biz aslında yaşamıyoruz sadece yaşama tutunuyoruz

yaşamak bir çok insan için böyle bir şey değil aslında gerçekten yaşayanlara uzaktan bakıyoruz gibi sanki sadece ..

yine de cok dusunmeyelim bunları.

bunu sürekli söylüyorum evet, hayatta kalıyor ama yaşamıyoruz.
bir süre sonra da bu hayatta kalma rutinini yaşamak sanıyoruz. yazık bize..

yaşama nedeni denilen şey, aynı zamanda çok güzel bir ölme nedenidir de!
- albert camus, sisifos söyleni

artık tamamıyla hissettiğim.

iyi kötü bir şeyler geçip gidiyor, sadece izlemekle yetiniyorum veya izlememe sebep oluyorlar. artık yaşadığımı değil, sadece zaman geçirdiğimi hissediyorum.

insan bazen gerçekten de yaşamaktan çok tutunuyormuş gibi hisseder:
faturaları öder,işe gider, uyur,uyanır,bir sonraki günü çıkarır.
böyle zamanlarda hayat, yaşanan bir maceradan çok sürdürülen bir nöbet gibidir.

ama sonra bazen çok küçük şeyler olur:
sabah erken saatte içilen bir çay,
uzun bir otobüs yolculuğunda camdan dışarıyı seyretmek,
eski bir şarkının çalması,
deniz kokusu,
yıllardır görmediğin birinin gülümsemesi...
işte o anlarda insan sadece tutunmuyor, gerçekten yaşıyor.

benim kafam basmaz böyle şeylere, ben yaşayacağım müsaadenizle.

olay bu değil mi zaten
iraden dışında geldşn
iraden dışında yaşadın
iraden dışında öleceksin

ondan sonra bir umut uğruna hacanan hayatlar ile kaybediyoruz.

böyle başlıklara içli duygusal şeyler yazmak istiyorum. bana eski günlerimi hatırlatan başlık. çok hisli, çok dengesiz ve de çok drama queen biriydim. lana del rey'in şarkısındaki queen of disaster'dım adeta.

şimdi bırakın yazmayı, yazılanları okumayı bile yüreğim kaldırmıyor. herkesin ağzına kürekle vurmak istiyorum. duygularınız olması canımı sıkıyor.

ve bommmboş buluyorum nihilizm melankolisini artık. gerçekten daha önce de dediğim gibi yeraltından notlar ' da kendini bulan ve nasılsın sorusuna "standart" yanıtı veren kimseye tahammülüm kalmadı artık.

tutunmayinca cekecegimiz rezillikler tutununca cekecegimiz eziyetlere ustun geldigi icin mecburen icra ettigimiz eylem

bence işin aslı yaşamın içinde bir şeylere tutunuyoruz, iyi yaşam ve kötü yaşam vardır tabii bu da çelişkili (her şey dışarıdan göründüğü gibi değildir.) . bu bazen senin elinde gibidir, ama genellikle değildir ve dünya cennet de değildir. ben tarafından bunları bilerek yaşamak bir nebze olsun ruhumu rahatlatır, teselli eder.

ucundan accık....