insanın her şeyi kendi başına halletmeye alısması öyle güçlü bir şey değil aslında.
biraz mecburiyet,biraz da kimseye yük olmama çabası. bir noktadan sonra kimseyi aramıyorsun, kimseye anlatmıyorsun. iyiysen kendi kendine gülüyorsun, kötuysen kendi kendine susuyorsun. biri “bir seye ihtiyacın var mı?” diye sorduğunda da refleks gibi “yok” diyorsun. halbuki bazen var ama nasıl istenir, ne kadar istenir, orası karışık. alışıyorsun sonra. her şeyi kendi içinde çözmeye, kendi kendine toparlanmaya. kimseye muhtaç olmamak güzel bir şey gibi duruyor dışarıdan ama insan bazen sadece biri sorsun diye bekliyor.
ben sana mecbur değilim…
alıştım sadece.
çünkü bunu sen yarattın.
devamını gör...
adını da mıh gibi kazımamıştır.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"ben sana mecbur değilim alıştım sadece" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim