depresyona dahi duyarsızlaşmak

kendini bildi bileli içindeki tükenmek bilmeyen sıkıntıyla mücadele eden bireyin artık bu mücadeleyi dahi manasız bulmasıyla vuku bulan haldir. yaşanan buhranın eğer ki adı depresyonsa artık bundan dahi herhangi bir iyi-kötü tesir almıyor olmaktır.

artık sıkılmanın, daralmanın, düşünmenin, bir şeylerde tatmin bulmanın veya bulamamanın, duyguların, boşluğa düşmenin, avunmanın ya da bir şeylerde kendini bulmanın dahi ziyadesiyle beyhude olduğuna kani olarak boş vermektir. nötrlüktür. kimine göre bu ulu duyarsızlık olgunlaşmak olsa da esasında ruhun ölüm ilanıdır.

bu noktadan sonra yaşantıya yalnızca bir madde olarak, kuru bir yaprak misali öylece boşlukta süzülerek devam edilir ve bu durum artık can acıtmaz.

gir-çık gir-çık psikoloji yalama oldu artık, bünye alıştı, beyin tepki vermiyo.

depresyon zaten duyarsızlık hali değil mi ya, yani hiçbir şey yapacak hali kendinde bulamama durumu. mücadele etmeye de mantıken istek bulamıyorlar işte.

gayet olağan bir durumdur, toplumun içerisinde depresyonda olmayan bir insana rastlamak pek olası olmadığı için aşağı baksan depresyon, yukarı baksan depresyon eee haliyle sağın solunda depresyon olunca insan bir kendi ve çevrenin depresyonuna bağışıklık kazanıp zamanla da duyarsızlaşıyor haliyle.

agrinin siddetlenip uyusmasi gibi