bu kez anladım

emre aydın'ın afilli yalnızlık albümünden, güzel şarkılarından biri.

bugün öyle eski şarkıları dinlerken denk geldim. dinleyip az tribe girmiyodum. ama emre'yi dinlerken hiç aşık açısından değildi bu triplerim melodiyeydi, dünyayaydı. bunda daha bir fazlaydı. özellikle kaybettim bugün kendimi diye girdiği ilk kısımda emre gibi koşasım geliyodu hep. bu kısımda bir yükseliyodum.

inişleriyle çıkışlarıyla kederlendirirken eğlendirebilmeyi başarmış başarılı bir emre aydın şarkısıdır.

bir şarkı da anladım sandım. bir şey anlamamışım.

kaybettim bugün kendimi hükümsüzdür
boşluklardan boşluk beğendim
kan revan içinde hep
kanamaz denen yerlerim.

heyt be. iyiyim sıkıntı yok.
hep eksik yazmışım. edit.