deniz gezmiş'i anlamak

ilkokul sıralarından beri deniz gezmiş ile ilgili bulduğum her kitabı her haberi okudum.inanın bana beni yakından tanıyanlar bilir hâlâ boş kaldıkça 68 kuşağı ile ilgili belgeseller,o dönemi anlatan tartışma programlarını seyrederim.hatta o günleri yaşamış ve komünizm konusunda bilgili olduğuna inandığım herkesten bu konuyla ilgili bilgi alırım.çünkü komünizm ve kemalizm zıt kutuplardır.bana göre her ne kadar atatürk emperyalizme karşı mücadele eden bir lider olsa da 23' de kurduğu cumhuriyet kapitalizmi getirmiştir ülkeye.
şimdi konumuza dönersek
68' kuşağı liderlerinden deniz gezmiş'in atatürk'e bakışı günümüzde sıkça tartışılan, karmaşık ve kendine has bir konu.kimine göre bir liderken kimine göre bir harami onlar.
bu kuşağın atatürk ile kurduğu ilişkiyi tek bir kelimeyle değil, onların anti-emperyalizm ve tam bağımsızlık eksenli ideolojik duruşlarıyla anlamak gerekir.
​deniz gezmiş ve arkadaşları, kendilerini dönemin devrimci marksist-leninist hareketinin bir parçası olarak tanımlarken, aynı zamanda mustafa kemal atatürk'ün anti-emperyalist mücadelesini de sahiplenmişlerdir. bu iki kavramın birleştirilmesi sonucunda deniz gezmiş
thko'yu * kurmuş ve çizgisini,kurtuluş savaşı'nın devamı olarak kabul etmiştir..
​gelelim deniz gezmiş'in önderliğinde samsun'dan ankara'ya tam bağımsız türkiye için mustafa kemal yürüyüşüne



1968 kuşağı, genellikle sağ veya resmi ideolojiyle özdeşleştirilen atatürk'ü kendi söylemlerine taşıdılar.. özellikle bu yürüyüş 68 kuşağının atatürk'ü devrimci, anti-emperyalist bir figür olarak yeniden yorumladığının en somut göstergesiydi.
anıtkabir'de son bulan bu yürüyüş sonunda anıtkabir şeref defteri'ne, emperyalizme karşı tam bağımsızlık vurgusu yapan, atatürk ilkelerine bağlılığı dile getiren metni imzaladı. deniz .
onlar, kendilerini yönetenleri atatürk'ün anti-emperyalist çizgisinden sapmakla ve ülkeyi batı bloğuna bağımlı hale getirmekle suçladılar. fakat
​bu durum, hem sağ hem de sol çevrelerce hep eleştirildi..
onlar kendi dünya görüşlerini atatürk'ün ulusal bağımsızlıkçı kişiliğiyle birleştiren ulusal devrimcilikdiye bir kavram yarattılar..
önce vatanın kurtuluşunu benimsediler..
​onlar yarım kaldığına inandıkları atatürk'ün devrimlerini devam ettirmek için uğraştılar..

şimdi ister sağcı,ister solcu, ister radikal bir dinci olsun hepimizin isteği tam bağımsız bir türkiye değil mi?


edit; 24 saat kuralını bozduğu için silinen bu entry deniz gezmiş başlığından alınıp buraya taşınmıştır...

(bkz: yaw he he)

(bkz: sovyet emperyalizmi)

biz bunları kaynakları ile beraber ortaya koyduk. bu adamların mhp ki satılmışlardan tek farkı kaybetmiş olmaları.

deniz, teori değil aksiyon adamıdır. bunu daha önce de yazmıştım. evet, devrimcidir. ama ondan bir idol yaratmak kanımca pek mümkün değil. hatırasına saygı duyulur. ancak teorik mirasına değil. çünkü ortada bir teorik miras yoktur. zaten, 68 kuşağı içinde zıt fikirli insanlarca en hürmet edilen de ne tesadüftür ki deniz gezmiş'ten başkası değildir. ben, eğer solu anladıysam ve kavrayabildiysem gerçek bir devrimciyi hiçbir sağcı şirin bulmaz. tabii, bu benim kanaatim. onun için deniz'i bir devrimci önderden çok düzene öfkeli reaksiyoner bir genç olarak görmek ve onu böyle anmak daha doğrudur. bu arada ben sola ilgi duymakla birlikte kendini solcu olarak tanımlamayan ve meseleye dışarıdan bakan biriyim. onu da belirteyim.

