kuro neko yazar profili

benim bakış açıma göre olmaması. düşünüyorum sadece sokakta yürürken kılıç saplanmış kadın haberi okuyoruz. canım istedi açıklaması var.
sokakta oyun oynayan 4 yaşındaki çocuk kayboluyor birden. sonra tecavüze uğradığı, katledildiği ortaya çıkıyor. bakıyorum dünyanın içine eden adam 6. kalp naklini olmuş. nakil alabilse belki hayat kurtarmasa bile kimseye zarar da vermeyecek birisi ölüyor.
yarattığına şefkati ve ilgisi olan bir tanrıyı tercih ederim.

regl migreni çekenler için:

- düzenli kansızlık yaşıyor olabilirsiniz. regl öncesi ve sırasında kan ilacı tüketmek fayda ediyor.
- regliniz şiddetli olduğu için aşırı mineral kaybediyor olabilirsiniz. regl öncesi ve sırasında magnezyum tüketimi faydalı oluyor.
- çeşitli vitamin mineral eksikleriniz olabilir. örneğin b vitaminleri, coenzimqh, omega türleri başta olmak üzere.
- iyi beslenmek, sindirim sisteminin sağlıklı oluşu faydalı oluyor.
- östrojen hormonu eksikliği ya da hormonal sisteminizde olan sorunlar varsa da kadın doğuma gitmekte fayda var.

20 günlük hiç geçmeyen migrenimden sonra öğrendiklerim. bende o sıralar şiddetli bir elektrolit dengesizliği vardı. onun da sebebi ibs ve ibs'ye bağlı mineral, vitamin, kan depolarım boşalmıştı.
hastalık vücudumda bir şeyler eksilmeye başladığında kendini gösteriyor. beni bana anlatıyor diyebiliriz. son on yıldır yılda 1-2 kere migren ağrım oluyor. önceki on yılın çilesini boşa çekmişim.

insanlar hala daha kendisini bile anlamamışken bir başkasını anladığını hatta bir başka cinsiyeti çözdüğünü iddia edip sayfalarca yazı yazabiliyor.

ciddi bir öz farkındalık sorunu yaşıyoruz toplum olarak. sayfalar dolusu ben efendiydim ama aldatıldım mesajları var. peki neden?
insan olarak kendimize o kadar narsist bir bakış açımız var ki bulduğumuz kişi kusurlu olmalı. oysa kişiyi olduğu gibi görebilseydin bulduğunun aradığın olmadığını da fark edebilirdin.
kendini tanıdıktan sonra aramaya çıkmaya ne dersin?
en büyük yanılgı ise dış görünüşe göre hareket etmek oluyor sanırım. görüştüğünüz kişinin boş zamanlarında ne yaptığını öğrenmeniz onun hakkında size oldukça bilgi verecektir.

yani aradığınız gerçekten bulmak istediğiniz mi? aradığınızın ne olduğunu bildiğinizden emin misiniz? sadece dış görünüşe göre karar veriyor olabilir misiniz? birinin duygu ve düşünceleri gerçekten anlayabiliyorsanız neden efendi erkek sevmeyen kadınlarla görüşmeye devam etmektesiniz? fark ettiğiniz an ilişkiyi bitirmek daha doğru olanı değil mi? zaten bu derece bilinçli bir halde olduğunu iddia ederken baştan fark etmemiş oluşun kendi içinde bir uyanış gerektiğini sana ifade etmiyor mu?

sizi olduğu gibi sevebilecek kişileri yanlış yerde ve kişilerde arıyor olabilir misiniz?

(bkz: kanını satan adam) (bkz: yu hua) kitabı da yazılmıştır.

sanırım 5 yaşından beri okuyorum. babamın işi sebebiyle 2-3 yılda bir taşınırdık. gittiğim hiç bir okulda sınıf arkadaşlarım beni aralarına almak istemezlerdi. zira onlar tanışıp anlaşalı uzun zaman geçmiş olurdu. rus klasiklerini bitirdiğimde ortaokula yeni geçmiştim. yaşıtlarım ne yapıyor habersizdim. ailemde ben ne yapıyorum habersizdi. evdeki kütüphanede kitaplar bitince şehir kütüphanesine dadandım. kütüphaneciyle bazen almak istediğim kitaplar yüzünden anlaşamazdım, yaşın küçük derdi. yetişkinler 3 kitap alabilirken ben alamıyorum diye üzülürdüm. bir süre sonra kütüphaneci yaşıma rağmen bana 3 kitap vermeye başlamıştı. bu arada annem ve babam eve kitap aldıkça onları da okuyordum. elime geçen hemen hemen her kitap, dergi ne varsa okuyor, ilgimi çeken bir şey bulursam harçlığımla alıyordum. bu durum ben 35 yaşıma gelene kadar devam etti. yemek yaparken bile kitap okuyan beni gören eşimin bir gün şaşkınlık geçirip "soğan karıştırırken bile diğer elinde kitap okuyacağın kadar nasıl bir hikaye okuyor olabilirsin?" demişliği bile vardır.

