bazı kötü hislerin tarifi

ıslak parkeye çorapla basmak

yalnızlıklar içinde kalabalık kalmak.

etmesem daha iyi dediğim başlık, yazdığım şeyleri yaşıyor gibi yazarım.

acı çekmek: nefes almıyorsun ama yaşıyorsun.
nefret etmek: kafasına sıksan rahatlayacaksın.
affedememek: 10 kilo demiri sırtında taşımak gibi bir şey.
özlemden burun sızlaması: serçe parmağını sehpaya çarpmakla eş değer bence

gözlerin dolduğunda ağlamamak için gökyüzüne bakıp kuşları izlemek. içine kaçıyorlar. kalbime akıtıyorum böylece. ve düşünme şansın oluyor. sürü halinde dolaşan küçük uçaklar..doğa çok garip. ama benim kadar değil. neyse...

bazi hislerin tarif edilememesi onu o kotu yapan sey olabiliyor. bu da daha kotu. alin size kotu his

hayal kırıklığının yıkımından korumak için beynin seni bitkisel hayata sokabilir.

acı hissedersin ama ne için acıdığını bile artık çözemezsin. elin kesildiğinde yanar ya hani açık yaran ama yanmamıştı ki acıması gerekiyordu neden yanıyor bu acıların farklı hissedilmesi gerekirdi yine de yanıyor o kesik nedeniyle işte. sen elim yandı mı kesildi mi onu bile anlamaz hale gelirsin artık tek tanımlayabileceğin şey hissettiğin yangıdır.

elim yanıyor dersin.
inanmazlar kesilmiştir o yalancısın sen.
ama yanıyor benim gerçekliğim bu dersin.
inandırabileceğine olan inancın da yıkılır bir sure sonra al sana çifte hayal kırıklığı.
sonra yangının hayal kırıklığından korumak için de bastırır zihnin acıyı.
işte böylece acı içinde sapasağlam bir mumyaya dönersin. bitkisel mumya işte. mumyalar neyle yapıliyor? mumlanıyor mu onu bi googleda arayayım.

is gibi kurum gibi bir şey. gri yani. orası kesin.

ederim
önce kaynayan bir tencereniz olcak
içerisine boşa geçmiş bi 30 yıl atın
sonra biraz kötü iletişim
bolca kötü insan da atın içine
iyice karıştırın
sonra biraz boşvermişlik serpin
ve evet kötü hislerim servise hazır
afiyet olsun.

sarı uyumu

bazen diyecek söz yoktur, önce bir sigara yakar sonra yutkunursunuz cam kırıklarını yutmak gibidir.