bahçe

içinde ağaçlar bulunan küçük özel bölüm.

osmaniye'nin ilçesi. devlet bahçeli'nin memleketi.

bahçenin iki anlamı vardır:
1) içinde ağaçlar bulunan evin özel bir bölümü.
2) osmaniyenin bir ilçesi. devlet bahçeli, soyadını bu ilçeden alır. bahçeli devlet yani.

üçnoktabir şarkısı:

yanlış kapıdan girdik bu bahçeye
aşk yok ki ölüm var içeride
yanlış niyetle girdik bu bahçeye
huzur yok savaş var içeride

halim yok ki geri dönmeye
halim yok burada ölmeye*

yanlış zamanda girdik bu bahçeye
ışık yok karanlık sadece
yanlış hislerle girdik bu bahçeye
kalamam, kalamam günlerce*

halim yok ki geri dönmeye
halim yok burada ölmeye

biraz yavaş konuşsak yol verir belki tüm ağaçlar
biraz sakin olursak çiçek açar belki tüm ağaçlar *

dedemin bir bahçesi vardı, kamilden kalma ama bizim dede halil ibrahim sofrası ayağına bütün herkese yeşil ışık yakınca ve her şeyi herkese anlatınca düşman topladı başına, köyün zenginlerinden olan bir aileden geliyoruz bayağı da köklüyüz. ama avcısı, kurdu, çakalı, yemeni giyeni, hocası, hacısı, mollası, ayyaşı, ateşi ve leşi kim varsa hatta bizzat bütün kardeşleri ihanet ettiler ona, o da karısını dövüyordu, fatma nenem öksüz ve yetim büyümüş bir çoban hatunuydu, emek vermiş bir de üstüne şiddet görmüştü, görmediği kötülük de yoktur üstelik şu ahir ömründe. 88 yaşına bastığında hala dip diriydi ama kötü bir huyu vardı, yapılanları unutmuyordu, en çok torunu fatihi seviyordu ama bütün zor işlerini de bana yaptırıyordu, nenemi severim ama onun dilinden çok çektim, dedem zaten müptezelin biriydi genç ve hovarda geziyordu ama bana da sürekli müezzinlik yaptığımı en iyi kuranı benim okuduğumu bildiği halde hocalık taslıyordu, göğsüme siyah sancak dövmesi yaptığımda eniştem su geçmez dedi, bodur eniştemse karşı koydu bana bu delirmiş diye, yahu bu siyah sancağı göğsüme emir alıp da yapıyoruz, allahsız kitapsız ya mustafa kemal ben onun askeriyim, bana ne sizden de solunuzdan da, turandan da, kurandan da, incilden de, zeburdan da, tevrat’tan da, suhuftan da. biz paşayla çocuksuyuz, yüzmeyi, ata binmeyi, çocuklarla gezmeyi, tüttürmeyi, rakı içmeyi, hatunları, takım elbiseyi, özellikle kamuflajı çok seviyoruz. biz atatürk’le ardıç kuşunu ve türkü söylemeyi, sürü gütmeyi ve silah kullanmayı çok seviyoruz, o tek kırma sever, ben tek, çift, mpt, g3, mavzer, sniper ve hatta nükleer bile severim. dexterın laboratuvarında ve son mohikan, samurai jack izleyerek büyüdüm. ben nutuğun 19 sayfasını okuyup bıraktım gerisine bakma gereği bilde duymadın. onu bile bozmuşsunuz, dedim ki, bu adam var ya, ahir zaman peygamberi olacak kadar büyük adam. bize and öğretilirdi, ben esas duruşu ve dalgalı bayrağı sevdim diye başıma gelmeyen kalmadı, üniforma kutsaldı bizde, öyle rastgele katlanmaz bile usulü vardır, ben bunu gözetiyorum diye yedek subayken kktc’de ben askere kızıyorum diye esas duruşu bozuyorlar diye, 3.bölük ve bütün başçavuş aşağısı komuta beni şikayet ediyordu kamile. o da yasine, o da bana işte. bu benim hayat hikayemin ufak bir parçası, daha ben size deprem ve özü yazmıyorum yazmak da istemiyorum, sürekli hesabımı siliyorsunuz. size öğretilen mustafa kemal paşa tamamen yanlış, çünkü atatürk benim. ismim oğuz kağan, artık han oldum. kimseyle uğraşamam, pinç falan filan. oldu mu, hesabımı silerseniz ben de sizinle başka yerlerden konuşurum x hesabım da soruşturma altındağ şu an. her taşın altına tek tek bakıyoruz. sevgilerimle petra.