çocuk oyuncu bilal zeynel çelik rol almış iken kadroda ise, mehmet özgür, ayşenil şamlıoğlu, nalan kuruçim, reha özcan, emirhan ateş, banu fotocan gibi oyuncular yer almaktadır.

ölen dedesinin aya gittiğine ve artık aydede olduğuna inandırılan bekir adlı bir çocuğun para biriktirip bisiklet aldıktan sonra bu bisikletle aya gitme hayalleri kurmasını ve annesinin bu süreçte yaşadığı zorlukları konu ediniyor.

bekir'in babası ise yıllar önce ölmüş.

filmimiz bir defin töreni ile başlıyor,
bekir'in dedesini defnettikleri görülüyor, baş sağlığı dileklerinin ardından herkes kendi yaşamına devam ediyor,
bekir dedesinin öldüğünü bilse de bir gün geri geleceğine inanıyor, annesi rabia ona dedesinin artık bir aydede olduğunu, onları her zaman izleyeceğini söylüyor.

biraz yaramaz bir çocuk olan bekir annesinin söylediklerine inanıyor ve aya gitmek için bisiklet alma hayalleri kuruyor, sınıf arkadaşı hasan ile hurda, kart ve gazoz kapağı gibi şeyler satmaya başlıyorlar.

bütün bunlar olurken annesi rabia'nın hayatı da zorlaşıyor, ablası ve eniştesi daha 40 gün olmadan miras peşine düşüyor ve rabia'nın babasından kalan tuhafiye dükkanı ile ev onlara kalıyor,
rabia dünyası başına yıkılmış bir halde olsa da oğlu için her zorluğa dayanıyor.

bu arada ise kaportacı osman'a karşı hisler beslemeye başlıyor, onun da karısı yok, kaportacı osman genç kadının kendisine hisler beslediğini hisseder gibi olsa da ona " bacım " diyor...

genç bir annenin çetin hayat mücadelesini,
bekir'in başından geçenleri, yalnızlığı ve yoksulluğu, evladın için yaşamayı, hayatın zorluklarını ve küçük bir çocuğun imkânsız hayallerine ulaşma çabasını yansıtıyor filmimiz biraz da.

kişinin kendi çocukluğuna dair izler bulabileceği bir filmdi benim için.

ezgi mola'nın oyunculuğu bence iyiydi, ayrıca bekir'in performansı da fena değildi.

genel olarak sevdiğim bir film oldu.

ezgi mola'nın ağlayarak bulaşık yıkadığı sahnede biraz içim sızlamış olabilir,
oğlu ona kötü sözler söyledikten sonra ağlayarak bulaşık yıkaması etkileyiciydi.

ana fikir ise bence şuydu;

hayallerinden hiçbir zaman vazgeçme...