çocuğa zorla yemek yediren anne mutluluğu

anneler çocuklarını emzirmeyi bıraktıktan sonra uzunca bir süre onları kendi elleriyle beslemeye devam ederler.

çocuk iştahlı değil ve yemek seçiyorsa anne dünyada cehennemi yaşamaya başlar. oyunla, oyuncakla, telefonla, tabletle başlanan süreç giderek sertleşir, öyle bir aşamaya gelir ki yemek saati kabusa döner. çocuğu köşeye sıkıştırıp ağzına kaşık sokmaktan tutun da yere yatırıp ağzına yemeği dökmeye kadar çeşit çeşit şiddetli yöntemle çocuğun midesine o yemek doldurulur.

tabağın boşalmasıyla beraber anneyi bir sonraki öğüne kadar huzur sarmalar. anne mutlu olmaya mutludur da çocuk yemek mi yedim yoksa dayak mı diye uzunca bir süre düşünür.

afrika'da yaşamıyoruz, çocukları bu kadar zorlayıp obez yapmanın bir mantığı olduğunu düşünmüyorum. çocuk gözünüzün önünde açlıktan ölmez, acıkınca zaten yer. sağlıklı beslenmesine dikkat edin yeter.
çocuğunun yemek yediğini görmek elbet anneyi mutlu eder lakin ileriki yaşlarda çocuk obeziteye doğru yol alırken bu sefer isteseniz de fazla yemek veremezsiniz.

televizyonun yemek yedirmekte bir araç olarak kullanılmadığı zamanlarda martılara ekmek atarken, tavuklara lahana uzatırken, ineğin başını severken anneniz biber dolmasının biberini pilavının altına saklar. ve bir bakarsınız tabak bitmiştir. biberi de yediğinizi anladığınızda ağlarsınız. anneniz de "yok ben onu tavuklara attım" yalanını uydurur. komşulara da bu deneyimini keyifle anlatır.

sağlıklı beslensin diye çabalayan annedir. kendimden biliyorum.

çok beslemek her zaman sağlıklı beslemek değildir. alması gereken besin değerli günlük ihtiyacı kadar karşıladımı tamamdır. zorla yediğin besinden alınması gereken besin değerini alıyormuş gibi hissediyorum ben.

belki kısa vadede mutlu olursunuz ama çocuğa zorla yemek yedirmek demek sen bir hiçsin demektir. aç olup olmadığına bile siz karar veriyorsanız nasıl bir kişilik gelişimi bekliyorsunuz.

yazılan entrylere binaen:
(bkz: ya ben lan neyse bir şey demiyorum)

hiç mutlu olmam. aksine sinirlenirim. çocuğum yemek yemezse genelde yemezsen yeme diyorum.

kendi düşüncesinde iyi yapan aslında çocuğun ileride o yemekten nefret etmesine sebep olacak annedir. evet.

çocuğunun obez olma ihtimali yüksektir.

inanılmaz bir "aç kalacak" korkusu vardır.

kalmaz ablacım. dünya üzerinde enerjiye ihtiyacı olup da önündeki enerji kaynağını tüketmeyen canlı, hele memeli yoktur.

bunlar boğulur korkusuyla kendi kendine yemek yemesine de izin vermez bebelerin. 3-4-5-6 yaşındaki çocuklarına kaşık tutarlar.

velediniz tıp fakültesi mezunu bir uzmandan konuyla ilgisi tanı almadıysa, sizde sıkıntı var.