35 yaşımda olduğumda dönemde bir gün daha önce okumuş olduğum bir rus klasiğinin orijinal çevirisini okurken beynimden vurulmuşa döndüm. kitabın sonunda yazar notunda sayfalarca bir kadının okumamasını dilediğini yazdığı, bunu hakaret olarak gördüğünü belirttiği, bu durumun kitabını ve onu kirleteceğini yazdığı sayfalar vardı. bir anda klasiklere karşı büyük bir soğuma yaşadım. evde duran klasik eserlerin bir kısmını hala okumuş değilim. bu süreçte asya edebiyatına yöneldim, ancak gördüm ki onlarda da sürekli kitaplarda kadın aşağılama sistematik ve düzenli olarak devam etmekte. modern edebiyat okumalıyım dedim onda da aynı şekilde erkek egosu dolu kitaplarla karşılaşmaya devam ettim. dünyada edebiyat neredeyse tüm tarihlerde zaten erkeklerin elindeyken neden bu derecede tepki vermeye başladığımı çözemedim. gerçek şu ki kitaplar bin yıllar boyu erkek bakış açısıyla yazılmış, erkek tarzı yazılmış, kitaplarda ana karakterler hep erkek olmuş ve ben ömrümün uzun bir bölümünü bunları okuyarak geçirmiştim. bunlar bana çok şey kattığı gibi aynı zamanda erkek egemenliğini bana manipüle etmişti ki ben 35 yaşımda buna ayılabildim. bu erkek egemenliği manipülesini yanlış anlayın da istemem, burada kastım erkek uludur, yücedir, erimdir, beyimdir olayı değil. bir alanı ele geçirmiş ve tüm klasik edebiyat eserlerinde erkeklerin dertleri, tasaları, çileleri varken; bizler okurken ana karaktere empati duyarken birden sahneye çıkan tasasız(!) nakış işleyen kadın erkeğe cahilce(!) cevap verir ve erkek karakterimiz nasılsa kadın(!) diye açıklama bile yapmaz.

yaşadığım topluma yabancıyım, etrafımdaki insanları çok boş görüyorum ve duygularını da saklayamayan biri olduğum için bazen "çok cahiliz gibi bakıyorsun.", "bizi bakışlarınla aşağılıyorsun." gibi cümleler duyuyorum. aslında amacım onları aşağılamak ya da küçümsemek değil. o an gerçekten dünyaya bakış açıları bana o kadar sığ geliyor ki, onlara o kadar uzağım ki ait olmadığım bir yerde ne işim var duygusu ile başbaşayım sadece. ben hiç bir yere ya da topluluğa ait hissetmiyorum ve bu durumdan rahatsız değilim. bir ara çok yalnız hissediyordum ama sonradan o duyguyu da etrafımdakiler ile aynı dili bile konuşmadığımı anlayınca yaşamaz oldum. ben ve onlar farklı dünyaları yaşıyorduk. ama içine girdiğim toplum sürekli olarak beni "entel" bulduğunu dile getiriyor(du). onlarla konuşacak ortak bir noktam yok ve havadan sudan konuştuktan sonra sohbetimi bitiriyorum. bu arada bu havadan sudan konuşma olayını da toplum normları gereği yerine getiriyorum, bana göre boş bir aktivite hatta zaman kaybı.

kitap okumak sizi bizim gibi ülkelerde toplumdan soyutlayıp, yabancılaştırabilir. bir süre sonra toplumdan çok farklı düşünseniz de ben gibi sorun yaşamamak adına mantıksız bulduğunuz eylemleri yerine getirir oluyorsunuz. karşılaştığım insanlar kitap okuduğum ve bunlardan sohbet açtığım için beni sıkıcı buluyor. ben onların ağa - mafya dizilerini dinlemeyi sıkıcı buluyorum. dedikodu yapmayı boş buluyorum. erkek muhabbeti yapmayı boşbuluyorum. çocuk muhabbeti, yemek muhabbetini sıkıcı buluyorum. ve görüyorum ki benim sıkıcı, boş bulduklarımı yapan insanlar hayatlarında daha mutlu ve topluma ait. burada yanlış bir şeyler var gibi duruyor değil mi?

