cezaevinden çıktıktan sonra havayı koklamak

ağır ceza sahibi kapalı bir hapishanede kalmadı ise reklam kokan harekettir.

havayı koklamazsın ama uzun uzun bakarsın

toprağı öpsen anlarım ama havayı koklamak dendiği zaman hasımlarını bitirmek için uygun ortam var mı anlamaya çalışan mafya babası aklıma geliyor.

(bkz: kurt puslu havayı sever)

her sabah deniz kıyısına inip havayı koklayan emekli denizci ile kapışır.

düşündürür.

cezaevinden çıkmadım ama benim her sabah yaptığım şey.
gökyüzü henüz sıçtın mavisi rengindeyken balkona çıkıp derin bir nefesin verdiği keyif hiçbir şeyde yoktur. mesela karşı evin bahçesindeki incirin yapraklarının kokusu gelir o nefesle. aşağıda telaşlı telaşlı hiçbir yere giden kedi yukarı bakar, n'aaapıyor bu herif der. sonra yoluna gider. mevsimiyse portakal çiçekleri biz de buradayız der kokularıyla. arap bülbülü ötmeye başlar. birazdan suyunu içmek için balkona gelecektir. suyun kokusunu da alırsınız.
havayı koklamak iyidir.