bekri mustafa

eminönü'ndeki tarih vakfı binasının yanında, biraz derme çatma ama çelik kapılı iki fenerli bir yapıcık var. kapının üstünde iki mermer levha. birinde "şeyh abdürraif şamadani hazretleri", ötekinin üstünde "bekri mustafa hazretleri" isimleri kazılı.

bekri mustafa'yı duymuşsunuzdur mutlaka. hani, içki yasağına uymayanların öldürüldüğü 4. murat döneminin ünlü ayyaşı. zaten bekri, içmeye sabahtan başlayan ya da gece gündüz içen demek. ama bizim bekri mustafa, 4. murat'tan yakayı zekâsı, esprileri sayesinde kurtarmayı başarmış. bu yüzden fıkraları, dilden dile yayılmış, söylence bir kişi kimliği kazanmış. kimileri 4. murat'ı içkiye alıştıranın o olduğunu bile söyler. yazının tamamı için www.turkiyenintarihieserler...

(bkz: makriköylü mustafa)

öykünün en matrak detayı, bekri'nin 4.muradı "içkiye alıştırması" kısmı bence.. 4.muradın abartılı alkol karşıtlığının, aslında kendisinin alkol zaafını kitlelerden gizleme tavrından kaynaklanmış olabilme ihtimali yerine, bu kusuru da bekri'ye ve alkole yükleme gayreti enteresan.

bekri mustafa bir gün meyhaneden çıkmış, sarhoş bir hâlde sokakta yürürken bir adam ona bağırır:
— be adam! sarhoş sarhoş nereye gidiyorsun böyle?
bekri mustafa gayet sakin cevap verir:
— ayıklar nereye gideceğini biliyor da n’oluyor?

ünlü alkolik bekri mustafa'da "hazretleri" olarak anıldığına göre, hz. ünvanının sanıldığı gibi dinsel bir yüceltme olmadığı neden kabul edilmiyor, anlamak zor.