yani kitap okumak sizi bireysel olarak geliştirir, ileri götürür vs. dışında yaşatacağı başka bir sürü etken daha var. yaşadığınız toplumun da kitap okuyup okumaması hayatınızın gidişatı ve sizin yaşam şeklinizi etkileyecek bir şeydir. anlattığınızı bile anlamayan, yaşadığınız hayatı "üzücü" bulan, herkesin evlenip çocuk yapması gerektiğine inanan ve bunu hayatın bir gayesi olarak gören, uzmanı okuyup bana bilgi veriyor benim okumama gerek yok diyen bir ülkede yaşıyorsanız hayatınız belli bir noktada bana göre daha zorlu olacaktır. benim gibi sohbet edecek birileri bulamayacak, tekrar kitap okuyacaksınız.

aklıma bazen okuduğum bir mangadaki bir bölüm geliyor. ana karakter nobel ödüllü bir yazar olmasına rağmen babası " beyninin içinde ürettiğin o pis hayalleri yazıp, kitap haline getirip, insanların zamanlarını çalıp onları manipüle ederek para kazandığın için senden utanıyorum. fantezi dünyandan iğreniyor ve gerçek hayata dönmen için baban olarak elimden geleni yapmaya devam edeceğimi söylüyorum.".

ben yine de kitap okumaya devam edeceğim gibi duruyor. *

sıradan olmayan ama izlerken de çok rahatsız eden bir anime olması asla yetmemiştir, şarkıları da aynı şekilde rahatsız edicidir. opening ve endingleri duyunca hala tüylerim diken diken olur.

şu şarkıya sebebini anlamadığım bir şekilde bağımlıyım mesela. animeyi izleyeli 10 yıl falan geçmiştir sabahları bazen uykumdan bu şarkıyla uyanırım. öyle etkilemiştir beni. ayrıca bu şarkının seiyuu lar tarafından söylenmiş olması ayrı bir detaydır.
şarkının hem sözleri hem müziği sert başlar ve giderek naifleşir. biraz delilik ile naiflik arasındadır. zannedersem ruh halime göre bazen küfürlü kısımla uyanırken bazen naif kısmıyla uyanıyorum.*

sağlık sorunum nedeniyle hangi doktora gitsem tavsiye ediliyor.
son 10 yıldır yaptığım pilates ve ondan önce 3 yıl boyunca yaptığım yüzmeden de çok memnumdum. lakin zihinsel bir rahatlama da iyi gelecektir tavsiyesi fazlaca alıyorum.
bana bunu bir din, bir tarikat değil de bir felsefe olarak anlatabilecek dersler arıyorum. ntcde olanları yaptım ve memnun kaldım diyebilirim ama uygulamada yeterli yoga dersi yok. bana bunun zihni rahatlatma, stresi azaltma hatta okuduğum kadarıyla insanların deyimiyle şarteli kapatma işlevi lazım.
dersleri türkçe arıyorum. konuya vakıf arkadaşlar bana mesajla ulaşabilirse mutlu olurum.

eşimdir. sağolsun sabah kahvaltı yapmakta zorlanan ben için pazardan aldığımız avokadolar olgunlaştıkça akşamdan hazırlayıp işe götürebileceğim şekilde buzdolabına bırakır. hatta sabahları da almış mıyım diye kontrol eder. işteyken arayıp yemem için de hatırlatır. * sayılarının çoğalması dileğiyle.

ayrıca hala daha mamutların olduğu dönemdeki gibi davranan erkeklerin övüleceğine inandığım başlık. umarım zamanla gelişmeyi de kabul edip bunun bir ılıklık ya da gaylik olmadığını da algılayabilir bu kişiler. bu arada gay olmak aşağılayıcı bir şey değildir, onu da belirtmek istedim. geri kalmışlık seviyesini belirtmek için kullandığım bir kelime oldu ister istemez.

