belirsiz olan bir şeye güvenmek

''inanç'' duygumuzun tanımıdır.

tanrı/allah/manitu/erlik/inanna/dei hep belirsiz olmasına rağmen güven duyduğumuz ilahımız dırlar.

ya şimdi kendimize güveniyor olmamız çok ayrı bir belirsizlik.
başka birine güveniyor olmamız (tanıdığımızı düşündüğümüz.. ) bu ayrı bir belirsizlik.
ihtimallere olan güvensizlik.
aslında bakınca çok belirsizlik var.bakmayalım.

(bkz: risk budur)

sadece ve sadece cahil cesareti ile yapılabilendir.

feyiz aldığınız, örnek aldığınız, daha önce duyup görüp de zihninizin bir köşesine attığınız her ne deneyim/kıssa/hikaye varsa sonunuz hüsran olacaktır muhakkak.
güvenirken hiçbir noktaya dayanılmaz. hiçbir şeyden cesaret alınmaz. sonu düşünülmez. bunlardan biri olursa, o şeyin adı güvenmek olmaz.
bunlara rağmen güven duyuluyorsa o şeye belirsiz denmez.

sevilelim diye sevmedik mi?
sevecek diye hayal kurmadık mı?
gelecek diye beklemedik mi?
hiç gitmeyecek gibi sarılmadık mı?
unutmaz diye kalbimize yazmadık mı?
belki sevmiştir, istemiştir, değer vermiştir diye gecelerce geceye arkadaş olmadık mı?
ölmemek için son bir gayretle tutunmadık mı?

ben mi?