butimar kuşu

sadık hidayet'in kör baykuş romanında geçen bir kuştur. pers mitolojisine göre, denize aşık bu kuş, denizin bir gün koruyacağından korkar. çok susamasına ve denizin yanında olmasına rağmen susuzluktan ölen bir kuştur. yani gözünden sakındığı denizi kurutacağı düşüncesinden ötürü bir damla su içmez. (kör baykuş güzel bir kitaptı, muhakkak okuyun tavsiye ederim)

bir kaan murat yanık romanı olmakla birlikte efsanesini bu kitapla öğrendiğim bir kuş .. şöyle ki ; efsaneye göre butimar denize âşık olur, bu aşk zamanla onu öyle kuşatır ki, denizin kıyısından bir an olsun ayrılmaz ama aynı zamanda denizin suyundan içmeye de korkar hale gelir butimar. eğer deniz suyundan içerse denizin kuruyacağından korkar ve sonunda susuzluktan ölür. butimar kuşları aynı zamanda üç durumda uçamazlarmış; bir kar yağdığı zaman, iki şarkı sesi duydukları zaman, üç de âşık oldukları vakitlerde.

pers mitolojisine dayanıyor hikayesi su ihtiyacını denizden karşılayan butimarı denizin aşkı sarıyor. bir saniye ayrılmıyor denizin kenarından ve bir gün kuruyup gider korkusuyla bir damla bile su içmeden deniz'in kenarında ölüryor.
peki biz çok farklı mıyız?
bizde kıyamadıklarımızın kıyısında sessizce ölüp gidiyoruz.

pers mitolojisinden bir figür. pek çok şekilde yorumlanabilir. fedakarlık gibi, özenli sevgi gibi. beni düşündürmüştür hep. yanlış bakıldığını düşünürüm. kendi açımdan hikayeyi özetlemek istiyorum.

butimar bir kuştur. boz kanatları vardır, iki yana açtığında görkemlidir. tavus kuşunu andıran bir güzelliğe sahiptir. su ihtiyacını denizden karşılar. diyebiliriz ki sadece deniz suyu ona iyi gelir. gel gör ki denize sevdalıdır. gittikçe artan bu coşkun sevgi butimar'ın başını döndürdüğünde içini bir korku sarar. düşünür ki bir yudum bile su içse denizden, deniz kuruyacaktır. sevdiğine zarar vermek, onu kurutmak istemez. konar denizin dibine, açar kanatlarını. sevgiyle, hayranlıkla izler fakat bir yudum su içmez. doğal olarak susuzluktan pek çabuk ölür. fakat deniz pırıl pırıl, bütün görkemiyle var olmaya devam eder ve edecektir.

son cümlemi italik yapmamın nedeni insanların atladığı kısım olması. kıssada bu kısım zaten yok fakat mitler her şeyi açık seçik anlatmazlar zaten. butimar'ın sınırları zorlayan sevgisi sonu olmuştur. birini bu denli karşılıksız sevmek erdemlidir belki fakat ya sonra? kim değer bu tür bir yok oluşa? ya böyle sevilen birinin bu sevgiye karşılığı hatta karşılığı bırak bundan haberi bile yoksa?

güzeldir mitler. insandan yola çıkar, insana tekrar onu anlatır. gece gece nereden geldiyse aklıma.

butimar kuşu pers mitolojisinde efsanevi bir kuştur. efsaneye göre butimar kuşu denizi sever ve suyunu içer, ancak denizin bir gün tükeneceğinden korkar. butimar kuşu efsanesi, bir şeyi ya da birini, onun için kendini feda edecek kadar çok seven insanlar için bir metafordur.

ne mutlu butimar kuşuyum diyene.

dünya butimar kuşu olsun..!

(bkz: buf-i kur)
(bkz: kör baykuş)