bıyık bırakmak

bırakmakla olsaa.. onunda çıkmak istemesi lazım. ve kendi keyfince değil, sizin istediğiniz miktar ve lokasyonda..
sadece sizin kararınıza bağlı değil yani.. genetik kodlarınız, fiziğiniz, kişisel (belki) hormonal (belki) kalıtımsal verileriniz vb. uygun olacak..
( mesela kendi adıma, şöyle staliner hatta nietschesel bir bıyığım olsun istedim hep.. ama o, ayhan ışık'tan az hallice dozu asla geçmedi. saçlarda sorun yoktu onlarda bir süre sonra sanırım bıktılar.. sonunda (galiba) entelektüel bir sakal/bıyık kombini ile durumu sonsuza kadar sabitleyip, kıl tüy işleri ile uğraşmayı bıraktım.)
kısaca sizde takmayın derim. çünkü kıllar sizi takmıyor, nasılsa bildiklerini okuyacaklar.. :)

ömrümde ilk defa bu ay yaptığım eylem. gözümün önünde sürekli ince kıllar var. şu şekilde hissediyorum kendimi.

(bkz: selçuk erdem)

1.5 sene önce karar verdiğim ve çok memnun kaldığım mevzu.

ilk olarak yanları sıfır yapıyordum bıyık ve çene altı bırakıyordum, kadıköylü gençler gibi takılıyordum sonra çeneyi de kesmeye başladım sadece bıyıkla geziyorum. siyasi bir taraf gibi görünmemek için kaş makasıyla uçlarına operasyon çekiyorum zamanla uzayan bıyıkları makasla kısaltıyorum. sakallar uzadıkça sakalla da hoş görünüyor.

tavsiye ederim herkese.