1.
(bkz: heinrich böll) öyküsüdür. 1963 yılında yayimlanmistir. pek çok ülkede üniversitelerde para ile mutluluk ilişkisi hakkında tartışmalarda ve öğretilerde kullanılmaktadır. hikaye kisaca şöyle;
sahildeki kayığında güneşin altında şekerleme yapan ve hayatından memnun olan balıkçıyı o civarda gezen turist fotoğrafını çekerek rahatsız eder. sonrasında turist balıkçıya; neden kayığında uyduğunu ve neden daha çok balık avlayarak daha zengin olmaya çalışmadığını sorar. balıkçı daha çok balık avladiginda ne olacağını sorar, turist daha çok balık avladiginda işinin nasıl da büyüyeceğini anlatir.daha büyük tekne, daha fazla satış, daha fazla balık, balık konservesi fabrikası vb... balıkçı da her aşamanın ardından peki sonra ne yapacağım ? diye sorar. turist ise ekonomik olarak nasıl feraha ulaşacağını aşama aşama anlatır. en sonunda tekrar "peki sonra ne olacak?" diye soran balıkçıya turist ise cevap olarak; " buraya limana gelip bu muhteşem denizi seyreder, güneşin altında keyifle uyuklayabilirsiniz." der. işte balıkçı da tam bu noktada "eh ben de bunları yapıyordum zaten,ta ki fotoğraf makinenle gelip beni rahatsız edene kadar." diye cevap verir.
işte bu kısa kitap, insandaki gereksiz hırs, sınıf atlama çabası, hep bir sonraki adımı düşünme, hep başkasını geçme yanılgısına çok güzel bir örnek vermekte. aynı zamanda kapitalist düzenin, satın almanın verdiği hedonist tatminin insanı nasıl da kendi karakterinden, zevklerinden, yaşam rutinlerinden ayirabilecegini hatırlatan bir kitap.
şu dünyada bı dolu eşya ve insan tanıyıp, milyonlarca amaç belirleyip belki yarısını bile hakkını vererek yaşamadan göçüp gidiyoruz.
aynı akıl veren turist gibi uzun yıllar hafta sonu ev işlerini bitirerek haftaici rahat edeceğim yanilgisina ya da hafta içi okulda işlerimi bitirirsem eve iş götürmek zorunda kalmayacağına inandım. hep planlı programlı yaşamanın, bir hedefi bitirince yeni bir hedef için ilerlemek gerektiğini hissettim. oysa bugün 4. derece kanser hastası olan babamın gençliğini nerede harcadığı konusunda yaptığı muhasebeyi dinleyince şu hayatta geleceğe dair uzun vadeli planlar kurmanın ne kadar gereksiz bir iş oldugunu farkediyorum. şimdi geriye dönüp bakınca o dönemler, zaten o planladigim işler hiç zamanında bitmedi, ben hiç bir haftasonumu pinekleyerek geçirmedim. hiç işim olmadığında da yalnızlıktan ya da boşluktan sıkıldım. şimdilerde ise günlük haftalık aylık yıllık olarak genel bir cerveve oluşturmak ve işler istediğim gibi gitmediginde kendime gülüp, hadi olmadı, hedefi küçültüp tekrar başlayalım demek dışında hiç bir şey yapmıyorum.
geçtiğimiz günlerde bir arkadaş ile islamiyet'in mal ve para saklama konusunda kararını konuşuyorduk. önümüzdeki sene giyerim diyerek her ucuz ve güzel buldugumuz giysiyi almanın, evde bir paket yeni acilmisken yedekte dursun diyerek ikinci paketini aldığımız ürünlerin aslında insanın bir nevi ölüme meydan okumak gibi olduğu, rızkı veren allah'a güvenmek yerine bu dünyada kendini hep garantiye almaya çalıştığı ve bunun haşa allah'a şirk koşmak gibi olduğu konusunda fikir birliğine vardık.sonra ben kütüphaneye gidip çocuk bölümünden kitap seçerken birden bu
şahane şey ile karşılaştım. bu kadar güzel bir hikayenin çocuklar için de yayımlanmış olmasına mı, kitabın resimlenmesinde ten ten karakterlerinin kullanılmış olmasına mı daha çok sevindim bilemiyorum. fiyatı bir çocuk kitabına göre bir miktar pahalı olsa da, kaliteli bir koleksiyona sahip olmak isteyenlerin ya da çocuğuna, yiğenine klasik bir doğum günü hediyesi vermek isteyenlerin tercihi olabilir.