doğaüstü yaratıklardan, üç harfli denilen canlılardan korkuyor musun? bu dizi korkun için ilaç gibi gelecek*. bu cümleyi ciddi manada diyorum. bu diziyi ilk izlemeye başladığımda yalnız yaşıyordum, hatta 3+1 bir evde yalnız yaşıyordum. başta korkarak izlemeye başlasam da sonradan öyle alıştım ki hala daha arada crowley'i * arayabilsem derim.
kısaca anlatmak istediğim dizi geren ya da korkutan bir yapıya sahip değildir değil. dizi o kadar çok doğaüstü anlatıma sahip ki belli bir noktadan sonra bu durum sizi germiyor. aksine ilgi çekici, merak uyandırıcı hale geliyor.
korkanlar için tavsiyem başta gündüz izlemeleri, sonradan zaten gece de otururken izlemeye başlıyorsunuz.
bana göre 4. sezondan sonra sıkıcılaşan dizi. ama sonuna kadar izleme sabrı da gösterdim. doğaüstü olaylar durumlar ilginizi çekiyorsa bence eğlenebilir hatta yer yer bilgilenebilirsiniz. dizi impala* aşığı olmanızı da sağlayabilir.*

bakış açınıza bağlı bir kelime sanırım. acaba birisi size "yenildin" dediğinde siz çok fazla şey başardığınız için gurur duyuyor olabilir misiniz?
birine karşı yenilmek belki hiç bir zaman umurunuzda olmadı çünkü yarışta değildiniz. tek istediğiniz kendi sınırlarınızı aşmaktı. kendimi aşmaya çalışıyor ve kimseyle yarış yapmıyorsam kendim dışında kimseye yenilmem. yani bir çok kişinin bahsettiği kıskançlık, dibi görme aslında senin için yok. dibi göründüğünü düşündüğünde bile "buradan aşağısı yok" diyip kendini aşmak için verdiğin mücadelelere devam edersin. bir başkası ile mücadele etmek bana yorucu ve boş geliyor. benim için her zaman kendimin daha iyi formuna ulaşmak önemli. kendime de yenildiğimi düşünmem bu arada. kendimi olduğu gibi kabul eder ve "şimdilik iyim bu, daha iyisi için çabalamaya devam" diye düşünürüm.
yani demem o ki sizin hedefiniz birileri oldukça yenilebilirsiniz. bu normal bir durumdur. kendinizi tanıyıp, zamanla gelişmek, durduğun yerden yavaşça ilerlemek hiçbir zaman yanlış değildir.

günümüz türkiyesinde erkeklerin hala daha geçmişten gelen ataerkil bakış açısıyla yaşamak istediğinin bile farkında olmadığını düşününce gülmekten kendimi alamıyorum.
okumuş kıza kaba tabirle sözünüzü geçiremezsiniz, istediklerinizi kabul ettiremezsiniz hatta okumuş kız isteyen beyniniz belli bir yerden sonra bu derece de okumuş olacağını hayal etmemiştim diyecek. bakış açısı, özgür düşüncesi, boyun eğmeyişi, sürekli sorguluyor oluşu, senin düşüncelerini eleştirmesi seni rahatsız edecek.
sen kant okuyup kişisel olarak geliştin mi mesela? yoksa sadece kant mı okudun önemli olan bu. kant okumak zor bir şey değil. zor olan okuduğunu kadının yaptığı gibi kendini değiştirmek ve geliştirmek için kullanıp kullanamayacağın.
erkeklerin kitap okuyan kadın güzellemelerini bu sebepten hep komik buluyorum. kişisel olarak gelişmeyip sadece olaya düz bir bilgi bakış açısıyla baktığı sürece gratis kızlarıylarıyla görüşmeye devam edeceklerdir. ayrıca böyle bir erkek olmayı da eleştirdiğim düşünülmesin. her topalın bir kör alıcısı vardır. ben burda üstesinden gelemeyeceği istekleri olan erkek bireyleri eleştirmekteyim.

