ben kitabını okudumcular

bu insanlar bir dizi, film çıktığında
"ya ben bunun kitabını okudum zaten, orada öyle olmuyor"
şeklinde şeyler söyleyip sinir bozarlar.
okudukları kitapları götlerine sokasım gelir.

canım kendim.

bir edebi eseri oynama yapmadan ekrana yansıttığınızda karşınıza sinema eseri çıkmaz. dikkat edin, dünyaca ünlü edebiyat eserlerinin eleştirmenler tarafından en yüksek oy alan filmleri 1950'ler öncesindeki versiyonlarıdır çünkü en az oynama yapılan genelde bu filmler olur. edebi eseri aynı şekilde ekrana yansıtmak kitabı tekrardan okumak olur, insanların anlayamadıkları şey tam da budur. bir sinema filminin sinema filmi olması için yönetmen dokunuşu, ya da editlenmiş kurgusunun olması gerekir. oynamalar elbet yapılacak. yönetmen elbette dokunmalar yapacak. stephen king bu yüzden the shining konusunda öfkelidir ama the shining, kitaptan ayrılan muhteşem bir sinema eseri haline bu şekilde gelmiştir. en nefis tiyatro oyunları genelde orjinal metinlere ufak eklemeler yapılan uyarlamalardır. birçoğunda yeni karakterler dahi eklenir. ayrıca daha yeni will graham'den ve teknolojinin yardımıyla edebi eserdeki karaktere çok değişik bir bakış açısı getirildiğinden bahsetmiştim. edebi eseri sinema perdesine aktarmak çok sevilen, akıllarda yer etmiş bir şarkıyı farklı bir ses, ton ile yorumlamaya coverlamaya benzer. turn the page vb. eserlerde görüldüğü gibi. peki olması gereken nedir? olması gereken kitap ve film arasındaki farklara değil; filmin, kitaba nasıl bir yorum kattığına takılmaktır. "hayırrrr !!! bu ne hainlik! edward'ın kapıdan içeri girerken bakış attığı perdeler kitaptaki ile aynı değil!!" kafasıyla film seyrederseniz sinemayı anlamamışsınız demektir.