sahildeki kayığında güneşin altında şekerleme yapan ve hayatından memnun olan balıkçıyı o civarda gezen turist fotoğrafını çekerek rahatsız eder. sonrasında turist balıkçıya; neden kayığında uyduğunu ve neden daha çok balık avlayarak daha zengin olmaya çalışmadığını sorar. balıkçı daha çok balık avladiginda ne olacağını sorar, turist daha çok balık avladiginda işinin nasıl da büyüyeceğini anlatir.daha büyük tekne, daha fazla satış, daha fazla balık, balık konservesi fabrikası vb... balıkçı da her aşamanın ardından peki sonra ne yapacağım ? diye sorar. turist ise ekonomik olarak nasıl feraha ulaşacağını aşama aşama anlatır. en sonunda tekrar "peki sonra ne olacak?" diye soran balıkçıya turist ise cevap olarak; " buraya limana gelip bu muhteşem denizi seyreder, güneşin altında keyifle uyuklayabilirsiniz." der. işte balıkçı da tam bu noktada "eh ben de bunları yapıyordum zaten,ta ki fotoğraf makinenle gelip beni rahatsız edene kadar." diye cevap verir.
işte bu kısa kitap, insandaki gereksiz hırs, sınıf atlama çabası, hep bir sonraki adımı düşünme, hep başkasını geçme yanılgısına çok güzel bir örnek vermekte. aynı zamanda kapitalist düzenin, satın almanın verdiği hedonist tatminin insanı nasıl da kendi karakterinden, zevklerinden, yaşam rutinlerinden ayirabilecegini hatırlatan bir kitap.
şu dünyada bı dolu eşya ve insan tanıyıp, milyonlarca amaç belirleyip belki yarısını bile hakkını vererek yaşamadan göçüp gidiyoruz.
aynı akıl veren turist gibi uzun yıllar hafta sonu ev işlerini bitirerek haftaici rahat edeceğim yanilgisina ya da hafta içi okulda işlerimi bitirirsem eve iş götürmek zorunda kalmayacağına inandım. hep planlı programlı yaşamanın, bir hedefi bitirince yeni bir hedef için ilerlemek gerektiğini hissettim. oysa bugün 4. derece kanser hastası olan babamın gençliğini nerede harcadığı konusunda yaptığı muhasebeyi dinleyince şu hayatta geleceğe dair uzun vadeli planlar kurmanın ne kadar gereksiz bir iş oldugunu farkediyorum. şimdi geriye dönüp bakınca o dönemler, zaten o planladigim işler hiç zamanında bitmedi, ben hiç bir haftasonumu pinekleyerek geçirmedim. hiç işim olmadığında da yalnızlıktan ya da boşluktan sıkıldım. şimdilerde ise günlük haftalık aylık yıllık olarak genel bir cerveve oluşturmak ve işler istediğim gibi gitmediginde kendime gülüp, hadi olmadı, hedefi küçültüp tekrar başlayalım demek dışında hiç bir şey yapmıyorum.
geçtiğimiz günlerde bir arkadaş ile islamiyet'in mal ve para saklama konusunda kararını konuşuyorduk. önümüzdeki sene giyerim diyerek her ucuz ve güzel buldugumuz giysiyi almanın, evde bir paket yeni acilmisken yedekte dursun diyerek ikinci paketini aldığımız ürünlerin aslında insanın bir nevi ölüme meydan okumak gibi olduğu, rızkı veren allah'a güvenmek yerine bu dünyada kendini hep garantiye almaya çalıştığı ve bunun haşa allah'a şirk koşmak gibi olduğu konusunda fikir birliğine vardık.sonra ben kütüphaneye gidip çocuk bölümünden kitap seçerken birden bu
şahane şey ile karşılaştım. bu kadar güzel bir hikayenin çocuklar için de yayımlanmış olmasına mı, kitabın resimlenmesinde ten ten karakterlerinin kullanılmış olmasına mı daha çok sevindim bilemiyorum. fiyatı bir çocuk kitabına göre bir miktar pahalı olsa da, kaliteli bir koleksiyona sahip olmak isteyenlerin ya da çocuğuna, yiğenine klasik bir doğum günü hediyesi vermek isteyenlerin tercihi olabilir.
devamını gör...