çocuk istemeyen çift

çift değildir o. çocuk istememe kararını veren, her daim kadındır. karşısındaki beta adama yeteri kadar güvenip o topa girmez. çok net. resmen bir kadın, bir adamın soyunu devam ettirmeyi reddeder. adam da, buna sanki çift olarak karar vermişler gibi adapte olur. buna çatlıyorum valla. şıkıdık şıkıdık geziyor enişteler. "çocuk istemiyoruz kiii" diyorlar utanmadan. kendisi istiyor mu, onu bile sorgulamamış. orada kadın resmen, "senden sonra da birisi olabilir, sen yeteri güveni vermedin" diyor bilinçaltı bir söylem ile. adam da sırıtıyor. çok aşırı vernel bir olay bu. böyle erkekleri benim de şaapasım geliyor bir bisex olarak. ayak kölesi denilen türden sonra, pembe nesile dair gördüğüm en çirkin manzara bu.

eşlerden birinin rahatsızlığı sebebiyle mecburen verilmiş bir karar da olabilir.
olayları geniş çerçevede değerlendirmek gerekir.

ingilizdir. ingilizler yapmıyor.

normalde ilerde evlendigim takdirde baba olma istegim yuzde 90 var ama yasimin da artmasiyla birlikte olaylara daha realistik boyutta bakmaya baslayarak maalesef ki benim diyorum.

bunun nedeni de su, hep baskasini da dusunecek olman.

yani hayatin boyunca aliyim basimi gideyim olmayacak. gidemezsin. yaninda en az 1 , ortalama herhalde 2 cocuk olacak.

evcil hayvan da degil ki bu sahiplendiresin baskasina.

yani bu biraz yorucu bisey herhalde, hatta baya. buyudukce ebeveynleri daha iyi anliyorum.

yani bi cocuga belki iki belki uc cocuga hayatini adamak, buyutmeye odaklanip kendini unutmak, bana biraz zor geliyo.

ki esimle bosanirsam mesela olur da, cocuklar arada kalicak. bi onda bi bende travmasini yasatmak istemem.

ki bosansak nafaka vermeliyim cocuklar resit olana kadar herhalde, bu da ayri bi konu.

yani uzar gider bu liste ya gercekci olmak lazim, tamam cocugun olmasinin hayali guzel bence de ama zor. cok zor hemde. evet.

çift olarak kalmak istiyordurlar.