çocukken ay'ı gökyüzünde bir delik sanan tip

ben.

astronotlar gokyuzune o bosluktan gecip cikiyo zannediyodum.

gayet de zekiymisim ha, cok mantikli degil mi lan.

2000-3000 yil once yasasam resmen mitoloji bile olurmus bu fikrim. evet.

dedem sanıyordum. yemek yemezsem bulut, dedemi kapacakmış. bir gün çok bunaldığımda dedim dedeler de ölür benim bunda ne payım var ayrıca da var mı yok mu bi görelim mamasını satayım. yemiyorum lan hadi bakalim kapacak mı bulut. kapmadı. kandırıldığımı o an anladım. o günden sonra aya hürmetimi sorguladım. ay dede değildi o ama kıymetliydi dededen bile çok. insandı yalan söyleyebilen. kavradım.