#3943999 mizofobisi hala geçmemiş biri olarak bu arkadaşın yazdığını her ikinci el kitap aldığımda düşünürüm.
lakin almak zorundayım, bir kere 1930-1970 arası basılmış varlık yayınlarının kitaplarını koleksiyon yapıyorum. ayrıca o dönemde basılıp şu an basılmayan çok fazla kitap var. okuma şansımı kaçırmak ile mizofobim arasında bir seçim yapmam gerektiğinde ikinci el kitabı seçiyorum. bu durum beni bazen geriyor.

kitapları almadan detaylı incelediğim için tiksinip bıraktığım fazlaca da kitap vardır. daha temizini bulurum diye almadığım. çünkü insanların kitap okuması hijyen kurallarına da uyduklarını gösteren bir durum değil.
ne yazık ki son zamanlarda ikinci el kitap bile bulmak zor oldu. temizini aramak sanırım daha da zorlu bir mücadele.

ikinci el kitaplarda da en nefret ettiğim şey yanına notlar alınmış olması, kitabın çizilmiş olması, kitabın aşırı hor kullanış olması, içerisinde herhangi bir not-para-çiçek vs. çıkması. kimsenin tarihi, geçmişi beni ilgilendirmiyor. kitaba saygı duy ve temiz kullanıp, temiz sat arkadaşım. "kitabı okuduğum belli olmalı." romantizmini boş buluyorum. bu zamana kadar bir tek içlerinden çıkan ex-libris lere saygı duydum. bu bana kitabın sahibi değil de mirasçısı satmış hissi uyandırıyor çünkü. mümkünse de kitaplarımla gömülmek istiyorum. mirasçılarımın hiç biri onların kıymetini bilmeyeceği gibi kıymetinde de satamaz. kendim satıp yemediğim parayı gömmeyi tercih ederim. bu daha huzur verici olacak benim için.

inan ki özel bir şey yazmıyor. kendi adı, baba adı, varsa ünvanı bazen lakabı, el fatiha. meraklısı için bin tane osmanlı türkçesi kaynağı var. ayrıca ülkede öğrenmenizin yasak olduğu da bir dil değildir. dil de değildir de neyse.

yüksek lisans ödevlerimden biri bu konuyla ilgili ve eğitim camiasında giderek artan bir düşünce haline gelmekte.

okul okumak şu an ki dünya düzeni için zorlunu. bir kere devletler kendi istedikleri özelliklerde bireyler yetiştirmek için devlet temelli eğitim vermekte, vatanına-milletine hayırlı vatandaşlar yetiştirmek istemekte. okullar size nasıl bir vatandaş, insan olmanız gerektiğini anlatır. toplumsal kuralları, gelenekleri görenekleri anlatır. böyle yazınca yanlış gibi gelmiyor değil mi? devam ediyorum, yazımın sonunda ne açıdan yanlış olduğunu da anlatacağım.

aynı zamanda devletler devamlılığını sağlayabilmek için üreten insan gücüne ihtiyaç duymakta. yine bunu vatandaşlarını okullarda eğiterek sağlayabilmekte. yine bu kurumlarda ürettiklerini de nasıl tüketmesi gerektiği öğretilmektedir.

sanayi toplumlarına baktığımızda aradığı işçi özelliklerine sahip kişileri okullarına ve diplomalarına göre seçmekte. yani şunu diyebilir miyiz? ülkede sanayi eğitime yön vermektedir?

dünya genelinde çalışabilmeniz de diplomanız hatta bazen mezun olduğunuz okula bağlıdır. çoğu ülke diplomanızı beğenmeyip kendi ülkelerinde bir üniversite mezuniyeti isteyebilir sizden. hani okullar ve diplomalar çok önemliydi?

modern dünyada anne babalar çalışmakta. bu durumda çocuklarla ilgilenecek aile yapıları giderek çözülmekte ve çocuğu bırakacak bir yer ihtiyacı doğmakta. o da ne? aaa okul? okullar aynı zamanda ailelerin çocuklarını bırakmaktan rahatsız olmadıkları bir yer. kitlesel olarak bir hareket yanlış kabul edilmez, hatalı olamaz. aynı zamanda çocuğun başarısı toplumlarda ebeveynin başarısı olarak görüldüğü için örgün eğtimdeki öğrenci sayıları her geçen gün artmaktadır. yetişkinlerin egolarını besleyen çocukların duygu, düşünce ve istekleri önemli değildir.

toplumda mezuniyetiniz çok büyük önem arz eder. bu sizin için "ye kürküm, ye" etiketini sağlayabilmektedir. bir çöpçü bizim gibi ülkelerde hor görülürken bir mühendis inanılmaz saygı görür. peki mühendis şeytan gibi bir karakterken çöpçü melek gibi biriyse? diploma ne açıdan işe yarar? ama unutmayın ki bir çok kuruma da diplomasız giremezsiniz. ehliyet için bile örgün eğitimi belli seviyede tamamlamış olmanız gerekmektedir.

