bir abi sitemiyle, sol flamede "günün ayetleri" başlığına neşter vuruyoruz. sabaha ayet, akşam ayet derken alt alta yığılan o tekdüzelik inanın insanı boğuyor; çünkü asıl mesele kelamın kendisinde değil, her yere gömülmesinde.
"imrâr-ı lâyetenahenin kurbu meşakkattir, isrâr, hem dinde hem sevgide helâk getirir."
eskiler böyle derdi; bugünkü türkçeyle, "sonsuzluğun veya sonsuz işleri uzatmanın baskısı hem dinde hem aşkta sıkıntı getirir.."
manasına gelir. inatla ve zorla yapılan işlerin, riyazetin veya ibadetin o saf samimiyetini yitirip boğucu bir yüke dönüştürüyor.
aynı şekilde, karşılıklı rızaya ve gönüllülüğe dayanan sevgi bağlarında da zorlamanın iki tarafı yavaş yavaş yıpratıp bitireceğini anlatıyor..
ayet paylaşmanın, güzel bir mana bırakmanın elbette başımızın üstünde yeri var. lakin işin boku çıkınca iş değişiyor. günün ayeti, sözlüğe bir ayet bırak, sabaha bir ayet bırak... hepsi alt alta gelince insanın gına getirmesi kaçınılmaz oluyor. malum, bizim yazarlarımız genelde kibar takılır, elitisttir, çoğunlukla ses çıkarıp hır gür çıkarmak istemez ama bu kadarı da manzarayı bulandırıyor.
az ama öz, tam kararında olması daha çok işe yarar..
bu sadece ayet için değil sürekli bir birine benzeyen başlıklar içinde geçerli..

devamını gör...

(5) (2)