çocuğu babasına benzetilen annenin gururlanması ve mutlu olması

annelerde genel olarak görünen durumdur. çocuğunun babasına benzetilmesinden anlaşılması güç bir mutluluk ve gurur duyar.

bu mutluluğun ve gururun sebebi ile ilgili tahminim var.

tam hatırlamıyorum ancak gelişmiş ülkelerin birisinde yapılan bir araştırmada, araştırmanın yapıldığı rasgele seçilmiş insanların biyolojik babası, %10'unun babası olduğunu zannettiği erkekten farklı bir erkek çıkmış.

ayrıca robin baker tarafından yazılan sperm savaşları isimli kitap, kadın rahminde farklı erkeklere ait spermler arasında savaştan bahsetmektedir. art of seduction isimli yazar arkadaşımız da #586649 entry'de bu konudan bahsetmiştir. anılan entryde ve bu kitapta yazıldığı üzere insanların %4'ünün yani her 25 kişiden 1 inin varlığı sperm savaşı sonucunda oluşmuştur.

bu bilgiler ışığında değerlendirecek olursak;

1- hipergami duyduğum erkekle birlikteyim ve ondan üredim,
2- spermi güçlü erkekle birlikteyim ve ondan üredim,

düşüncelerinin kanıtı olduğu hissiyatından kaynaklanabileceğini düşünüyorum.

not : işbu entry yargılama içermemekte olup, bilimsel veriler değerlendirilerek yorumlanmış ve tahminde bulunulmuştur. entryi kaleme alan yazar biyoloji / psikoloji alanında çalışan bir uzman ya da bilim adamı olmadığı için yanılma durumu söz konusu olabilir.

gayet normaldir. hakkında öyle uzun uzadıya yazmaya gerek yok, ne yani tüpçüye mi benzetilsin isteyecekti.

sevdiğim adamla evlendim, sevdiğim adamdan çocuk yaptım, çocuk da sevdiğim adama benzedi. şahsen ben de çocuğum sevdiğim kadına benzese mutlu olurum.

ben bu benzetme durumunu çok saçma buluyorum.çocuk teorik olarak 2 farklı insanın parçası olarak dünyaya geliyor.yani hem anne hemde baba etken bu durumda.çocugun genetik olarak ikisinden başka birine benzeme şansı yok. bunun dillendirilmesi ve koşulması çok aptalca geliyor bana.

oturup , cocugu inceleyerek her bir uzvunu bir ebeveyne benzetmenin mantığı nedir onu çözemiyorum.buna bence gerek olmamalı.iki taraftan birini üzebilir bu durum.ayrıca cocugun ilk söylediği kelimeninde büyütülmemesi taraftarayım.

çocuk en çok hangi ismi duyuyorsa, onu söyler normal olarak.. bunu bile savaşa dönüştürebiliyorlar.. yok anne - yok baba..



yani cocuk yapmakta zor.. yazık büyüyene kadar arada oyuncak oluyor.

olayı genelleyince çocuğun babaya benzemesi konusunda, sevdiği insandan üremenin haklı mutluluğu vardır.

çocuğun babaya benzemesi bir gurur mudur? şöyle açıklayayım yine toplumsal bir baskının sonucunda oluşmuş bir etki vardır: yaftalamak.

insanlar yaftalanmamak için zoraki olarak bunu söyleme gereği duyuyor. bu sebeple gelişmemiş toplumlarda, toplumsal baskıyı kırmak için çocuğun babaya benzemesini bir gurur haline getiriliyor.

orta doğu gibi gelişmemiş toplumlarda malum, çocuk babaya benzemeyince sorunlar çıkabiliyor ve bu cinayete kadar gidebiliyor.

gelişmiş toplumlarda böyle durumlar da bir itibar meselesi haline geliyor.

sonuç olarak, gelişmemiş toplum da olsa gelişmiş toplum da olsa çocuğun babaya benzemesi bir kadının mutluluğu ve gururu olarak ortaya çıkıyor.

insanlığın zihnen kötü olduğu bir dünyada sözün özü haklı bir gururdur diyorum.

bilakis kötü huylarının karşı tarafa iyi huylarının kendi tarafına benzetilmesiyle memnun olur her iki ebeveynde. bunun aksini iddia etmek abesle iştigaldir; arz ederim :)

annemin gurur duyacağı ve mutlu olacağı önermedir.

kocasından ; şüpheli bakışlar ve kinayeli sözler işitmeyeceğinin rahatlığı içindeki huzurlu kadındır.
en azından dna testi korkusu kalmamıştır.

ne güzel ya. gururlansın tabii. hakkı.

mesela benim annem hiç haz etmez bu durumdan. çünkü biz babamın içkici kısmına benzedik. armut dibine düşer lafı ve aslında yazılı olmayan gerçeği anamın hayatında bir yara.

kadın 1 içkici erkekle uğraşırken, tam o adam içkiyi bıraktı önce büyük oğlu sonra küçük oğlu armut gibi dibine düştü ve şu an kadın iki kişiyle uğraşıyor.

uğraşıyor derken dert ediyor yani. ben de anneme sürekli gül götürüyorum. sarhoş nezaketi bende hep çiçekle olur. sukulentler filan.

bir insan hem sarhoş olup hem eve nasıl boş gidebilir? bunun bir özürü olmalı bence. bu da çiçektir.

+niye geciktin?
-gülcüyü bekledim...

eşim telefonda büyük kızımı anlatıyor... şöyle sinirli, böyle psikopat, böyle zeki, şöyle manyak...
ben bekliyorum ki al bunu başımdan diyecek... soyunu silkdiğim sana çekmiş............ deyip gururlanıyor. çok ilginç lan. bana kendini klonlayıp bıraktın diyor...
guzummmmm....