şu an aklıma gelmeyen binlerce açıdan okulun, okul siteminin, okulun yarattığı sanayi ve küresel çarkların; bu çarklardan faydalanan, kaymağını yiyen elit kısmın yarattığı okulla ilgili eğitim camiasında konuşulan fikirler bulunmakta.

örgün sistem küçüklükten itibaren etrafınızda size bir sosyal ortam oluşturur ve bu ortamı koruyarak "torpil" bile yapar, yaptırır hale gelebilirsiniz. etrafınızdaki insanları kullanabilirsiniz. çünkü yıllarınız geçmiştir. okul size bu imkanı da sağlar.

okul temelde bireyi tek tip yetiştiren, bir insan prototipi olan ve gelen herkesi o şekide yetiştiren bir kurumdur günümüzde. bunun tek suçlusu okul değil tabii ki. devletler, kültürler, toplumlar, sanayiciler, küreselleşme v.b.

okul kişinin özgür olduğu, özgürlüğünü yaşayabileceği, istediklerini öğrenirken istemediklerini göz ardı edebileceği, kendi kendine öğreneceği, kendi kendine keşfedeceği, kimsenin baskısı yönlendirmesi olmadan "ben" olabileceği bir yer olmalıdır diyor bazı eğitim bilimciler. diyor ki toplum , kültürler, gelenek görenekler, devletler değil kişi kendi kendini eğitirse o zaman insan olabilir, özgür olabilir, eğitilmiş olabilir.

şimdi bir düşünün, en son kaç yaşında bir şeyi sorguladınız? sorguladığınız için azarlamaktan bıkıp düşünmekten vaz geçtiniz? insanlar garip bulsa bile "ben böyleyim." demekten utanmadınız? standart sosyal ve toplumsal davranışlara uymadığınız için kendinizi en son ne zaman suçlu hissettiniz? kişiliğiniz normal olarak adlandırılmadığı için en son ne zaman insan içine çıktınız?

yaşadığınız toplumu bile şekillendirip sizi ayrık hale getiren bir şeydir okul. sizin duygu, düşünce ve isteklerinizi önemsemez. önemli olan devletlerin sadece devamıdır.

işte bazı eğitim bilimleri uzmanları son zamanlarda diyor ki: kişinin kendisi olabilip, kimseye zarar vermediği, kimsenin kimseyi varlığı ve kişiliği sebebiyle kınamayı-eleştirmediği, istediği işi yapıp, istediği şeyden para kazabildiği ve devletlerin de istekleri devamlılığını sağlayabildiği bir eğitim sistemi mümkün değil midir? diplomalar, binalar, öğretmenler olmadan eğitim olamaz mı?

ve eski eğitim bilimciler bu duruma şöyle bakıyor: kişi birey olamaz. toplum gelenekler-göreneklerden ibarettir. toplum bireyden önemlidir. birey topluma, devlete göre şekillenmelidir. diplomalar bu sebepten herkesin yerini bilmesi için önemlidir.

örgün eğitim almış olmama rağmen toplumun normlarından farklı kişilik geliştirmiş bir birey olarak diyebilirim ki eski eğitim bilimciler haklı. çok fazla dışlandım. otobüste kitap okuyorum diye kınandım. tv izlemiyorum diye "sen yaşıyor musun?" gibi cümleler duydum. doğru olduğum ve doğrumdan vaz geçmediğim için "savaşçı ruhlu olmak sana zarar verir, herkes gibi itaatkar ol." da denildi. arkadam konuştukları için insanlarla görüşmüyorum diye asosyal oldum. oysa böyle bir insan olmak bir başarısızlık ya da bir hata değil. o zaman neden eleştiriliyorum?
yani "ben" olmak ,var olan düzende çok fazla size bir şey getirmiyor. "ben" olabilmeniz için önce durumu fark etmeniz, istemeniz, sistemin aykırısı olmanız, doğrunun bir tane olmadığını anlamanız ve anlatmanız gerekir. işte bu da bizi yeni eğitim bilimcilerin "okul eğitiminin iflası" olarak adlandırdığı duruma getiriyor. şu anki sistemde "ben" olmak yıpratıcı bir şey.
biraz uzun oldu değil mi? aslında sistemle ilgili yazacak çok şey var ama birilerinin aklında bir miktar şüphe uyandırabildiysem ne mutlu bana.

kendi adıma sayacağım, o hap kutularından çıkanlar herkeste olmuyor. bu arada ülkede bulabileceğiniz en ağır versiyonu içiyorum yaklaşık 20 yıldır. son iki yıldır içmeden ağır alerjime sabrederek atlatmaya çalışıyorum.

