ayıp olmasın diye depeche mode dinlemek

müzikle biraz fazla ilgilenince insanın başına gelen garip bi zorunluluk bu...

kimsenin bana ''depeche mode dinliyor musun?'' diye soracağı yok biliyorum ama sanki dinlemeyince cv'de bi boşluk oluşacakmış hissi beliriyo ensemde...

arada açıp baştan sona dinliyorum, en ufak bi heyecan, en ufak bi ilgi yok ama ''en sevdiğin depeche mode albümü hangisi?'' sorusu gelirse ve yanıtlayamazsam ölüm gibi bir şey olur benim için...

depeche modu'u sevmezsem beni döverler... gerçekten döverler... radiohead dinleyen insan bile linç etme hakkı kazanıyo böyle bi durumda... o yüzden seviyo gibi davranmak adına her hafta bir kez dinliyorum bu mereti... gerçi ben depeche modu'u dinlemek için dinlemiyorum, dinlemiş olmak için dinliyorum...

bazı gruplar dinlenmez, dinlemiş olmak için dinlenir... depeche mode da benim için tam olarak bu.

kültürel bi ders, seçmeli değil zorunlu.

ben bir ara ayıp olmasın diye nick cave dinlemeyi denedim. acı çektim. bence ayıp olmasın diye kimseyi dinlemeye gerek yok.

ama power metal hakkındaki gerçek görüşlerimi söyleyemiyorum mesela. baltayla falan kapıma dayanabilirler.

gayet terbiyeli bir davranış. d.m. dinlememek ayıp bir şey cidden. benim de ayıp olmasın diye led zeppelin dinlemem gerekiyor mesela ama anca stairway to heaven dinliyoruz. indir tüm albümlerini dinle işte fıstıklar gibi, salak mısın!?

depeche mode güzel şarkı üretiyor ama dinlemesi zor. ancak coverları efsane oluyor.

valla kimse umrumda değil, 1 kez bile oturup dinlemedim. eskiden mtv'de dreamtv'de falan çıkardı, oradan bilirim.

depeche mode mu kaldı, 80lerin efsanesi o, şimdiki kafaya hitap etmez.
ben de neşat ertaş sevmem mesela, meşhur 1 2 parçası hariç.

manifest dinleyelim.

personal jesus ve hele ki enjoy the silence şarkıları bilinmiyorsa o zaman müzik zevkini sorguya çekmek lazım.

bence daha büyük bir sorun var. ben depeche mode ile duran duran'ı karıştırıyorum. adamlar sinan özenle ayhan aşan gibiler. ayrı gibi ama aslında tek.