boş beleş bi herifti. şayet bunlar devrim yapsa türkiyenin nereye evrileceğini görmek için afganistana bakabilirsiniz.
afganistanda komünistler şahı devirip iktidara oturdu. sonrada ülkeyi göçertip yıktılar.
sovyetlerin yardımıyla 1990a kadar iktidarda oturdular. ülkenin var olan eğitim, sağlık sistemlerini yıktılar sanayii göçerttiler.
sonuç taliban...
bugünde farklı değil.
devleti yıkıp, sistemi ortadan kaldırırsan çıkacağın sonuç türkiyede de isveçtede taliban yönetimidir.
bizim ülkedeki sistemi çürütende en başta solculardır.
akp nedir? solcu bi parti.
deniz gezmişte ibrahim kaypakkaya da yaşasa ak partili olurdu bu bi gerçek.

amerikan çıkarları için, amerika güdümünde ve emrinde, devlet eliyle oluşturulmuş sivil faşizme ve derin örgütlü şiddete refleks olarak silahlanmış solun, insan öldürmemiş bir lideriydi.

meraklısına ne, ne zaman, hangi sırayla olmuş, ne hatalar yapılmış hepsi var. buralarda bin kere söylenmiş şeyleri tekrarlamak yersiz.

ama ölümü 50 seneyi geçmiş bir insanı merkeze almak da yersiz. yeni bir dünya, yeni acılar, sömürüler ve mücadeleler var. ikon peşinde koşmak akılcı ve yararlı değil.

deniz gezmiş’i anlamak için illa onun gibi düşünmek gerekmiyor. ama biraz dürüst olmak gerekiyor. çünkü ortada olan şu ki, 25 yaşında bir genci, fikirlerinden dolayı idam ettin. bunun adı adalet falan değil.

bugün hala tartışılıyor olması bile aslında her şeyi anlatıyor.

ve evet, belki klişe olacak ama gerçek bazı insanlar ölünce bitmiyor. çünkü mesele beden değil, fikir..

deniz o yüzden hala burada bir yerlerde. bazen bir pankartta, bazen bir cümlede, bazen de insanın içine düğümlenen o adalet duygusunda.

ister anla ister anlama.
sen hala bir konser bileti alırken bile kırk kez düşünüyorsun. sistem her türlü seni ezikliyor. birileri sürekli cebini dolduruyor, birileri ise ömür boyu çalışıyor ama aç. bu kadar çalışmaya neden bu kadar sinir, stres sahibisin daha iyi olman gerekmez mi? senin ekonomin ne durumda onu söyle. dünden bugüne ne değişti?

senin dağın çorak, her yerin taş, denizin taşmış zaten..
acınacak haldesin.. ama söylenmek yok..
'hocam bu takım çok zayıf, rezalet insanlarla aynı gemideyim ve oyunu kazanamayacağız biliyorum. o halde takımdaki arkadaşları dövebilir miyim' işte buradan devam..

tek bildiğim yanlış olan bir sistemin oturmuş olması.
ortaya bir kişi atılsın karşı karşıya olanlar atışsın.. tabii canım büyükbaşları uğraştırmayın parçalayın, bölün, savaşın.. aferin...
böyle geldi, böyle gidicek.. parsel parsel satış yapanların ekmeğine yağ sürülmeye devam edecek..

halkı ilgilendiren konu ekonominin ne durumda olması mesela.. ama bu konuda pek hareket yok cepler boş. kevgir misin kardeşim? evet.
nasıl oluyor da hep aynı adamlar kazanıyor birazda onu anlatın. bunda payımız var mı anlatın anlatın.. anladıysanız anlatın ama anlamadan anladım demeyin. anladığını sandığın şeyi anlatmaya başladığında ise öğretmenin seni sözlüye kardırdığı o panik anları yaşamazsın belki, ama dönem sonu notunu düşük gördüğünde afallarsın.

benim umudum kalmadı. ne bu ülkeye, ne insanlarına.. bir köşede, seslice burnumu çekiyorum.. ağlamıyorum be gribim..

yaptıklarının bir suç resmi geçidi gibi olduğunu söyleyince(hani yaptığı tek iyi bir şey aradım bulamadım) annem babam sürekli bana sen o dönemde yaşamadığın için iyi anlamayabilirsin derler.. iyi de atatürk'ün döneminde de hiçbirimiz yaşamadık ve onu dünyada eşsiz bir kahraman olarak görüyoruz yüzlerce sebepten yani o dönemde yaşamaya illa da gerek yok bence anlamak için.