- sindirim sistemi problemleri. mide ağrısı, bağırsak ağrısı, bağırsak hareketleri, mide hastalıkları, bağırsak hastalıkları
- magnezyum başta olmak üzere düzenli kullanım nedeniyle mineral boşalması
- uykusuzluk (şaşırdınız değil mi?)
- migren
- duygu durumu bozukluğu
- sisli beyin
- fibromiyalji ağrılarına çok güzel destek veriyor. adım bile atmak zül geliyor.
- vücutta ödem birikmesi

aklıma gelenler bunlar. son iki yıldır hapı içmeden spreylerle atlatmaya çalışıyorum. destek vitaminler, hava temizleyici cihazlar, hava nemlendiren cihazlar ve yer yer maske takarak alerji mevsimini atlatmaya çalışıyorum. ilaçlar artık çile olmaya başladı. herkese şifa diliyorum.

hayatınızda bu kadar tarih kokup bu kadar boş beleş tipin bir arada bulunduğu bir semt bulamazsınız. sokakları temiz, caddeleri eski istanbul. denize nazır, doğası korunmuş ve en güzeli de koruma altında olan bir çok yapısı olduğu için avm yok, zincir dükkanlar yok. esnaf var, o da küçük esnaf. yine gel gör ki sokaklarına çıktığınız zaman nezih bir ortam yok. kısa etekli, makyajlı kızlara bön bön bakılır. küpeli, uzun saçlı erkekler kınanır. öyle tutucu bir bölgedir ki deniz kenarındaki tüm mekanlar alkolsüzdür. sanki ülkenin gelişmemiş bölgelerinden biri gibidir. giderek pahalılaştığı için zamanla yaşayan insan kitlesinin elitleşeceğine inanıyorum. o zaman tekrar taşınabilirim. *

asla geçmeyeceği söylenen göz bozukluğu. ilk tespit edildiğinde kitap okumayı ve bilgisayara bakmamı 2-3 ay süreyle bırakmamı söylemişti doktor. öyle şiddetli bir ağrısı vardı. yine de bendeki geçti. tespit eden doktor bile geçtiğini görünce o zamanlar hata yaptım sanırım dedi. hadi sen hata yaptın senden sonra kontrole gittiklerim de astigmatı tespit etti. bilemiyorum. bu konuyu detaylı araştırmadım ama yaklaşık on yıllık astigmatlı hayattan sonra görebiliyor olmak güzel geliyor. ki yaşım ilerledikçe bozulması gerekirken iyileşmiş olması mutlu etti.
iki sene önce net görmeye başladığımı düşünüyordum. kontrolde hem miyop hem astigmat olmama rağmen hiç bir bozukluk çıkmadı. şaşkına döndüm. ama bu sene de aynı şekilde sorunsuz çıktı gözlerim. düzenli olarak numaralı ve filtreli gözlüğümü kullanmam mı fayda etti yoksa başka bir sebebi mi var bilmiyorum. yabancı tıp kaynaklarında nadiren böyle durumlara rastlandığını da okudum.
artık numaralı gözlük kullanmıyorum ve gözlükle bile başım ağrırken şimdi ağrımıyor. ışık hassasiyeti hala devam etmekte ama hayat kalitemi düşürür seviyede değil.
kitap okurken, bilgisayara bakarken dinlendirici ve filtreli gözlükle hayatıma devam ediyorum.

aklıma okuduğum mangadaki bir bölüm geldi:

- çöp yemeyip*, sağlıklı besleneceğine söz vermiştin.
+ zaten öyle yaptım!
- ne yedin?
+ marul, domates, soğan, turşu, köfte, ekmek...
- hamburger yedin yani?!

içeriği ayrı ayrı sayınca sağlıklı gibi geliyor. arkadaşın tespitinde genelgeçer olarak bir hata yok.

doğrusu için: anbu
anime severlerin gözü yaşlı...

otobüste giderken, hastanede beklerken, dışarda tek başıma bir şeyler yer içerken kitap okuyan bir insanım. yani yanımda kitapla gezen bir insanım. bu sebepten e-kitap. anna karenina gibi kitapları yanınızda gezdirmek pek akıl işi değil çünkü.